Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Racismo-Racism


When I was born, I was black.
When I grew up, I was black.
When I get hot, I am black.
When I get cold, I am black.
When I am sick, I am black.
When I die, I am black.

When you were born, You were pink.
When you grew up, You were white.
When you get hot, You go red.
When you get cold, You go blue.
When you are sick, You go purple.
When you die, You go green.


and yet you have the cheek to call me coloured?

by an Anonymous pupil of King Edward VI School, Birmingham, UK.

Found in The children's book of poems, prayers and meditations ed. Liz Attenborough (Element Books, 1989)

[Πηγή:] poetrylibrary.org.uk

-Ευχαριστούμε τον φίλο Χάρη(Μπαμπίνιο) για την συμμετοχή του.

Σχόλια

Ο χρήστης Ibis είπε…
Όταν γεννιέμαι, είμαι µαύρος
Όταν µεγαλώσω, είμαι µαύρος
Όταν κάθομαι στον ήλιο, είμαι µαύρος
Όταν φοβάμαι, είμαι µαύρος
Όταν αρρωσταίνω, είμαι µαύρος
Κι όταν πεθαίνω, ακόμα είμαι µαύρος.

Κι εσύ λευκέ άνθρωπε

Όταν γεννιέσαι, είσαι ροζ
Όταν µεγαλώσεις, είσαι λευκός
Όταν κάθεσαι στον ήλιο, είσαι κόκκινος
Όταν κρυώνεις, είσαι µπλε
Όταν φοβάσαι, είσαι κίτρινος
Όταν αρρωστήσεις, είσαι πράσινος
Κι όταν πεθαίνεις, είσαι γκρι

Και αποκαλείς εµένα έγχρωμο;
Ο χρήστης Ανώνυμος είπε…
an kai eimai ratsisths auto to "poihmataki" me sugkinhse...

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Ω γλυκύ μου έαρ

Εγκώμια - Επιτάφιος Θρήνος - Αι γενεαί πάσαι
( Στάση Τρίτη )


Ω γλυκύ μου έαρ, γλυκύτατόν μου Τέκνον, πού έδυ σου το κάλλος;
Υιέ Θεού παντάναξ, Θεέ μου πλαστουργέ μου, πώς πάθος κατεδέξω;

Έρραναν τον τάφον αι Μυροφόροι μύρα, λίαν πρωί ελθούσαι.
Ω Τριάς Θεέ μου, Πατήρ Υιός και Πνεύμα, ελέησον τον κόσμον.
Ιδείν την του Υιού σου, Ανάστασιν, Παρθένε, αξίωσον σους δούλους.

- Ολόκληρο το τροπάριο εδώ και εδώ

[ Φωτογραφία ] : boston

Mέχρι Tο Eπόμενο Tέλος

Αγναντεύοντας την διαδικτυακή του παρουσία το ibisclub.blogspot.com ολοκληρώνει το
ταξίδι του στην ελληνική blogoσφαιρα...
μέχρι το επόμενο...

Τα λέμε σύντομα από το νεό μας διαδικτυακό σύννεφο.
Οι ibis σκέψεις.....θα μας συνοδεύουν και στο Running Scenes.


“Nothing is more powerful than an idea whose time has come.” - Victor Hugo

'Ωρες Βροχής - Έτος Αφιερωμένο στον Γιάννη Ρίτσο

Γιάννης Ρίτσος - Ὧρες βροχῆς

Καρλόβασι, 28/7/87

Ἤρθαν οἱ πρῶτες βροχές. Ἄλογα μουσκεμένα

Στέκονται κάτω ἀπ’τὰ δέντρα μὲ μισόκλειστα μάτια
Κάνοντας πὼς μασᾶνε λίγο ξερὸ χορτάρι
Μέσα στὴ φθινοπωρινή τους ἄνοια. Ἡ Μαρία
Θά ῾θελε νὰ χτενίσει μὲ τὴ χτένα της τὴ βρεγμένη τους χαίτη. Ἀλλὰ

Οἱ τελευταῖοι παραθεριστὲς ἔφευγαν κιόλας. Μιὰ κότα
Λίγο πιὸ κεῖ κακάριζε ἀνάρμοστα. Κι ἦταν μιὰ λύπη
Νὰ βλέπεις πλῆθος τὰ σπουργίτια πεινασμένα νὰ χαμοπετᾶνε
Στὰ τρυγημένα ἀμπέλια, νὰ βλέπεις καὶ τὰ σύννεφα
Ν’ ἀλλάζουν, νὰ σκίζονται, νὰ τρέχουν παρ’ ὅτι
Καρφωμένα ἐδῶ κι ἐκεῖ μὲ μαῦρες πρόκες ἀπὸ κοράκια.
Ἔτσι, μέσα σὲ λίγες ὧρες, γέρασε ἡ Μαρία.



Έτος Αφιερωμένο στον Γιάννη Ρίτσο και το αφιέρωμα του ibis blog στον Έλληνα ποιητή συνεχίζεται. Στο σημερινό post γίνεται αναφορά στην ιδιαίτερη σχέση που είχε αναπτύξει ο Γιάννη Ρίτσος με το νησί της Σάμου που αποτέλεσε πηγή ποιητικής και καλλιτεχνικής έμπνευσης.

Η σχέση του με το Καρλόβασι αρχίζει το 1954, όταν παντρεύεται την καρλοβασίτισσα γιατρό κυρία Γαρουφαλίτσα, το γέν…