Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Προθάλαμος Για Την Ελληνική Ποίηση

Τετάρτη 18 Μαρτίου 2009. Οι πρώτες κινήσεις στο χώρο εργασίας είναι μηχανικές και ακολουθούνται από την καθιερωμένη νωχεληκότητα των μεγαλουπόλεων. Μετά από μερικά λεπτά προσμονής οι αισθήσεις επανέρχονται σε φυσιολογικά επίπεδα και τα πρώτα νέα της ελληνικής ειδησιογραφίας ξεφυλλίζονται στις διαδικτυακές σελίδες του υπολογιστή. Στην πλούσια ειδησιογραφία, παραφιλολογία, αμπελοφιλοσοφία των ενημερωτικών portal και των blogs, εμφανίζονται ο Οδυσσέας Ελύτης και o Ελευθέριος Βενιζέλος. Ελάχιστες γραμμές, μικρές αναφορές για τόσο πλούσια πρόσωπα. Κρίμα.

Σαν σήμερα πέθανε ο μεγάλος ποιητής του αιγαίου το 1996. Επιπλέον, 73 χρόνια από τον θάνατο του πολιτικού με το πρωτόγνωρη κοινωνική αντίληψη και ευφυΐα. Σημαντική ημερομηνία για όλους μας.
Η μήπως δεν ήταν για όλους μας; Αληθινά λυπηρό.


Τα προσωπικά βιώματα και η δύναμη της μουσικής παγώνουν τις σκέψεις μου στον Οδυσσέα Ελύτη ή Οδυσσέα Αλεπουδέλη. Η γνωριμία με το έργο του ήρθε με την βοήθεια 2 σημαντικών ανθρώπων. Το πολιτιστικό συνοικέσιο με τον Οδυσσέα Ελύτη έγινε από τον Μίκη Θεοδωράκη συνοδεία με το τραγουδιστικό μεγαλείο του Γρηγόρη Μπιθικώτση. Ήταν και είναι ο προσωπικός μου προθάλαμος για την είσοδο στην ελληνική ποίηση και όχι μόνο. Οι επιρροές στον χαρακτήρα σημαντικές πλούσιες και ρομαντικά απερίγραπτες. Ευγνωμοσύνη.

Το μεγαλείο του έργου του Ελύτη, μοναδικό. Απαράμιλλο, ξεχωριστό και αναλλοίωτο στο χρόνο. Στίχοι του παραμένουν επίκαιροι όσο ποτέ. Η διαπροσωπική σχέση του καθενός μας με τα λόγια, τους στίχους και τα κείμενα, αναπόσπαστο κομμάτι του κόσμου του-μας.

Οφείλουμε να διατηρούμε, να μεταδίδουμε και να κρατάμε ζωντανές τις αναμνήσεις και τα έργα πραγματικά μεγάλων Ελλήνων. Ειδικότερα, σήμερα.....
Ίσως το ρόδο να είναι πραγματικά αμάραντο.
....

Οδυσσέας Ελύτης
(2 Νοεμβρίου 1911 - 18 Μαρτίου 1996)

Αξιον εστίν
Ανάγνωσμα πέμπτο
ι'
Της αγάπης αίματα με πορφύρωσαν
και χαρές ανείδωτες με σκιάσανε
οξειδώθηκα μες στη νοτιά των ανθρώπων
μακρινή μητέρα ρόδο μου αμάραντο

Στ' ανοιχτά του πελάγου με καρτέρεσαν
Με μπομπάρδες τρικάταρτες και μου ρίξανε
αμαρτία μου να 'χα κι εγώ μιαν αγάπη
μακρινή μητέρα ρόδο μου αμάραντο

Τον Ιούλιο κάποτε μισανοίξανε
τα μεγάλα μάτια της μες στα σπλάχνα μου
την παρθένα ζωή μια στιγμή να φωτίσουν
μακρινή μητέρα ρόδο μου αμάραντο

Και από τότε γύρισαν καταπάνω
των αιώνων όργητες ξεφωνίζοντας
"Ο που σ'είδε, στο αίμα να ζει
και στην πέτρα"
μακρινή μητέρα ρόδο μου αμάραντο

της πατρίδας μου πάλο ομοιώθηκα
μες στις πέτρες άνθισα και μεγάλωσα
των φονιάδων το αίμα με φως
ξεπληρώνω
μακρινή μητέρα ρόδο μου αμάραντο

Σχόλια

Ο χρήστης L.A. woman είπε…
χωρις σχόλια.. Άξιος εστί

Υ.Γ. σιγά μην περιμένουμε απ' τα media παιδεία.. δεν θα σταθούν ποτε άξια για τους άξιους..

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

18 λιανοτράγουδα της πικρής πατρίδας – Έτος Αφιερωμένο στον Γιάννη Ρίτσο

Το 2009 συμπληρώνονται 100 χρόνια από την γέννηση του Γιάννη Ρίτσου και η χρονιά που διανύουμε είναι αφιερωμένη στον Έλληνα ποιητή. Το ibis blog συνεχίζει τις αναφορές του σπουδαίο πνευματικό και σας παρουσιάζει τα 18 λιανοτράγουδα της πικρής πατρίδας. Μια σπουδαία ποιητική αναφορά που ίσως αποτελεί την πιο εκφραστική,συναισθηματική και συνάμα πλούσια γλαφυρή, περιγραφή της ελληνικής ψυχοσύνθεσης. Την ρωμιοσύνη μην την κλαις.....
Ο Γιάννη Ρίτσος συλλαμβάνεται από την χούντα και εξορίζεται στην Γυάρο, την Σάμο και την Λέρο. Κάτω από δύσκολες συνθήκες ο ποιητής συνθέτει τα ποιήματα και τα στέλνει κρυφά στον αυτοεξόριστο Μίκη που βρίσκεται στην Γαλλία. Ο ποιητής γράφει τα τετράστιχα μετά από παρότρυνση του Έλληνα μουσικοσυνθέτη. Ο Μίκης βρίσκεται στο Παρίσι και μελοποιεί (1971 – 1973) τα 18 λιανοτράγουδα της πικρής πατρίδας τα οποία παρουσιάζονται στις 17/01/73 στο Albert Hall. Η επιρροή στο στίχο από τις κοινωνικοπολιτικές εξελίξεις στην Ελλάδα της εποχής είναι κάτι παραπάνω από εμφανής.

Mέχρι Tο Eπόμενο Tέλος

Αγναντεύοντας την διαδικτυακή του παρουσία το ibisclub.blogspot.com ολοκληρώνει το
ταξίδι του στην ελληνική blogoσφαιρα...
μέχρι το επόμενο...

Τα λέμε σύντομα από τον νεό μας διαδικτυακό σύννεφο.
Οι ibis σκέψεις.....θα μας συνοδεύουν και εκει.


“Nothing is more powerful than an idea whose time has come.” - Victor Hugo

Ω γλυκύ μου έαρ

Εγκώμια - Επιτάφιος Θρήνος - Αι γενεαί πάσαι
( Στάση Τρίτη )


Ω γλυκύ μου έαρ, γλυκύτατόν μου Τέκνον, πού έδυ σου το κάλλος;
Υιέ Θεού παντάναξ, Θεέ μου πλαστουργέ μου, πώς πάθος κατεδέξω;

Έρραναν τον τάφον αι Μυροφόροι μύρα, λίαν πρωί ελθούσαι.
Ω Τριάς Θεέ μου, Πατήρ Υιός και Πνεύμα, ελέησον τον κόσμον.
Ιδείν την του Υιού σου, Ανάστασιν, Παρθένε, αξίωσον σους δούλους.

- Ολόκληρο το τροπάριο εδώ και εδώ

[ Φωτογραφία ] : boston