Nuit Blanche  

Posted by Ibis in , , ,

 
Nuit Blanche from Spy Films on Vimeo.

Αλέξανδρος Δαμουλιάνος - Κάθε φορά που ξεκινώ  

Posted by Ibis in , , , ,

Μην ξεχνάτε πως το κάθε τέλος είναι ένα τέχνασμα,
ένα δημιούργημα της αρχής,
για να την επιθυμούμε συχνότερα και να μην την βαριόμαστε ποτέ,
μην ξεχνάτε να λέτε σε κάθε τέλος,
“πότε είπες ότι θα έρθεις φίλτατο τέλος
γιατί με περιμένει και μια ανυπόμονη αρχή μετά από εσένα."
Kαι να το αποχαιρετάτε ειρωνικά,
λέγοντας του
“καλή μας αρχή, καλή μας ανάσταση”
4296929825_b370d183b9_z
O Aλέξανδρος Δαμουλιάνος είναι 20 χρονών φοιτητής της φιλοσοφικής και ποιητής.  Οι παραπάνω στίχοι έκλεισαν την παρουσία του στο 2o TedXAthens που πραγματοποιήθηκε το περασμένο Νοέμβριο.
Ο νέος ποιητής έχει διαγνωστεί με εγκεφαλική παράλυση και σπαστική τετραπληγία. Η  απαγγελία των στίχων έγινε από πρόσωπο του φιλικού του περιβάλλοντος.
Ακολουθεί σχετικό βίντεο:




Αξίζουν πολλά συγχαρητήρια στην ομάδα του TedXAthens.  H επιλογή του Aλέξανδρου Δαμουλιάνου δίνει την ευκαιρία να αναδειχτούν πνευματικές αξίες, στίχοι και σκέψεις την ώρα που είναι ακόμα ζωντανές, φρέσκες και ζωηρές.

Σχετικοί σύνδεσμοι: 

5 ώρες πρίν....30 χρόνια μετά  

Posted by Ibis in , , , , , ,


5 ώρες πρίν....
Μερικά φωτογραφικά κλικ και μια παρατεταμένη σιωπή.
Ο ήχος καραμπίνας σφραγίζει την τραγικότητα εκείνης της μέρας. Η φωτογραφία της
Annie Leibovitz ειρωνική, σαρκαστικά τραγική και ρεαλιστική.

8 Δεκεμβρίου 1980 o
John Lennon δολοφονείται σφραγίζοντας μιας περίοδο, που άλλαξε την μουσική ιστορία. Από τα πρώτα pop κομμάτια των Βeatles, στην μουσική ψυχεδέλεια, στις ινδικές επιρροές, στην διάλυση των σκαθαριών και στον αγώνα της κοινωνικής επανάστασης.

Τα χρόνια απέδειξαν ότι τα οράματα του Lennon είναι διαχρονικά. Για την ακρίβεια τα γεγονότα συνεχίζουν να αποδεικνύουν και να δικαιώνουν ίσως τον μοναδικό καλλιτέχνη που με οδηγό τους στίχους, την μουσική αγωνίστηκε ενάντια στην παγκόσμια κοινωνική ανισότητα. Give Peace a Chance και Imagine αποτελούν χαρακτηριστικά παραδείγματα.


30 χρόνια μετά.... 
Οι στίχοι, οι ελπίδες και η μουσική πραγματικότητα του Lennon μοιάζει να επανέρχεται για άλλη μια φορά στο προσκήνιο. Όσο πρόσκαιρη τόσο επίκαιρη και ουσιαστική….
Με διαχρονικό χαρακτήρα, προβληματίζει, στιγματίζει και αποχωρεί.
Μέχρι την επόμενη φορά…..


2 χρόνια πριν,
γράφαμε για τις
ψευδαισθήσεις της σύγχρονης ελπίδας. Υπέρμαχοι της αισιοδοξίας, θεατές μια σύγχρονης παιδικής δολοφονίας.
Σήμερα,
το μαθητικό κινήματα αφανίζεται, θάβεται και εξευτελίζεται από τηλεοπτικούς αστέρες δικηγορικής φιλοσοφίας και σύγχρονους ήρωες τηλεοπτικού καναπέ. Χάρτινοι μεσσίες της Τρίτης και των μεσημεριανών κερδίζουν το χειροκρότημα μοιράζοντας δόσεις πρόσκαιρης ευτυχίας-βλακείας.

Η κοινή γνώμη έρμαιο των λίγων και υποχείριο των πολλών.

O μαθητής γίνεται κουκουλοφόρος και ο εργαζόμενος όργανο πολιτικού συνδικαλισμού. Οι τηλεοπτικοί αστέρες μεγεθύνονται ενώ οι ελπίδες, τα χαμόγελα και τα οράματα στέκονται αμφίβολα ξεφτίζοντας την σύγχρονη ελληνική πραγματικότητα.

30 χρόνια πριν.... 
O
David Chapman δολοφονεί τον Βρετανό καλλιτέχνη και σφραγίζει τη διαχρονικότητα του. 30 χρόνια μετά και το "A working class hero is something to be"  συνεχίζει να ηχεί γύρω μας.....






* Το κομμάτι "A working class hero is something to be" προέρχεται από το πρώτο solo album του John Lennon με τίτλο "John Lennon/Plastic Ono Band."

* Ακολουθούν οι στίχοι

Blue Shipwreck  

Posted by Ibis in , , ,

BlueShipwreckFrame

Σε πλήρη ανάλυση

Portofolio

- Αφιερωμένη στο φίλο που χαζεύει τα νερά του Αιγαίου από την όμορφη Σύμη.

Για όσα (δεν) θα γίνουν……  

Posted by Ibis in , , , ,


 
Για όσα θα γίνουν και δεν θα γίνουν τις επόμενες μέρες.....
 
 
Tα παιδιά, τα καλοπαίδια,
παραβγαίνανε στην παίδεια,
με κοτρώνια στα ψαχνά,
φούχτες μύγα στ' αχαμνά!

****
Kοίτα! Oι άλλοι έχουν κινήσει
κι έχ' η πλάση κοκκινήσει
κι άλλος ήλιος έχει βγει
σ' άλλη θάλασσα, άλλη γη.

****
Kαι στον πόλεμ' όλα για όλα
κουβαλούσα πολυβόλα
να σκοτώνονται οι λαοί
για τ' αφέντη το φαΐ.


Στίχοι: Κώστας Βάρναλης


2 χρόνια πριν οι μαθητές έδειξαν το δικό τους όραμα, την δική του ελπίδα  και την δική του θέληση.
Σήμερα λίγα έχουν αλλάξει, με την μαθητική φλόγα να είναι ακόμα ενεργή (;)....
Όσο πορεύεσαι πρέπει να ελπίζεις
και όσο ελπίζεις πρέπει να οραματίζεσαι.....

*Πηγή αναφοράς των στίχων το εκπληκτικό βίντεο του antiparos-blog

Κάνε άλμα πιο γρήγορο από τη φθορά....  

Posted by Ibis in , , , ,



To βίντεο προέρχεται από τον 14χρονο μαθητή Λουκά Λέλοβα (2ο γυμνάσιο Πρέβεζας), το οποίο απέσπασε το πρώτο βραβείο στον πανελλήνιο διαγωνισμό ταινιών μικρού μήκους της ΕΡΤ για το 2010.

Το βίντεο έκλεισε τις ομιλίες του 2ου TEDxAthens που πραγματοποιήθηκε την περασμένη Παρασκευή. Το κοινό χειροκρότησε με θέρμη τον ταλαντούχο πιτσιρικά που αφού αναφέρθηκε στις εμπνεύσεις του αποχώρησε γεμάτος αμηχανία.

Υ.Γ. Πολλά συγχαρητήρια στην διοργανώτρια ομάδα του  TEDxAthens για την επιλογή της αλλά και την όμορφη εκδήλωση. 


Οι φράσεις προέρχονται από το έργο του Οδυσσέα Ελύτη “Μαρία Νεφέλη”.  Ολόκληρο το έργο εδώ  και εδώ.

Μες στο κενό θησαύριζα και τώρα πάλι
μες στους θησαυρούς μένω κενός.
***
Δεν είναι αυτός πλανήτης
στουμπωμένος δηλητηριώδη αέρια
***
Μια νομοθεσία εντελώς άχρηστη για τις Εξουσίες θα ‘τανε αληθινή σωτηρία.
***
Κανε το άλμα πιο γρήγορα από την φθορά 
***

Η παρακάτω φράση αναγράφεται από τον Διονύσιος Σολωμός στο έργο “Οι Ελεύθεροι Πολιορκημένοι”
 
Μάγεμα η φύσις κι όνειρο στην ομορφιά και χάρη
*** 

Google calendar, ποδήλατο και καλές βόλτες ;)  

Posted by Ibis in ,


Κάθε κρίση, σε όποια κατηγορία και αν ανήκει, κρύβει τις δικές της ευκαιρίες. Ευκαιρίες που με γνώμονα το κοινωνική αλληλεγγύη μπορούν να οδηγήσουν στην δημιουργία αξιόλογων ομάδων με κοινό όραμα και στόχο.

Τους τελευταίους μήνες ευδοκιμούν κινήματα με σημαντικές κοινωνικές προεκτάσεις και κυρίως με ουσιαστικές δράσεις.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα οι
atenistas  και το freeday.

To
freeday ξεκίνησε σαν μια απλή ιδέα και σταδιακά εξελίχθηκε σε μια ποδηλατική γιορτή με εκατοντάδες ποδηλάτες στο κέντρο της πόλης. Κάθε παρασκευή το ραντεβού δίνεται στο Θησείο και δεκάδες Αθηναίοι οδηγοί συνεχίζουν να ξαφνιάζονται......Μέχρι να συμμετάσχουν και αυτοί.
Ίσως μόδα ίσως κίνημα ότι και να είναι το ποδήλατο σταδιακά γεμίζει τους δρόμους μιας πόλης που το έχει ανάγκη περισσότερο από κάθε μεγαλούπολη.
Άλλωστε το δρόμο το έχουν δείξει η Λάρισα, τα Τρίκαλα και η Καρδίτσα.

Το
ecylce.gr συγκέντρωσε όλες της ποδηλατοδρομίες της χρονιάς, από ολόκληρη την χώρα(!), στο ημερολογιακό εργαλείο της Google (Google calendar). Σημαντικό στοιχείο αποτελεί το γεγονός ότι ο κάθε Google χρήστης μπορεί να ενσωματώσει τις εκδηλώσεις στο προσωπικό του ημερολόγιο.

Ελπίζοντας στο πολλαπλασιασμό των εκδηλώσεων προτρέπουμε σε μερικά κλικ και καλές βόλτες......



Με αφορμή ο παρόν ποστ συγκεντρώσαμε τις σημαντικές ποδηλατικές δραστηριότητες της Αθήνας.

ONOMA info URL
Φίλοι ποδηλάτου Κάθε Τρίτη στις 9:30 στο Θησείο http://www.filoi-podilatou.gr/
FREEDAY Κάθε Παρασκευή στο Θησείο http://www.podilates.gr/
Critical Mass Κάθε πρώτη Δευτέρα του μήνα στο Σύνταγμα http://criticalmass.gr/
Έκθεση Αφισών “Η Ελλάδα ποδηλατεί”   http://podilatoellada.blogspot.com/
Νέα Μάκρη ποδήλατο   http://neamakripodilato.wordpress.com/
Περιστοπεταλίες   http://peristeropetalies.eu/site/
Κορυδαλλός ποδηλατώντας   http://korydallos-podilates.blogspot.com/
Ποδηλάτες Βόρεια   http://boreioipodilates.wordpress.com/
Ζωή Ποδήλατο   http://www.zoi-podilato.com/


Colorful duck  

Posted by Ibis in , , , ,

duckfinal

Σε πλήρη ανάλυση

Portofolio

Το Τέλμα Της Σύγχρονης Δημοκρατίας  

Posted by Ibis in , , , , ,

To κείμενο αναδημοσιεύεται από τις περασμένες ευρωεκλογές.  Επίκαιρο, καυστικό και ρεαλιστικό φαίνεται ικανό να σταθεί δίπλα στο εξίσου διαχρονικό Έκτακτα πολιτικά φαινόμενα 'θα' .

Εγκλωβισμένοι στις κάλπες


Δημοκρατία είναι το πολίτευμα όπου η εξουσία πηγάζει και εξασκείται από το λαό. Η ετυμολογία της λέξεως βρίσκεται στα συνθετικά «δήμος» (το σύνολο ή η συνέλευση των ανθρώπων που έχουν πολιτικά δικαιώματα) και «κράτος» (δύναμη, εξουσία, κυριαρχία).

Χαμένοι στα πολιτικά “θα” που κυριάρχησαν σε τηλεοπτικά σκηνικά όλοι πήραν την απόφαση τους. Συμμετοχή ή Αποχή; Παραλία ή κάλπη; Διακοπές ή συμμετοχή στις ευρωπαϊκές εκλογές. Τα νούμερα απογοητευτικά για την δημοκρατία, το πολίτευμα, την κοινωνική ζωή και κυρίως για την υποτιθέμενη πολιτική μας παιδεία. Με αποχή που αγγίζει το 47%(ξεπέρασε τον ευρωπαϊκό μέσο όρο) έχεις έντονα την αίσθηση ότι φτάνεις σε ένα πολιτικό και κοινωνικό αδιέξοδο. Μήπως η ελληνική δημοκρατία πλησιάζει ένα πρωτόγνωρο τέλμα;

Τέλμα στην αποχή. Το να απέχεις δεν είναι λύση. Να αποφεύγεις τις καταστάσεις δηλώνει φόβο στο να δεις την αλήθεια και κυρίως στο να γίνεις βασικός μοχλός της αλλαγής. Ωστόσο δηλώνει πικρία, απογοήτευση και πολιτική απαξίωση. Για να αντιμετωπίσεις ένα πρόβλημα πρέπει αρχικά να το προσδιορίζεις και στην συνέχεια να το μετριάσεις να μπεις βαθιά μέσα του για να προσεγγίσεις την λύση. Όχι να την βρεις, να την αγγίξεις. Αλήθεια το έχουμε προσδιορίσει; Ξέρουμε τι φταίει; Μήπως επιλέγουμε την αποχή γιατί δεν μπορούμε να πάρουμε θέση; Να δούμε την σύγχρονη πολική σκηνή όπως πραγματικά είναι χωρίς οικογενειακές και πολιτικές παραδόσεις; Μπορούμε και θέλουμε τα αλλάξουμε τα πράγματα γύρω μας;

Τέλμα στην συμμετοχή. H συμμετοχή σου δίνει την αίσθηση του ενεργού μέλους μια χώρας που αναμασάει αιώνες την καραμέλα της δημοκρατίας. Καραμέλα που κάποιοι έχουν απαξιώσει και την έχουν μετατρέψει σε φτηνή τσιχλόφουσκα περιπτέρου. Συμμετέχεις αλλά αυτόματα νιώθεις την ίδια απάθεια την ίδια αποξένωση με τον φίλο, το γείτονα, το συνάδελφο που σου είπε: “Εγώ θα πάω παραλία”. Ψήφισες χωρίς ελπίδα, χωρίς πίστη για κάτι καινούργιο και ουσιαστικό. Χλευάζεις και απορρίπτεις όλους αυτούς που σε λίγες μέρες θα τους χτυπήσεις την πόρτα για να βολέψεις το θείο, το ανίψι και πάνω απ’ όλα τον εαυτό σου. Ξέρεις ότι είσαι ένα γρανάζι στην δική τους αλυσίδα και δεν έχεις την δύναμη να φύγεις αφού την διαιωνίζεις οικογενειακά και παραδοσιακά.

Στο τέλμα της συμμετοχής φωλιάζει και το τέλμα του πολιτικού “χαβαλέ”. Δεν απέχεις αλλά νομίζεις ότι μετέχεις. Η ψήφος δεν είναι “γέλιο” και “χαβαλές” για πρόσωπα με υποβαθμισμένη κοινωνική και όχι μόνο αντίληψη. Γιατί αλλοτριώνεις την ψήφο σου;

Αμφιταλαντεύεσαι και αμφιταλαντεύομαι ανάμεσα στα “τέλματα”. Δεν ξέρεις τι να κάνεις, σε όποια κατηγορία και αν ανήκεις. Τα ερωτηματικά και οι προβληματισμοί πολλαπλασιάζονται με γεωμετρική πρόοδο. Όσο οι απαντήσεις και οι ελπίδες για το μέλλον χάνονται τόσο τα τέλματα θα ροκανίζουν τα θεμέλια της σύγχρονης δημοκρατίας μας.

Η μπανανόφλουδα της σύγχρονης ελληνικής δημοκρατίας

[ Φωτογραφία: ] : deviantart

TimeScapes  

Posted by Ibis in , , , ,



Πρόκειται για δείγμα της ταινίας "TimeScapes" με θέμα την φύση της Αμερικής γυρισμένη από τον Tom Lowe με χρήση της τεχνικής time-lapse.

Περισσότερες πληροφορίες στο http://timescapes.org/


Ο Γιάννης Ρίτσος μπορεί;  

Posted by Ibis in , , , ,


Τα ποιήματα του Γιάννη Ρίτσου «Το Παράθυρο» και «Όταν έρχεται ο ξένος» παρουσιάζονται στο θέατρο Χώρα από από τον Αλβανό ηθοποιό Ένκε Φεζολλάρι σε σκηνοθεσία Ελένης Αγγελοπούλου και τον Βασίλη Κουκαλάνι σε σκηνοθεσία Φερεϊντούν Φαριάντ.

Δυο ελληνικά ποιήματα σε δύο διαφορετικές γλώσσες(αλβανικά και τα περσικά) στέλνουν το δικό τους μήνυμα σε όλα όσα συμβαίνουν στο κέντρο της Αθήνας και όχι μόνο.
Στο σύγχρονο ευρωπαϊκό στίγμα που πλησιάζει την ελληνική κοινωνία η ποίηση του Γιάννη Ρίτσου ίσως μπορεί να αποτελέσει κοινό σημείο επικοινωνίας μεταξύ των κατοίκων του Αγ. Παντελεήμονα.
Μπορεί;

«Το παράθυρο» και «Οταν έρχεται ο ξένος». 
Θέατρο Χώρα, Β΄ Σκηνή η Αμοργού 20, Κυψέλη, τηλ. 210-86.73.945



Γιάννης Ρίτσος, Το παράθυρο (απόσπασμα)

Μπορείς λοιπόν να κοιτάζεις αδίστακτα απ' αυτό το παράθυρο
ή και να βγεις στο δρόμο. Μια σιωπηλή αγιότητα
μένει κάτω απ' τις πράξεις των ανθρώπων. Μια σκιά μενεξεδένια
σωπαίνει στον αριστερό ώμο μιας γυναίκας κουρασμένης απ' τον έρωτα

που γύρισε απ' τ' άλλο της πλευρό κι αποκοιμήθηκε μονάχη. Μπορείς να κοιτάζεις
τα χοντρά σώβρακα στη διπλανή αυλή λεκιασμένα από ονειρώξεις
ή τις ξεδιπλωμένες καπότες κάτω απ' τα παγκάκια του πάρκου
ή τα κουμπιά απ' τούς στηθόδεσμους των γυναικών που έπεσαν στο χορτάρι
σα μικρά, φιλντισένια λουλούδια, λιγάκι πικραμένα
που τίποτ' άλλο δεν έχουν πια να δώσουν — άρωμα, γύρη, σπόρο.
Τίποτα.

Σε κείνο το δρόμο είπα να πάω και γω κάποτε
να πουλήσω αυτό το παράθυρο και κείνο το μεγάλο κασόνι
όχι για τίποτ' άλλο, μόνο για ν' απαλλαγώ απ' την έγνοια τους,
ν' αναμιχθώ κ' εγώ σε αγοροπωλησίες,

ν' ακούσω τη φωνή μου όταν μιλάει μια ξένη γλώσσα. Το 'νιωσα γρήγορα
πως τίποτα δεν είχα να πουλήσω. Μια υστεροβουλία ήταν μονάχα:
η αναζήτηση μιας νέας δοκιμασίας που πάλι
θα την επόπτευα απ' αυτό το παράθυρο, το έστω και δίχως τζάμια.


Ολόκληρο το ποίημα:

Xιλή: Η αποθέωση του σύγχρονου social marketing.  

Posted by Ibis in , , , , , , , ,


 Ο απεγκλωβισμός των 33 ανθρακωρύχων στην Χιλή προσέγγισε το ενδιαφέρον μεγάλης μάζα πολιτών αλλά και μέσων μαζική ενημέρωσης. Ζωντανές μεταδόσεις και εκτενείς αναφορές κυριάρχησαν στο διαδίκτυο, στα τηλεοπτικά μέσα και στις εφημερίδες.
Ωστόσο πίσω από τους προβολείς των καναλιών, πίσω από την κάψουλα διάσωσης και πίσω από τον λαϊκισμό των συναισθημάτων κρύβεται κάτι που απαιτεί ιδιαίτερες ικανότητες και ταλέντο.

Η ιστορία των 33 εργατών αποτελεί μια σύγχρονη, ρεαλιστική και συνάμα αποθεωτική εκδοχή του social marketing.

Είναι σαν το πολύχρωμο χαλί που καλύπτει το φθαρμένο από το χρόνο πάτωμα και δίνει μια άλλη αίσθηση στο χώρο. Έτσι και το marketing ήρθε να καλύψει τις ατέλειες και να δημιουργήσει ένα κλίμα ικανοποίησης, ευθυμίας και κοινωνικής ομόνοιας.


Η πολιτική ηγεσία της Χιλής, ο επιχειρηματίας(!) πρόεδρος, ο Υπουργός μεταλλείων και αξιοζήλευτοι σύμβουλοι τους άπλωσαν το μεταξωτό χαλί στους πολίτες της χώρας, σε ηγέτες χωρών, και στην παγκόσμια κοινή γνώμη.

Χαμόγελα, πανηγυρισμοί, τεχνολογικά επιτεύγματα, και τηλεοπτικά shows κάλυψαν τις κατασκευαστικές ατέλειες, έθαψαν τους ελλιπείς κανόνες ασφαλείας, τις συνθήκες εργασίας και τις κοινωνικοπολιτικές ευθύνες για μια χώρα με περίπου 700  μεταλλεία.

Μετά από μερικές μέρες ανθρακωρύχοι βγήκαν στους δρόμους απαιτώντας βελτίωση των συνθηκών εργασίας. Το χαλί του social management τους έθαψε κάνοντας τις φωνές τους να σιγήσουν μιας και η εμπορικότητα των 33 συνέχιζε να αποτελεί βασική προτεραιότητα.
Χώρες (μέσα σε αυτές και η Ελλάδα), δημόσια πρόσωπα, εταιρίες μεταλλείων και τεχνολογίας(ο Steve Jobs-Apple προσέφερε i-pods στους διασωθέντες), παραγωγοί ταινιών, δημόσια πρόσωπα, ακόμα και ποδοσφαιρικές ομάδες επιδίωξαν και επιδιώκουν να καρπωθούν από την (εφήμερη) κοινωνική αίγλη των διασωθέντων και να αποκομίσουν σημαντικά οφέλη. Οφέλη κοινωνικά, πολιτικά και κυρίως οικονομικά.
O Steve Jobs διευθύνων σύμβουλος και ιδρυτής της Apple προσέφερε δωρεάν i-pods 

Πρόσφατα οι 33 διασωθέντες προσέλαβαν managers και λογιστή για να διαχειριστούν τα έσοδα και τις εμφανίσεις τους. Όχι άδικα, η επιχείρηση διάσωσης μπορεί να μετονομαστεί σε επιχείρηση διασημότητα όπως εύστοχα επισημαίνεται στα tanea.gr

Την ίδια ώρα ο Χιλιανός πρόεδρος συνεχίζει την παγκόσμια περιοδεία του σε ένα ακόμα ανθρακωρυχείο της Κίνας 37 εργαζόμενοι εγκλωβίζονται και μετά από μερικές μέρες πεθαίνουν. Όπως και στο Εκουαδόρ όπου 4 εργάτες χάνουν την ζωή τους σε ορυχείο της περιοχής .
Δυστυχώς αυτή την φορά η NASA δεν μπόρεσε να βοηθήσει, τα υπερσύγχρονα γεωτρύπανα δεν ήταν διαθέσιμα, τα μέσα μαζικής ενημέρωσης αδιαφορούσαν και οι Κινέζοι πολιτικοί απέδειξαν σημαντική έλλειψη γνώσεων σε τεχνικές social και risk management.

Όσο τα βλέμματα συνεχίζουν να είναι στραμμένα στην λάθος κατεύθυνση η περιπέτεια των Χιλιανών ανθρακωρύχων θα συνεχίζει να αποτελεί αποθεωτικό παράδειγμα του σύγχρονου social marketing
 

 -Δείτε το φωτογραφικό αφιέρωμα του boston
 -Δείτε άλλη μια σπουδαία εκπομπή της εμπόλεμης ζώνης με τίτλο "Θαμμένοι Ζωντανοί"
 -Η διάσωση με οπτική lego  

The Unseen Sea  

Posted by Ibis in , , ,



Το παραπάνω βίντεο δημιουργήθηκε με την τεχνική time-lapse που απαιτεί αρκετή υπομονή μια ψηφιακή DSLR και ένα Intervalometer το οποίο βοηθά στην λήψη πολλαπλών φωτογραφιών αν τακτά χρονικά διαστήματα.

Μπορείτε να δείτε αναλυτικό οδηγό εδώ.

Caricatures  

Posted by Ibis in , , , ,

3   295511_1192163672_submedium

78

 

 

 

 

 

 

 

 

9

 

114

17

18

  22

 26     29

b

Artist: Jason Seiler

Mirroring Sunset  

Posted by Ibis in , , ,

Mirroring Sunset last

Σε πλήρη ανάλυση

Portofolio

Τελικά τι ήταν πιο βρώμικο?  

Posted by Ibis in , , , ,

Αφιερωμένο σε τοπικούς φεουδάρχες και σύγχρονους πατριώτες γαλλικής και ιταλικής μεταναστευτικής πολιτικής παιδείας.






Υ.Γ. Πριν λίγες μέρες έφτασε στα χέρια μας φυλλάδιο που καλούσε τους Έλληνες να αντισταθούν στους ξένους που κατακλύζουν τον Άγιο Παντελεήμονα. Το σημείωμα, που θύμιζε άλλες εποχές λιγότερο ελληνικές, είχε κινητό τηλέφωνο μέχρι και email για επιπλέον πληροφορίες. 


Ακόμα προσπαθώ να καταλήξω. 
Τελικά τι ήταν πιο βρώμικο, το χαρτί ή η εγκαταλελειμμένη  από την πολιτεία περιοχή που βρισκόμουν;

Περί Λαζόπουλου ΙΙ  

Posted by Ibis in , , ,

Του Ηλία Κανέλλη     

Ο ΛΑΚΗΣ ΛΑΖΟΠΟΥΛΟΣ είναι ο καλλιτεχνικός ηγέτης του κάθε πικραµένου. Αρκεί ο πικραµένος να είναι «λαός»: η γιαγιά στο χωριό, ο µισθοσυντήρητος υπαλληλάκος, οι Μήτσοι – διάφοροι, δηλαδή, που περιµένουν από έναν τηλεοπτικό αστέρα να «τα ρίξει», να τους χαϊδέψει τ’ αυτιά. Πού «τα ρίχνει»; Στους κακούς που πίνουν το αίµα του λαού µε το µπουρί της σόµπας: στην Ευρώπη, την τρόικα, τον Παπανδρέου (όπως παλαιότερα στον Σηµίτη, αλλά όχι στον Καραµανλή), τους εκσυγχρονιστές, σε όσους δεν βδελύσσονται το Μνηµόνιο... Μιλάει για λογαριασµό των καλών: δίκιο έχουν όσοι διαδηλώνουν, όσοι διαµαρτύρονται, οι κοινωνικές οµάδες που αντιστέκονται σε όποια µεταρρύθµιση, ακόµα και σ’ αυτές που η Ελλάδα σέρνεται εκ των πραγµάτων για να αποφύγει τη χρεοκοπία. Προχθές, µετέτρεψε την εκποµπή του σε βήµα αντίστασης των φορτηγατζήδων. Εχουν άραγε δίκιο που επιµένουν να διατηρήσουν το επάγγελµά τους κλειστό, είναι κακό πράγµα να ανοίξει ο ανταγωνισµός στις µεταφορές; Τι τον νοιάζει τον Λαζόπουλο; Το µόνο που τον νοιάζει είναι να συνεχίσει να παριστάνει τη φωνή του πικραµένου. Είναι µια φωνή βουτηγµένη στη συγκίνηση. Η δηµοκρατία που προωθεί είναι µια δηµοκρατία της συγκίνησης, η λογική δεν έχει δουλειά σε ένα πετυχηµένο σόου. Η λογική είναι εξόριστη από το σόου, το προϊόν του Λαζόπουλου. Η κλάψα πουλάει, δεν πουλάνε τα επιχειρήµατα. 

 Ο Λαζόπουλος παίζει τέλεια τον ρόλο του. Ακκίζεται, κλαψουρίζει, τίγκα στις ευκολίες και τα κλισέ. Γιατί άλλωστε να το κάνει αλλιώς; Τίγκα στις ευκολίες και τα κλισέ ήταν πάντα, παραγωγών σλόγκαν και κλαψούρας. Υποτίθεται ότι είναι µια αντισυστηµική φωνή, παρίστανε τον αντισυστηµικό ακόµα κι όταν είχε βρεθεί στον προθάλαµο µιας ανυπόληπτης εξουσίας, µε αεροσυνοδούς και οιωνοσκόπους. Στην πραγµατικότητα είναι ο πνευµατικός ηγέτης του µόνου συστήµατος στο οποίο µπορεί να απευθυνθεί. Παλιότερα, συνήθιζε να λέει ότι µιλάει για λογαριασµό «της γιαγιάς στο χωριό» επειδή, προσέθετε, «η γιαγιά στο χωριό ξέρει». Ο Λαζόπουλος, φυσικά, ξέρει ότι η γιαγιά στο χωριό δεν ξέρει αλλά η άγνοιά της αυτή είναι που την κάνει πελάτισσά του. Αν ήξερε, δεν θα της έφταναν τα τραγουδάκια, τα συνθηµατάκια και η αφ’ υψηλού «σάτιρα» των τρελών του τηλεοπτικού χωριού. Δεν θα της έφτανε ο παραλογισµός δήθεν της συγκίνησης. Θα ήθελε και λίγη λογική.

Eλληνικός (οδικός) πόλεμος  

Posted by Ibis in , , , ,

"Χιλιάδες ανάπηροι άνθρωποι, νέοι και μεγάλοι, θύματα τροχαίων. Χιλιάδες νεκροί, κάθε ΣΚ η λίστα μεγαλώνει. Λαός με σοβαρό έλλειμμα παιδείας, χωρίς σεβασμό για τον άλλον. Μόνον ο εαυτούλης έχει σημασία. Περιφρόνηση για τον ΚΟΚ, για την αξία της ζωής. Ρατσιστές της ασφάλτου, επίδειξη κυβικών, ηλιθιότητα. Απαιτείται μάθημα κυκλοφοριακής αγωγής στα δημοτικά, τα γυμνάσια και τα λύκεια. Απαιτούνται εκπομπές στην TV καθημερινές, που θα προβάλουν εικόνες από τα νοσοκομεία, από τα ατυχήματα, συνεντεύξεις από όσους έμειναν ανάπηροι, στοιχεία που θα σοκάρουν. Μήπως και το κτήνος, ο ηλίθιος που κρύβουμε μέσα μας, κάποια στιγμή ξυπνήσει."

  
έγραψε ο bet-o-ven στην ανάρτηση με αφορμή την παγκόσμια μέρα χωρίς αυτοκίνητο.

36699

Λίγες μέρες μετά ο Σ. Θοδωράκης παρουσιάζει την εκπομπή "Πρωταγωνιστές" με τίτλο "Νεανικά Τροχαία".

Η τηλεόραση συγχρονίζεται με ένα σχόλιο, την ίδια ώρα που αναφορές θυμάτων, συγγενών, σκληραίνουν το βλέμμα και σε κάνουν να συνειδητοποιήσεις, έστω και για λίγο, αυτό που ξεχνάς κάθε μέρα.
Πόσο σημαντικό είναι να είσαι υγιής.

Τα συναισθήματα ακραία. Οι αναφορές και οι συμπτώσεις ανατριχιαστικές. Η κυνικότητα του δημοσιογράφου αρχικά ενοχλητική αλλά ίσως αναγκαία.
Νεανικά τροχαία, κατασκευαστικά εγκλήματα ή ατυχία της στιγμής;
Αλήθεια τι μπορεί να φταίει;
Πως μπορείς να προστατευτείς;
Πως μπορείς να προνοήσεις ή τουλάχιστον να προετοιμαστείς.

30434
Σοκαρισμένος από τις αναφορές χαίρομαι που φοράω την ζώνη μου, ελπίζω στην αποφυγή της κακής στιγμής και εύχομαι ο ελληνικός οδικός πόλεμος να τελειώσει.

Γιατί μόνο στη Ελλάδα η οδήγηση είναι μια καθημερινή μάχη.
Άλλωστε πόλεμος χωρίς εγκλήματα και παράπλευρες απώλειες δεν είναι πόλεμος.

Ας ελπίζουμε...


Δείτε την ολόκληρη την εκπομπή εδώ.

Sunset Doors  

Posted by Ibis in , ,

Sunset Doors

Σε πλήρη ανάλυση

Portofolio

Σαν να μην πέρασε μια μέρα.- "Τα ελληνικά “Νούμερα” – Παγκόσμια Μέρα Χωρίς Αυτοκίνητο"  

Posted by Ibis in , , , , ,


Άλλος ένας χρόνος άλλη μια Ευρωπαϊκή Εβδομάδας Κινητικότητας  (http://www.mobilityweek.eu/)

Το ελληνικό ταμπεραμέντο τα κατάφερε και πάλι. Την ώρα που οι ευρωπαϊκές καμπάνιες και  τα κοινωνικά μηνύματα για εναλλακτικούς τρόπους μετακίνησης πολλαπλασιάζονται στην χώρα μας θα αρκεστούμε στις πρόχειρες δημοσιεύσεις των εφημερίδων, στις ανούσιες τηλεοπτικές αναφορές, στις τιμές των βενζινάδικων και στην κυκλοφοριακή ασφυξία απεργών και εργατοπατέρων. 

Μόνο η ελληνική ψύχωση με τις τιμές της βενζίνης αποδεικνύει περίτρανα πόσο περιβαλλοντολογικά ανώριμοι είμαστε σαν χαρακτήρες και συνεπώς σαν λαός. 

Αναδημοσιεύουμε τα περσινά νούμερα-ίσως δεν έχουν αλλάξει καθόλου- και τα εμπλουτίζουμε με 2 αναφορές από το Πατρινό thebest.gr

  •  1.500.000 νέα αυτοκίνητα σε λιγότερο από 5 χρόνια..
  • Το 1/3 του χρόνου του ΙΧ κάνει ο ποδηλάτης στο κέντρο της πόλης
  • To 2012 το 95% των βασικών οδικών αξόνων θα είναι σε κατάσταση κορεσμού έναντι 55% σήμερα.
  • Για το διάστημα 1995 - 2005 τα μηχανοκίνητα τροχοφόρα είναι υπεύθυνα για 19.000 νεκρούς, 33.995 βαριά και 240.743 ελαφρά τραυματίες.
  • 35.000 οχήματα είναι σταθμευμένα παράνομα καθημερινά στο κέντρο της Αθήνας.
  • Το 2004 δαπανήθηκαν 140.000.000 ευρώ για διαφημίσεις αυτοκινήτων.
  • Το 80% της ατμοσφαιρικής ρύπανσης οφείλεται στους ρύπους των αυτοκινήτων.
  • Κάθε χρόνο στο λεκανοπέδιο Αττικής κυκλοφορούν 150.000 νέα οχήματα με τον αριθμό τους να αγγίζει τα 3 εκατ. Ι.X.
  • Από το 1990 τα αυτοκίνητα έχουν αυξηθεί κατά 190%.
  • Η μέση ωριαία ταχύτητα σε κεντρικές αρτηρίες της Ελλάδας από τα 15-20 χλμ. ανά ώρα που είναι σήμερα θα μειωθεί στα 5-7 χλμ/ώρα.
  • Για κάθε 2 κατοίκους αντιστοιχεί ένα αυτοκίνητο.
  • O δείκτης ιδιοκτησία από το 1996(248) έχει αυξηθεί σε ποσοστό 40% ( 2005, 407)
  • Στην μέση εβδομαδιαία χρήση Ι.Χ στην Ευρωπαϊκή Ένωση η Ελλάδα αναδεικνύεται πρωταθλήτρια μπροστά από Ιταλία, Γαλλία, Ισπανία.(Γράφημα)
  • Στο μέσο αριθμός εβδομαδιαίων διαδρομών μικρότερων του 1 χλμ.(και πάλι στην Ευρωπαϊκή Ένωση)η Ελλάδα κυριαρχεί με σχετικό συντελεστή 9. Ακολουθούν χαμηλότερα η Ιταλία με 4 και Πορτογαλία,Γαλλία με 2. (Γράφημα


  1. Ολόκληρο το περσινό ποστ "Τα ελληνικά “Νούμερα” – Παγκόσμια Μέρα Χωρίς Αυτοκίνητο"
  2. H φωτογραφία από την φετινή εκδήλωση στην Θεσσαλονίκη .

"διψάσαμε το μεσημέρι μα το νερό γλυφό"-Γιώργος Σεφέρης 29 /02/1900 - 20/09/1971  

Posted by Ibis in , , ,


Γιώργος Σεφέρης  29 /02/1900 - 20/09/1971, ένας από τους δύο βραβευμένους(νόμπελ λογοτεχνίας) Έλληνες ποιητές και μια από τις σημαντικότερες πνευματικές προσωπικότητες του ελληνισμού.

Ακολουθεί εκπομπή αφιέρωμα από τα ψηφιακά αρχεία της ΕΡΤ (www.ert-archives.gr)

Διαβάστε σχετικά:



Η Θρέψη  

Posted by Ibis in , ,


Του Ηλία Μαμαλάκη
(http://www.protagon.gr/)


Τον τελευταίο καιρό ξαναπήγα σχολείο. Βλέπω και παρατηρώ και βέβαια μαθαίνω πράγματα και θάματα που πάντα υπήρχαν γύρω μου, αλλά δεν τα έβλεπα.
Άνθρωπος της γαστρονομίας είμαι, του μαγειρέματος. Πάντα νόμιζα ότι το φαγητό προετοιμάζεται για να προσφέρει μια από τις ανθρώπινες ηδονές. Μήπως έκανα λάθος; Ή πιο απλά, μήπως υπάρχουν και άλλοι παράγοντες στο φαγητό που ξεπερνούν την ηδονή; Ναι, φυσικά. Απλώς αυτό το βάλαμε στο πίσω μέρος του μυαλού μας και το ξεχάσαμε.

Το φαγητό κυρίως και απολύτως είναι ζωή.
Η θρέψη, όπως θα έλεγε η γιαγιά μου:
- αυτό είναι θρεπτικό
- αυτό είναι δυσκοίλιο
- αυτό είναι ευστόμαχο

Μια εκδήλωση αγάπης του καθημερινού ανθρώπου, άντρα, γυναίκας, παιδιού ή γέρου εκδηλώνεται προσφέροντας τροφή στον άλλον. Η μάνα προτείνει το φουσκωμένο από γάλα στήθος της στο μωρό της, η πάπια ταΐζει το παπάκι στο στόμα, η λέαινα καθοδηγεί το λεονταράκι να βρει και να μασήσει μόνο του την τροφή, η μάνα πελεκάνος αν δεν βρει τροφή να θρέψει τα μικρά της κατασπαράζει μόνη της τα σπλάχνα της για να ταΐσει τα μικρά της με τη σάρκα της και το αίμα της.

Αυτό είναι η θρέψη, ανώτερη από τη γαστρονομία. Οι μανάδες θρέφουν τα παιδιά τους, τους δίνουν ζωή ή ακόμα καλύτερα δύναμη για ζωή. Γι’ αυτό όλοι εμείς γιοί και κόρες αγαπάμε τις μανάδες μας γιατί μας έθρεψαν. Κι όμως εγώ τον πήρα τον δρόμο της γαστρονομίας. Φαφλατάδικος δρόμος, φιγουρατζίδικος, με φωνές και τυμπανοκρουσίες, αλλά ότι κι αν πεις εύκολος δρόμος.

Δύο εξτραβαγκάντσες, ένα εξωτικό μπαχαρικό, λίγος αφρός και οι γαστρονόμοι έμειναν εκστασιασμένοι και ατενίζοντας στο υπερπέραν καταμετρούν την υφή του μπαρμπουνιού, το άρωμα της κολοκύθας, τη γεύση του αγγουριού.

Έλεος, άνθρωποί μου, η μαγκιά του μάγειρα είναι να φτιάξει τρεις μπουκίτσες φαγητό για ένα πονεμένο σώμα και την ψυχή που κρύβει μέσα του. Να τον πείσει να φάει. Να γίνει μάγειρας της θρέψης και όχι της γαστρονομίας. Να νιώσει ότι έδωσε λίγη ζωή, λίγο κουράγιο. Δεν είναι ανάγκη να είσαι ο σούπερ μάγειρας για να το κάνεις αυτό, αρκεί να αγαπάς, να φροντίζεις, να σκέπτεσαι.

Αυτό το σχολείο πέρασα τον τελευταίο καιρό, εγώ ο άγαρμπος μαγειράκος, να θρέψω δηλαδή, να δώσω ζωή στην αγαπημένη μου. Αρνιόταν πεισματικά να ζήσει, μόνο λίγα ροδάκινα της άρεσαν σε ήπια θερμοκρασία, ούτε ζεστά ούτε κρύα. Εγώ μέσα στην κουζίνα έφτιαχνα τυροπιτάκια, έβραζα χυλωμένη φακή χωρίς μπαχαρικά για να μην την ενοχλούν, έφτιαχνα σαλάτα φατούς που της άρεσε, έβραζα κολοκυθάκια, άτμιζα μια φρέσκια γλώσσα. Ήθελα να θρέψω την καλή μου, το ήθελα μα αυτή αρνήθηκε. Βλέπετε είχε ξεκινήσει από καιρό έναν άλλο μακρύ και άγνωστο δρόμο... Ποιος θα τα φάει όλα αυτά που μαγείρεψα;

Θα παλαιώσουν μέσα στις πιατέλες, μέχρι που κάποιος θα τα πετάξει. Τα φαγητά μου δεν έθρεψαν κανέναν, ούτε καν εμένα. Θα ήθελα κάτι να κάνω, μα είμαι ανήμπορος, δεν ξέρω τίποτα άλλο να θρέφω ανθρώπους και ενίοτε τις ψυχές τους. Γιατί θέλω να ξέρετε ότι η ανθρώπινη ψυχή κατοικοεδρεύει στο στομαχάκι μας.

Υ.Γ. Στις 29 Αυγούστου στις 11.15 το βράδυ η αγαπημένη μου γυναίκα Στέλλα έφυγε από αυτό τον κόσμο αφού έδωσε μια τιτάνια μάχη με την καταραμένη αρρώστια. Ήθελε να ζήσει όσο κανένας άλλος. Πίστευε ότι καλυτέρευε, ενώ η αλήθεια ήταν διαφορετική. Την αγαπούσα πάρα πολύ και θα την αγαπώ.

  • Ευχαριστούμε την LA woman για το κείμενο.
  • Οι φωτογραφίες από τον ελπιδοφόρο konstantino.

Bono, Desmond Tutu και ooooo eeeee oooo  

Posted by Ibis in , , , ,


Αναμφισβήτητα η μουσική επιρροή των U2 πέρασε μια μεταβατική περίοδο κατά την δεκαετία του 90 μέχρι και τις μέρες μας. Από την Ιρλανδικές pub και την παγκόσμια αναγνώριση των 70s-80s ως τα 00s με τις κοινωνικές επιρροές του Bono και τα εντυπωσιακά live performance.

Τα τελευταία χρόνια οι U2 δεν έχουν παρουσιάσει κάποια αξιόλογη μουσική πρόταση. Αμφιταλαντευόμενοι ανάμεσα στο εμπορικό rock και στην κοινωνική δράση του Bono σου δίνουν την εντύπωση πως συνεχίζουν την δική τους μουσική εξέλιξη με προτεραιότητα στα εφέ, στην σκηνοθεσία και στα live performance.
Ξεκάθαρα οι U2 προβάλουν την ιστορία τους (πριν από τα 90s) σε συνδυασμό με τα κοινωνικά μηνύματα και την εξαιρετική ποιότητα των live τους.

Έτσι έγινε και την Παρασκευή όπου περίπου 90.000 κόσμο αποθέωσαν την ενέργεια του Βono, τους ήχους του Edge, το μπάσο του Adam Clayton και τον ρυθμό του Larry Mullen.

Το stage ασυνήθιστο με πιο εντυπωσιακό στοιχείο την τεράστια LED κυλινδρική οθόνη που μπορούσε να ανοίγει να ξεδιπλώνεται και να διαχωρίζεται καθέτως.  Στην κορυφή τεράστια συμπλέγματα ηχείων με με κατεύθυνση τις 360 μοίρες του ορίζοντα. Αν και κάποιοι  από την αρένα αναφέρθηκαν σε προβλήματα στην ακουστική, από το πάνω διάζωμα στο οποίο βρισκόμασταν, ο ήχος ήταν εξαιρετικός. 


Αξιό αναφοράς το κοινωνικό μήνυμα του Desmond Tutu, που αποτέλεσε την εισαγωγή για το "One". Το "Bloody Sunday" ξεσήκωσε το κοινό ενώ το "With or without you" ήταν η πιο όμορφη οπτικά εικόνα της συναυλίας.
Από μουσικής άποψης οι ήχοι που ακούστηκαν βασίστηκαν στην χαρακτηριστική rock των U2 χωρίς να απουσιάζουν οι electronica επιρροές (I'll Go Crazy If I Don't Go Crazy Tonight(Remix)). To set list ήταν αναμενόμενο αλλά δυστυχώς δεν ακούσαμε το αγαπημένο μας "Party Girl" αλλά και το"New Year's Day"(!!)



Λίγο πριν το τέλος. Tο ελληνικό κοινό αντιστέκεται στη επικείμενη αποχώρηση των U2.
 "ooooo eeeee oooooooooo" σαν συγχρονισμένη ομαδική κερκίδα όλο το πλήθος ξεσηκώνεται.
Η κορυφαία στιγμή της βραδείας.(video 6:23)
Ο Bono φανερά σαστισμένος παραμένει στη σκηνή. Στο επίσημο site αναγράφεται 
"Greek audience generating as much noise as any on the tour to date" ;-)


Πολλοί μιλάνε για την πολυπληθέστερη και πιο επιτυχημένη συναυλία στην χώρα μας.
Ίσως δεν έχουν άδικο.
Το σίγουρο είναι ότι όσοι παραβρέθηκαν στο γήπεδο του ΟΑΚΑ είχαν τη ευκαιρία να δουν μια μοναδική συναυλία και να ευχαριστηθούν ένα σπάνιο θέαμα.

Ακολουθεί σειρά φωτογραφιών από την συναυλία.









Δείτε βίντεο από την συναυλία εδώ

Respect.....  

Posted by Ibis in , ,


Σύντομα η συνέχεια....

Μάνος Κατράκης (2-09-1984 - 2-09-2010)  

Posted by Ibis in , , ,




Από το αφιέρωμα της εκπομπής Μονόγραμμα
Μέρος Β΄, Μέρος Γ΄
  • Διαβάστε το αφιέρωμα από "Το βήμα"
  • Ο ηθοποιός απαγγέλει μοναδικά τμήμα από τον Άξιον Εστί - Προφητικόν από την σπουδαία συναυλία του Μίκη Θεοδωράκη το 1976 στο  Λυκαβηττό.

Σοβαρή είδηση, απασχολεί μέχρι και 500 ερωτευμένους ....  

Posted by Ibis in , , , , , ,

Αύγουστος στην Αθήνα, στην πόλη των εκατομμυρίων κατοίκων και το εκατομμυρίων παραπόνων. Γρίνια, άγχος και νεύρα πολλά νεύρα ακόμα και τον Αύγουστο που η πόλη μεταλλάσσεται σε κάτι πιο ανθρώπινο και πιο φιλόξενο.


Βόλτες στο Θησείο, θερινά σινεμά, καλοκαιρινές συζητήσεις και μοναδικές ευκαιρίες για να επισκεφτεί κάνεις όσα το χειμώνα μοιάζουν αδύνατα.
Πόσοι μαγευτικοί λόγοι για να μένεις στην Αθήνα τον Αύγουστο;

Αυγουστιάτικο φεγγάρι στην Ακρόπολη και εκεί που νιώθεις ότι έχεις ξεφύγει από την ελληνική νοοτροπία κάνουν την εμφάνιση τους οι γραφικές πλέον δηλώσεις πολιτιστικών φορέων και υπαλλήλων φύλαξης αρχαιολογικών χώρων

Μύλος.....

H γραφικότητα ξεπερνά  τις πρώτες σκέψεις θυμού ίσως και απορίας.

Κάπου εκεί ανάμεσα στην λάμψη του φεγγαριού φτάνουν τα λόγια:


"Ἄφησέ με ναρθῶ μαζί σου. Τί φεγγάρι ἀπόψε! Εἶναι καλὸ τὸ φεγγάρι, - δὲ θὰ φαίνεται ποὺ ἄσπρισαν τὰ μαλλιά μου. Τὸ φεγγάρι θὰ κάνει πάλι χρυσὰ τὰ μαλλιά μου. Δὲ θὰ καταλάβεις. Ἄφησέ με νἄρθω μαζί σου."

Προτιμώ τους στίχους.

Χαζεύω το Αθηναϊκό φεγγάρι.

Είναι Αύγουστος στην Αθήνα.
Φωτογραφία: via