Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Αλέξανδρος Δαμουλιάνος - Κάθε φορά που ξεκινώ

Μην ξεχνάτε πως το κάθε τέλος είναι ένα τέχνασμα,
ένα δημιούργημα της αρχής,
για να την επιθυμούμε συχνότερα και να μην την βαριόμαστε ποτέ,
μην ξεχνάτε να λέτε σε κάθε τέλος,
“πότε είπες ότι θα έρθεις φίλτατο τέλος
γιατί με περιμένει και μια ανυπόμονη αρχή μετά από εσένα."
Kαι να το αποχαιρετάτε ειρωνικά,
λέγοντας του
“καλή μας αρχή, καλή μας ανάσταση”
4296929825_b370d183b9_z
O Aλέξανδρος Δαμουλιάνος είναι 20 χρονών φοιτητής της φιλοσοφικής και ποιητής.  Οι παραπάνω στίχοι έκλεισαν την παρουσία του στο 2o TedXAthens που πραγματοποιήθηκε το περασμένο Νοέμβριο.
Ο νέος ποιητής έχει διαγνωστεί με εγκεφαλική παράλυση και σπαστική τετραπληγία. Η  απαγγελία των στίχων έγινε από πρόσωπο του φιλικού του περιβάλλοντος.
Ακολουθεί σχετικό βίντεο:




Αξίζουν πολλά συγχαρητήρια στην ομάδα του TedXAthens.  H επιλογή του Aλέξανδρου Δαμουλιάνου δίνει την ευκαιρία να αναδειχτούν πνευματικές αξίες, στίχοι και σκέψεις την ώρα που είναι ακόμα ζωντανές, φρέσκες και ζωηρές.

Σχετικοί σύνδεσμοι: 

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Ω γλυκύ μου έαρ

Εγκώμια - Επιτάφιος Θρήνος - Αι γενεαί πάσαι
( Στάση Τρίτη )


Ω γλυκύ μου έαρ, γλυκύτατόν μου Τέκνον, πού έδυ σου το κάλλος;
Υιέ Θεού παντάναξ, Θεέ μου πλαστουργέ μου, πώς πάθος κατεδέξω;

Έρραναν τον τάφον αι Μυροφόροι μύρα, λίαν πρωί ελθούσαι.
Ω Τριάς Θεέ μου, Πατήρ Υιός και Πνεύμα, ελέησον τον κόσμον.
Ιδείν την του Υιού σου, Ανάστασιν, Παρθένε, αξίωσον σους δούλους.

- Ολόκληρο το τροπάριο εδώ και εδώ

[ Φωτογραφία ] : boston

18 λιανοτράγουδα της πικρής πατρίδας – Έτος Αφιερωμένο στον Γιάννη Ρίτσο

Το 2009 συμπληρώνονται 100 χρόνια από την γέννηση του Γιάννη Ρίτσου και η χρονιά που διανύουμε είναι αφιερωμένη στον Έλληνα ποιητή. Το ibis blog συνεχίζει τις αναφορές του σπουδαίο πνευματικό και σας παρουσιάζει τα 18 λιανοτράγουδα της πικρής πατρίδας. Μια σπουδαία ποιητική αναφορά που ίσως αποτελεί την πιο εκφραστική,συναισθηματική και συνάμα πλούσια γλαφυρή, περιγραφή της ελληνικής ψυχοσύνθεσης. Την ρωμιοσύνη μην την κλαις.....
Ο Γιάννη Ρίτσος συλλαμβάνεται από την χούντα και εξορίζεται στην Γυάρο, την Σάμο και την Λέρο. Κάτω από δύσκολες συνθήκες ο ποιητής συνθέτει τα ποιήματα και τα στέλνει κρυφά στον αυτοεξόριστο Μίκη που βρίσκεται στην Γαλλία. Ο ποιητής γράφει τα τετράστιχα μετά από παρότρυνση του Έλληνα μουσικοσυνθέτη. Ο Μίκης βρίσκεται στο Παρίσι και μελοποιεί (1971 – 1973) τα 18 λιανοτράγουδα της πικρής πατρίδας τα οποία παρουσιάζονται στις 17/01/73 στο Albert Hall. Η επιρροή στο στίχο από τις κοινωνικοπολιτικές εξελίξεις στην Ελλάδα της εποχής είναι κάτι παραπάνω από εμφανής.

Mέχρι Tο Eπόμενο Tέλος

Αγναντεύοντας την διαδικτυακή του παρουσία το ibisclub.blogspot.com ολοκληρώνει το
ταξίδι του στην ελληνική blogoσφαιρα...
μέχρι το επόμενο...

Τα λέμε σύντομα από τον νεό μας διαδικτυακό σύννεφο.
Οι ibis σκέψεις.....θα μας συνοδεύουν και εκει.


“Nothing is more powerful than an idea whose time has come.” - Victor Hugo