Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Αλέξανδρος Δαμουλιάνος - Κάθε φορά που ξεκινώ

Μην ξεχνάτε πως το κάθε τέλος είναι ένα τέχνασμα,
ένα δημιούργημα της αρχής,
για να την επιθυμούμε συχνότερα και να μην την βαριόμαστε ποτέ,
μην ξεχνάτε να λέτε σε κάθε τέλος,
“πότε είπες ότι θα έρθεις φίλτατο τέλος
γιατί με περιμένει και μια ανυπόμονη αρχή μετά από εσένα."
Kαι να το αποχαιρετάτε ειρωνικά,
λέγοντας του
“καλή μας αρχή, καλή μας ανάσταση”
4296929825_b370d183b9_z
O Aλέξανδρος Δαμουλιάνος είναι 20 χρονών φοιτητής της φιλοσοφικής και ποιητής.  Οι παραπάνω στίχοι έκλεισαν την παρουσία του στο 2o TedXAthens που πραγματοποιήθηκε το περασμένο Νοέμβριο.
Ο νέος ποιητής έχει διαγνωστεί με εγκεφαλική παράλυση και σπαστική τετραπληγία. Η  απαγγελία των στίχων έγινε από πρόσωπο του φιλικού του περιβάλλοντος.
Ακολουθεί σχετικό βίντεο:




Αξίζουν πολλά συγχαρητήρια στην ομάδα του TedXAthens.  H επιλογή του Aλέξανδρου Δαμουλιάνου δίνει την ευκαιρία να αναδειχτούν πνευματικές αξίες, στίχοι και σκέψεις την ώρα που είναι ακόμα ζωντανές, φρέσκες και ζωηρές.

Σχετικοί σύνδεσμοι: 

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Ω γλυκύ μου έαρ

Εγκώμια - Επιτάφιος Θρήνος - Αι γενεαί πάσαι
( Στάση Τρίτη )


Ω γλυκύ μου έαρ, γλυκύτατόν μου Τέκνον, πού έδυ σου το κάλλος;
Υιέ Θεού παντάναξ, Θεέ μου πλαστουργέ μου, πώς πάθος κατεδέξω;

Έρραναν τον τάφον αι Μυροφόροι μύρα, λίαν πρωί ελθούσαι.
Ω Τριάς Θεέ μου, Πατήρ Υιός και Πνεύμα, ελέησον τον κόσμον.
Ιδείν την του Υιού σου, Ανάστασιν, Παρθένε, αξίωσον σους δούλους.

- Ολόκληρο το τροπάριο εδώ και εδώ

[ Φωτογραφία ] : boston

Mέχρι Tο Eπόμενο Tέλος

Αγναντεύοντας την διαδικτυακή του παρουσία το ibisclub.blogspot.com ολοκληρώνει το
ταξίδι του στην ελληνική blogoσφαιρα...
μέχρι το επόμενο...

Τα λέμε σύντομα από τον νεό μας διαδικτυακό σύννεφο.
Οι ibis σκέψεις.....θα μας συνοδεύουν και εκει.


“Nothing is more powerful than an idea whose time has come.” - Victor Hugo

'Ωρες Βροχής - Έτος Αφιερωμένο στον Γιάννη Ρίτσο

Γιάννης Ρίτσος - Ὧρες βροχῆς

Καρλόβασι, 28/7/87

Ἤρθαν οἱ πρῶτες βροχές. Ἄλογα μουσκεμένα

Στέκονται κάτω ἀπ’τὰ δέντρα μὲ μισόκλειστα μάτια
Κάνοντας πὼς μασᾶνε λίγο ξερὸ χορτάρι
Μέσα στὴ φθινοπωρινή τους ἄνοια. Ἡ Μαρία
Θά ῾θελε νὰ χτενίσει μὲ τὴ χτένα της τὴ βρεγμένη τους χαίτη. Ἀλλὰ

Οἱ τελευταῖοι παραθεριστὲς ἔφευγαν κιόλας. Μιὰ κότα
Λίγο πιὸ κεῖ κακάριζε ἀνάρμοστα. Κι ἦταν μιὰ λύπη
Νὰ βλέπεις πλῆθος τὰ σπουργίτια πεινασμένα νὰ χαμοπετᾶνε
Στὰ τρυγημένα ἀμπέλια, νὰ βλέπεις καὶ τὰ σύννεφα
Ν’ ἀλλάζουν, νὰ σκίζονται, νὰ τρέχουν παρ’ ὅτι
Καρφωμένα ἐδῶ κι ἐκεῖ μὲ μαῦρες πρόκες ἀπὸ κοράκια.
Ἔτσι, μέσα σὲ λίγες ὧρες, γέρασε ἡ Μαρία.



Έτος Αφιερωμένο στον Γιάννη Ρίτσο και το αφιέρωμα του ibis blog στον Έλληνα ποιητή συνεχίζεται. Στο σημερινό post γίνεται αναφορά στην ιδιαίτερη σχέση που είχε αναπτύξει ο Γιάννη Ρίτσος με το νησί της Σάμου που αποτέλεσε πηγή ποιητικής και καλλιτεχνικής έμπνευσης.

Η σχέση του με το Καρλόβασι αρχίζει το 1954, όταν παντρεύεται την καρλοβασίτισσα γιατρό κυρία Γαρουφαλίτσα, το γέν…