Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

"διψάσαμε το μεσημέρι μα το νερό γλυφό"-Γιώργος Σεφέρης 29 /02/1900 - 20/09/1971


Γιώργος Σεφέρης  29 /02/1900 - 20/09/1971, ένας από τους δύο βραβευμένους(νόμπελ λογοτεχνίας) Έλληνες ποιητές και μια από τις σημαντικότερες πνευματικές προσωπικότητες του ελληνισμού.

Ακολουθεί εκπομπή αφιέρωμα από τα ψηφιακά αρχεία της ΕΡΤ (www.ert-archives.gr)

Διαβάστε σχετικά:



Σχόλια

Ο χρήστης Ανώνυμος είπε…
Εξαιρετικά !
Ο Σεφέρης το 1900, ο Ελύτης το 1911. Πέρασαν δυο μεγάλους πολέμους, δυσκολίες και πολλά, πολλά άλλα. Άραγες θα δούμε σύγχρονους πνευματικούς ανθρώπους, τέτοιου βεληνεκούς ; Η ψευτοκαλοπέραση και ο θηριώδης καπιταλισμός τα έχουν διαλύσει όλα !
Ο χρήστης Ibis είπε…
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.
Ο χρήστης Ibis είπε…
@Ανώνυμος
Δυστυχώς νομίζω ότι δεν θα μπορέσουμε να δούμε ξανα τέτοιες μεγάλες προσωπικότητες.

Μελίνα,Μάνος, Σεφέρης, Ελύτης, Γκάτσος και άλλοι πολλοί αποτέλεσαν ίσως το σπουδαιότερο πνευματικό πόλο του ελληνισμού.

Η εποχή μας τους έχει πραγματικά ανάγκη...

Καλό βράδυ
Ibis

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Ω γλυκύ μου έαρ

Εγκώμια - Επιτάφιος Θρήνος - Αι γενεαί πάσαι
( Στάση Τρίτη )


Ω γλυκύ μου έαρ, γλυκύτατόν μου Τέκνον, πού έδυ σου το κάλλος;
Υιέ Θεού παντάναξ, Θεέ μου πλαστουργέ μου, πώς πάθος κατεδέξω;

Έρραναν τον τάφον αι Μυροφόροι μύρα, λίαν πρωί ελθούσαι.
Ω Τριάς Θεέ μου, Πατήρ Υιός και Πνεύμα, ελέησον τον κόσμον.
Ιδείν την του Υιού σου, Ανάστασιν, Παρθένε, αξίωσον σους δούλους.

- Ολόκληρο το τροπάριο εδώ και εδώ

[ Φωτογραφία ] : boston

Mέχρι Tο Eπόμενο Tέλος

Αγναντεύοντας την διαδικτυακή του παρουσία το ibisclub.blogspot.com ολοκληρώνει το
ταξίδι του στην ελληνική blogoσφαιρα...
μέχρι το επόμενο...

Τα λέμε σύντομα από το νεό μας διαδικτυακό σύννεφο.
Οι ibis σκέψεις.....θα μας συνοδεύουν και στο Running Scenes.


“Nothing is more powerful than an idea whose time has come.” - Victor Hugo

'Ωρες Βροχής - Έτος Αφιερωμένο στον Γιάννη Ρίτσο

Γιάννης Ρίτσος - Ὧρες βροχῆς

Καρλόβασι, 28/7/87

Ἤρθαν οἱ πρῶτες βροχές. Ἄλογα μουσκεμένα

Στέκονται κάτω ἀπ’τὰ δέντρα μὲ μισόκλειστα μάτια
Κάνοντας πὼς μασᾶνε λίγο ξερὸ χορτάρι
Μέσα στὴ φθινοπωρινή τους ἄνοια. Ἡ Μαρία
Θά ῾θελε νὰ χτενίσει μὲ τὴ χτένα της τὴ βρεγμένη τους χαίτη. Ἀλλὰ

Οἱ τελευταῖοι παραθεριστὲς ἔφευγαν κιόλας. Μιὰ κότα
Λίγο πιὸ κεῖ κακάριζε ἀνάρμοστα. Κι ἦταν μιὰ λύπη
Νὰ βλέπεις πλῆθος τὰ σπουργίτια πεινασμένα νὰ χαμοπετᾶνε
Στὰ τρυγημένα ἀμπέλια, νὰ βλέπεις καὶ τὰ σύννεφα
Ν’ ἀλλάζουν, νὰ σκίζονται, νὰ τρέχουν παρ’ ὅτι
Καρφωμένα ἐδῶ κι ἐκεῖ μὲ μαῦρες πρόκες ἀπὸ κοράκια.
Ἔτσι, μέσα σὲ λίγες ὧρες, γέρασε ἡ Μαρία.



Έτος Αφιερωμένο στον Γιάννη Ρίτσο και το αφιέρωμα του ibis blog στον Έλληνα ποιητή συνεχίζεται. Στο σημερινό post γίνεται αναφορά στην ιδιαίτερη σχέση που είχε αναπτύξει ο Γιάννη Ρίτσος με το νησί της Σάμου που αποτέλεσε πηγή ποιητικής και καλλιτεχνικής έμπνευσης.

Η σχέση του με το Καρλόβασι αρχίζει το 1954, όταν παντρεύεται την καρλοβασίτισσα γιατρό κυρία Γαρουφαλίτσα, το γέν…