Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

"διψάσαμε το μεσημέρι μα το νερό γλυφό"-Γιώργος Σεφέρης 29 /02/1900 - 20/09/1971


Γιώργος Σεφέρης  29 /02/1900 - 20/09/1971, ένας από τους δύο βραβευμένους(νόμπελ λογοτεχνίας) Έλληνες ποιητές και μια από τις σημαντικότερες πνευματικές προσωπικότητες του ελληνισμού.

Ακολουθεί εκπομπή αφιέρωμα από τα ψηφιακά αρχεία της ΕΡΤ (www.ert-archives.gr)

Διαβάστε σχετικά:



Ετικέτες

Σχόλια

Ο χρήστης Ανώνυμος είπε…
Εξαιρετικά !
Ο Σεφέρης το 1900, ο Ελύτης το 1911. Πέρασαν δυο μεγάλους πολέμους, δυσκολίες και πολλά, πολλά άλλα. Άραγες θα δούμε σύγχρονους πνευματικούς ανθρώπους, τέτοιου βεληνεκούς ; Η ψευτοκαλοπέραση και ο θηριώδης καπιταλισμός τα έχουν διαλύσει όλα !
21/9/10, 6:55 μ.μ.
Ο χρήστης Ibis είπε…
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.
21/9/10, 8:10 μ.μ.
Ο χρήστης Ibis είπε…
@Ανώνυμος
Δυστυχώς νομίζω ότι δεν θα μπορέσουμε να δούμε ξανα τέτοιες μεγάλες προσωπικότητες.

Μελίνα,Μάνος, Σεφέρης, Ελύτης, Γκάτσος και άλλοι πολλοί αποτέλεσαν ίσως το σπουδαιότερο πνευματικό πόλο του ελληνισμού.

Η εποχή μας τους έχει πραγματικά ανάγκη...

Καλό βράδυ
Ibis
21/9/10, 8:11 μ.μ.
Δημοσίευση σχολίου

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Mέχρι Tο Eπόμενο Tέλος

http://www.gastónviñas.com.ar     Αγναντεύοντας την διαδικτυακή του παρουσία το ibisclub.blogspot.com ολοκληρώνει το   ταξίδι του στην ελληνική blogoσφαιρα... μέχρι το επόμενο... Τα λέμε σύντομα από το νεό μας διαδικτυακό σύννεφο . Οι ibis σκέψεις.....θα μας συνοδεύουν και στο Running Scenes . “Nothing is more powerful than an idea whose time has come.” - Victor Hugo
4 σχόλια
Διαβάστε περισσότερα

Ω γλυκύ μου έαρ

Εγκώμια - Επιτάφιος Θρήνος - Αι γενεαί πάσαι ( Στάση Τρίτη ) Ω γλυκύ μου έαρ, γλυκύτατόν μου Τέκνον, πού έδυ σου το κάλλος; Υιέ Θεού παντάναξ, Θεέ μου πλαστουργέ μου, πώς πάθος κατεδέξω; Έρραναν τον τάφον αι Μυροφόροι μύρα, λίαν πρωί ελθούσαι. Ω Τριάς Θεέ μου, Πατήρ Υιός και Πνεύμα, ελέησον τον κόσμον. Ιδείν την του Υιού σου, Ανάστασιν, Παρθένε, αξίωσον σους δούλους. - Ολόκληρο το τροπάριο εδώ και εδώ [ Φωτογραφία ] : boston
3 σχόλια
Διαβάστε περισσότερα

Θα τα χορέψω το λοιπόν!

- Αφεντικό, φώναξε, έχω πολλά να σου πω, άνθρωπο δεν αγάπησα σαν εσένα, έχω πολλά να σου πω, μα δεν τα πάει η γλώσσα μου.... Θα τα χορέψω το λοιπόν! Στάσου παράμερα μην σε πατήσω! Βίρα! χοπ! χοπ! Έδωκε ένα σάλτο, τα πόδια και τα χέρια του έγιναν φτερούγες. Όρθιος χιμούσε απάνω από την γης, κι έτσι που τον έβλεπα στο βάθος τ` ουρανού και της θάλασσας, μου φάνταζε σαν ένας γέρος αρχάγγελος αντάρτης. Γιατί ο χορός αυτός του Ζορμπά ήταν όλο πρόκληση, πείσμα κι ανταρσία. Θαρρείς και φώναζε "Τι μπορείς να μου κάνεις Παντοδύναμε; Τίποτα δεν μπορείς να μου κάμεις, αν με σκοτώσεις μονάχα. Σκότωσε με καρφί δεν μου καίγεται, έβγαλα το άχτι μου, είπα ότι ήθελα να πω, πρόφτασα και χόρεψα και πια δεν σε έχω ανάγκη!" Έβλεπα τον Ζορμπά να χορεύει και ένιωθα για πρώτη φορά την δαιμονικιάν ανταρσία του ανθρώπου, να νικήσει το βάρος και την ύλη, την προγονική κατάρα. Καμάρωνα την αντοχή του, τη σβελτέτσα, την περηφάνια. Κάτω στην αμμουδιά τα ορμητικά κι αντάμα περίτεχν...
5 σχόλια
Διαβάστε περισσότερα