Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Τι πρέπει να θυμόμαστε ένα χρόνο μετά……..

a16_17333817 Σαν σήμερα συμπληρώνεται ένας χρόνος από την σημαντικότερη κοινωνική αναταραχή των τελευταίων χρόνων. Οι ελληνικές πόλεις έζησαν πρωτόγνωρες στιγμές που στιγματίστηκαν δικαίως από την φωνή της νεολαίας και αδίκως από τις καταστροφές και τις λεηλασίες. Ένα χρόνο μετά η νέα γενιά φαίνεται πως δεν ξεχνά όσα την ενέπνευσαν για να βγει στους δρόμους και να διαδηλώσει. Υπήρχαν και αυτοί οι διαδηλωτές. Αυτό το μαθητικό κίνημα οφείλουμε να θυμηθούμε σήμερα στις 6 Δεκέμβρη 2009.

Δεν πρέπει να σταθούμε σε αλλοπρόσαλλους και ονειροπαρμένους ειδωλολάτρες που κατέστρεψαν και έκαψαν. Σε πρόσωπα αμφιβόλου προέλευσης που επιδίωξαν τον χαβαλέ και την φασαρία του δρόμου. Όχι! Όσο και αν κάποιοι το θέλουν ΔΕΝ τους θυμόμαστε, τους λησμονούμε και τους βάζουμε βαθιά στο χρονοντούλαπο της ιστορίας.

Η δική μας σύγχρονη ιστορία γράφτηκε από τους μαθητές τους φοιτητές και τους νέους που γέμισαν ειρηνικά τους δρόμους. Άφησαν ένα γράμμα στον σημείο αφετηρίας,  βγήκαν να διαδηλώσουν προς ΟΛΟΥΣ μας, αντέδρασαν, έκλαψαν, φώναξαν και έστειλαν σημαντικό μήνυμα ενάντια στο σύγχρονο κοινωνικοπολιτικό σύστημα. Ζήτησαν και διεκδίκησαν την δημοκρατία τους-μας, αυτή που μέσα σε σχολές και πανεπιστήμια κάποιοι σκόπιμα την χρωματίζουν. Άσχημο μπλε,πράσινο,κίτρινο και κόκκινο.

Η σημερινή μέρα ΔΕΝ είναι πολιτική είναι βαθιά κοινωνική και μπορεί να αποτελέσει σημαντικό φάρο έμπνευσης. Ας τους υποστηρίξουμε, ας τους ενισχύσουμε. Να ενώσουμε τις φωνές μας, να σταθούμε πλάι τους, μαζί να οραματιστούμε, να ονειρευτούμε και να γαντζωθούμε από το χαμόγελο του πιτσιρικά. Ίσως τότε καταφέρουμε να διεκδικήσουμε αρχές και αξίες που σήμερα ξεφτίζουν και αλλοτριώνονται.
Αφού δεν υπάρχουν πρόσωπα να μας εμπνέουν ας υπάρξουν γεγονότα και μνήμες. Η νεολαία έχει την δύναμη και την φωνή να εμπνευστεί και με την σειρά της να εμπνεύσει.

[φωτογραφίες]: boston,http://www.protagon.gr/

    Σχόλια

    Ο χρήστης Ibis.blog είπε…
    Η ανάρτηση μας συμβαδίζει με τις απόψεις που διατυπώνονται στο άρθρο του κ. Κούλογλου για τα Δεκεμβριανά.

    Η εξέγερση που κρύφτηκε κάτω από το χαλί

    Γιατί κάποιοι μπορούν και θέλουν να πουν τα πράγματα όπως πραγματικά είναι.
    Ο χρήστης proudgaros είπε…
    Παίδες πολύ καλή ανάρτηση.

    Σας ξέφυγε υποθέτω και το κα-τα-πλη-κτι-κό άρθρο του Γ.Πηττα στην κυπριακή εφημερίδα Πολίτης που δημοσιεύθηκε και στο TVXS του Κούλογλου:

    http://www.tvxs.gr/v27703
    Ο χρήστης taspa είπε…
    Μονο που αυτός ο τόπος εμαθε χρονια τωρα να θυμαται τα ''κακως κειμενα''επετειακά.
    Το 'προζύμι' που δημιουργήθηκε τον περασμενο Δεκεμβρη,με μαγια την αγωνια των νεων [ δεν αναφερομαι στους επαγγελματίες επαναστατες] που δεν γνωριζαν να την μετασχηματίσουν σε κυριαρχο προταγμα τους απεναντι στους 'μεγαλους' δυστυχώς κανείς απο τους κολακες των νεων δεν ανελαβε να το κανει 'γλυκο ψωμι'.
    Για μια ακομη φορα περίμεναν να εκδηλωσουν τις αγαθες προθεσεις τους απεναντι στη νεα γενιά ,την ΗΜΕΡΑ ΤΟΥ ΓΡΗΓΟΡΟΠΟΥΛΟΥ,οπως ακριβως γινεται με την ΗΜΕΡΑ ΤΩΝ ΑΜΕΑ,ΤΟΥ AIDS,ΤΩΝ ΚΑΚΟΠΟΙΗΜΕΝΩΝ ΓΥΝΑΙΚΩΝ...............
    Τα προβλήματα εγιναν ΗΜΕΡΕΣ,και νοιώθουμε οτι ξεπληρωνουμε την υποχρεωση μας.
    Ο χρήστης L.A. woman είπε…
    Αντιγράφω από το εξαιρετικό άρθρο του Γ.Πήττα: Φόνος «εκ προθέσεως συστήματος».

    Και προσθέτω: φόνος εκ προμελέτης συστήματος..

    (@taspa: και οι "τιμητικές ημέρες" στα άριστα προμελετημένα εγκλήματα ανήκουν)
    Ο χρήστης Ibis.blog είπε…
    @proudgaros
    Πράγματι το άρθρο του Γ. Πήττα είναι ουσιαστικό, ρεαλιστικό και σκιαγραφεί την σύγχρονη κοινωνική πραγματικότητα.

    @taspa
    Συμφωνούμε απόλυτα. Τα κακώς κείμενα, τα κλαμένα κείμενα. Σε αυτά ανακυκλωνόμαστε και ανακυκλώνονται ΜΜΕ και σύγχρονοι πολιτικόπατέρες.
    Άραγε θα δώσει κάποιος το μικρόφωνο στην νεολαία,στους μαθητές και τους φοιτητές?

    Ίσως δεν θέλουν και μάλλον φοβούνται. Σταθείτε λοιπόν στις προσαγωγές και στις μολότοφ! εμείς θα υποστηρίξουμε την αθωότητα τον αυθορμητισμό και το όραμα της νέας γενιάς. Της γενιάς που από μια σφαίρα γέννησε το δικό της οπλοστάσιο.

    Ας ελπίσουμε ότι αυτά τα παιδιά δεν θα γίνουν επαναστάτες του καναπές και της TV.

    Υ.Γ. Καλώς ήρθατε στην παρέα μας proudgaros και taspa
    Ο χρήστης politispittas είπε…
    Σας ευχαριστώ για καλά λόγια σας. Δίνουν δύναμη στις σκοτεινές περιόδους που βιώνουμε όλοι.
    Ο χρήστης taspa είπε…
    Eυχαριστω για το καλωσορισμα,μου αρεσε η ιστοσελιδα σου.
    Σε καλω και στην δικη μου.
    Καποτε γεματη θυμό
    Καποτε γεματη Ειρωνεία
    Καποτε 'αλουβρεχήτικη'[ κατα Σκαριμπα]
    Παντοτε ομως με σεβασμο απεναντι στον συνομιλητη,ακομη κι οταν με βγαζει 'εκτός σελιδας'κατα το 'εξω απο τα ρουχα μου.'
    Ο χρήστης taspa είπε…
    Επι πλεον συμφωνω απολυτα με τον/την
    L.A.
    Οπως λεμε τωρα και προσωπα δεν θιγουμε,αυξανεις τα καυσιμα,και κανεις δωρεες για τα παιδια με Καρκινο!!!!

    Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

    Ω γλυκύ μου έαρ

    Εγκώμια - Επιτάφιος Θρήνος - Αι γενεαί πάσαι
    ( Στάση Τρίτη )


    Ω γλυκύ μου έαρ, γλυκύτατόν μου Τέκνον, πού έδυ σου το κάλλος;
    Υιέ Θεού παντάναξ, Θεέ μου πλαστουργέ μου, πώς πάθος κατεδέξω;

    Έρραναν τον τάφον αι Μυροφόροι μύρα, λίαν πρωί ελθούσαι.
    Ω Τριάς Θεέ μου, Πατήρ Υιός και Πνεύμα, ελέησον τον κόσμον.
    Ιδείν την του Υιού σου, Ανάστασιν, Παρθένε, αξίωσον σους δούλους.

    - Ολόκληρο το τροπάριο εδώ και εδώ

    [ Φωτογραφία ] : boston

    18 λιανοτράγουδα της πικρής πατρίδας – Έτος Αφιερωμένο στον Γιάννη Ρίτσο

    Το 2009 συμπληρώνονται 100 χρόνια από την γέννηση του Γιάννη Ρίτσου και η χρονιά που διανύουμε είναι αφιερωμένη στον Έλληνα ποιητή. Το ibis blog συνεχίζει τις αναφορές του σπουδαίο πνευματικό και σας παρουσιάζει τα 18 λιανοτράγουδα της πικρής πατρίδας. Μια σπουδαία ποιητική αναφορά που ίσως αποτελεί την πιο εκφραστική,συναισθηματική και συνάμα πλούσια γλαφυρή, περιγραφή της ελληνικής ψυχοσύνθεσης. Την ρωμιοσύνη μην την κλαις.....
    Ο Γιάννη Ρίτσος συλλαμβάνεται από την χούντα και εξορίζεται στην Γυάρο, την Σάμο και την Λέρο. Κάτω από δύσκολες συνθήκες ο ποιητής συνθέτει τα ποιήματα και τα στέλνει κρυφά στον αυτοεξόριστο Μίκη που βρίσκεται στην Γαλλία. Ο ποιητής γράφει τα τετράστιχα μετά από παρότρυνση του Έλληνα μουσικοσυνθέτη. Ο Μίκης βρίσκεται στο Παρίσι και μελοποιεί (1971 – 1973) τα 18 λιανοτράγουδα της πικρής πατρίδας τα οποία παρουσιάζονται στις 17/01/73 στο Albert Hall. Η επιρροή στο στίχο από τις κοινωνικοπολιτικές εξελίξεις στην Ελλάδα της εποχής είναι κάτι παραπάνω από εμφανής.

    Mέχρι Tο Eπόμενο Tέλος

    Αγναντεύοντας την διαδικτυακή του παρουσία το ibisclub.blogspot.com ολοκληρώνει το
    ταξίδι του στην ελληνική blogoσφαιρα...
    μέχρι το επόμενο...

    Τα λέμε σύντομα από τον νεό μας διαδικτυακό σύννεφο.
    Οι ibis σκέψεις.....θα μας συνοδεύουν και εκει.


    “Nothing is more powerful than an idea whose time has come.” - Victor Hugo