Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Signs



Μερικές φορές δυσκολεύεσαι και ίσως δεν θες να δεις τα σημάδια.
Όποια και να είναι αυτά.
Αρχή ή ....τέλος.
Αφιερωμένο σε ένα πρόσωπο που ήταν, είναι και θα είναι σημείο αναφοράς.



-Το βίντεο είναι HD και ίσως απαιτεί αρκετό χρόνο για να φορτώσει. Αξίζει να το δείτε χωρίς διακοπές.
-H ταινία μικρού μήκους έχει βραβευτεί με το χρυσό λιοντάρι Cannes Lions 2009 International Advertising Festival(info).
-Σκηνοθεσία : Patrick Hughes
-To soundtrack μπορείτε να το ακούσετε εδώ.

Σχόλια

Ο χρήστης dimi είπε…
πολύ καλή δουλειά...και κυρίως ρεαλιστική...Σου δείχνει απόλυτα τους στείρους ρυθμούς της καθημερινότητας μεσα από τη μοναξιά και πως όλο το "είναι" του καθενός αλλάζει όταν φυσήξει ένα δροσερό αεράκι ενδιαφέροντος και ίσως έρωτα..γιατί όχι?
Όσο για τα σημάδια..είναι παντού γύρω μας και είναι άπειρα και είναι όσα και τα μονοπάτια της ζωής..το αν και ποιά θα επιλέξεις να δείς εξαρτάται απο το μονοπάτι που έχει επιλεξει- συνειδητά η μη- ο κάθενας να διαβεί.
Ο χρήστης Ibis είπε…
@dimi
Well done...
Όλα τα σημάδια μπροστά μας είναι & τα βλέπουμε. Το δύσκολο είναι να καταλάβουμε αν τα "βλέπουμε" όλα.
Υπάρχουν αυτά που αποφεύγουμε, αυτά που δεν θέλουμε να δούμε και αυτά που θέλουμε να δούμε.

Όλα τα signs οδηγούν στην πραγματικότητα και στον ρεαλισμό.Μερικές φορές το συναίσθημα κυριαρχεί μέχρι νεοτέρας.
Στο τέλος η πραγματικότητα κερδίζει.....
Κέρδισε....

Ibis
Ο χρήστης dimi είπε…
Οδηγούν στην πραγματκότητα και το ρεαλισμό ή οδηγούν απλά σε μια πραγματικότητα που αντέχεις να βιώσεις?
Σχετικό...
Δεν είναι αρνητικό πάντως να χάνεις την αυτοκυριαρχία σου και να παραδίνεσαι στη δίνη των συναισθημάτων και στην πραγματικότητα που έχεις επιλέξει να πλάσεις..
Μάλλον δυσάρεστο το βρίσκω όταν η πραγματικότητα σε έχει επιλέξει και σε έχει κερδίσει τελικά..
Μη ξεχνάς ότι η πραγματικότητα σαν όρος είναι επίσης πολύ σχετικός..
υπάρχουν χιλιάδες τέτοιες για τον καθένα..
Ο χρήστης L.A. woman είπε…
ομολογουμένως ενδιαφέρον βίντεο! Απορώ αν στην βράβευση οδήγησε το εύπεπτο μήνυμα που περνάει σε 1η ανάγνωση [τύπου LACTA]ή τα υπαρξιακά θέματα που υπονοούνται..

Ούτως ή αλλιώς ο τίτλος και μόνο, λακωνικός και περιεκτικός, υποδηλώνει τη θέση των δημιουργών: ένα σημάδι η ταινία, διαφορετικό για τον καθένα. θέτει ερωτήματα, νομίζω, και όχι απαντήσεις!

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Mέχρι Tο Eπόμενο Tέλος

http://www.gastónviñas.com.ar     Αγναντεύοντας την διαδικτυακή του παρουσία το ibisclub.blogspot.com ολοκληρώνει το   ταξίδι του στην ελληνική blogoσφαιρα... μέχρι το επόμενο... Τα λέμε σύντομα από το νεό μας διαδικτυακό σύννεφο . Οι ibis σκέψεις.....θα μας συνοδεύουν και στο Running Scenes . “Nothing is more powerful than an idea whose time has come.” - Victor Hugo

Ω γλυκύ μου έαρ

Εγκώμια - Επιτάφιος Θρήνος - Αι γενεαί πάσαι ( Στάση Τρίτη ) Ω γλυκύ μου έαρ, γλυκύτατόν μου Τέκνον, πού έδυ σου το κάλλος; Υιέ Θεού παντάναξ, Θεέ μου πλαστουργέ μου, πώς πάθος κατεδέξω; Έρραναν τον τάφον αι Μυροφόροι μύρα, λίαν πρωί ελθούσαι. Ω Τριάς Θεέ μου, Πατήρ Υιός και Πνεύμα, ελέησον τον κόσμον. Ιδείν την του Υιού σου, Ανάστασιν, Παρθένε, αξίωσον σους δούλους. - Ολόκληρο το τροπάριο εδώ και εδώ [ Φωτογραφία ] : boston

Θα τα χορέψω το λοιπόν!

- Αφεντικό, φώναξε, έχω πολλά να σου πω, άνθρωπο δεν αγάπησα σαν εσένα, έχω πολλά να σου πω, μα δεν τα πάει η γλώσσα μου.... Θα τα χορέψω το λοιπόν! Στάσου παράμερα μην σε πατήσω! Βίρα! χοπ! χοπ! Έδωκε ένα σάλτο, τα πόδια και τα χέρια του έγιναν φτερούγες. Όρθιος χιμούσε απάνω από την γης, κι έτσι που τον έβλεπα στο βάθος τ` ουρανού και της θάλασσας, μου φάνταζε σαν ένας γέρος αρχάγγελος αντάρτης. Γιατί ο χορός αυτός του Ζορμπά ήταν όλο πρόκληση, πείσμα κι ανταρσία. Θαρρείς και φώναζε "Τι μπορείς να μου κάνεις Παντοδύναμε; Τίποτα δεν μπορείς να μου κάμεις, αν με σκοτώσεις μονάχα. Σκότωσε με καρφί δεν μου καίγεται, έβγαλα το άχτι μου, είπα ότι ήθελα να πω, πρόφτασα και χόρεψα και πια δεν σε έχω ανάγκη!" Έβλεπα τον Ζορμπά να χορεύει και ένιωθα για πρώτη φορά την δαιμονικιάν ανταρσία του ανθρώπου, να νικήσει το βάρος και την ύλη, την προγονική κατάρα. Καμάρωνα την αντοχή του, τη σβελτέτσα, την περηφάνια. Κάτω στην αμμουδιά τα ορμητικά κι αντάμα περίτεχν...