Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Ούτε τα μάτια τους δεν θα σήκωναν - Ο Καρβελίτο και η συντροφος τους

Ήταν μια μέρα διαφορετική από τις άλλες. Όχι γιατί έγινε κάτι συγκλονιστικό σε προσωπικό ή κοινωνικό επίπεδο, αλλά γιατί η καθημερινότητα μου με έφερε αντιμέτωπο με την ελληνικό δήθεν, ''οτινανισμο'' και ''αλλανταλισμό''. (ας με συγχωρέσουν οι φιλόλογοι που κατακερματίζω την ελληνική γλώσσα αλλά μερικές φορές είναι τόσο αναπόφευκτο).

Είχα την άτυχη στιγμή σε τακτικά χρονικά διαστήματα να βρίσκομαι κοντά σε δέκτη τηλεόρασης. Το χέρι μου πήγαινε αυθόρμητα στο κλασσικό κόκκινο κουμπάκι αλλά μερικές φορές δεν το κρύβω, (δυστυχώς για μένα) παρατηρούσα το θέατρο της ημέρας. Πόσες φορές άνοιξα-έκλεισα την τηλεόραση. Σαν να αναζητώ μια τηλεοπτική εξιλέωση. ΤΙΠΟΤΑ και πάλι.

Ουπς, πιο θέατρο......Το θέατρο είναι τέχνη,είναι έκφραση και ψυχαγωγία. Αδόκιμος ο όρος.
Ούτε σόου του καραγκιόζη.....Πάλι αδόκιμο......Δεν το χαρακτηρίζω.
Τόσα όμορφα συναισθήματα, σαν τις φιγούρες του Σπαθάρη, φαίνονται τόσο ανώτερα αυτή την στιγμή.

Ο σύγχρονος Καρβελίτο ο επαναστάτης της ελληνικής κοινωνίας παρέα με την σύντροφο του την Αννίτα Πανια. Καταξιωμένη(?) τηλεπαρουσιάστρια(?). Πως είπες. Καταξιωμένη?
Το κείμενο δυστυχώς δεν εξωτερικεύει εκφράσεις και γέλια.....

Δεν θα έγραφα αυτό το μικρο άρθρο. Αλλά αυτές τις μέρες θυμόμαστε μια σημαντική περίοδο για την σύγχρονη Ελλάδα. Δεν μπόρεσα να ανεχτώ σιωπηλά το εκμηδενισμό του Πολυτεχνείου και ότι συνεπάγεται.

Ευχαριστώ τη δύναμή της περιέργειας αλλά και της κρίσης που με έφερε αντιμέτωπο με την τηλεοπτική ζούγκλα. Ναι, σωστά εκεί ήταν οι δυο πρωταγωνιστές μας. Παρακολούθησα τα πρώτα 10 λεπτά της εκπομπής αλλά οι απορίες είχαν γεννηθεί από πριν στο μυαλό μου.

  • Ξαφνικά σε βραδινή εκπομπή στο κανάλι με το οποίο συνεργάζονται......Δεν είναι κακό.
  • Σε περίοδο που και οι δυο κάτι ετοιμάζουν...Άκου διαφήμιση.....Είσαι εμπαθής!
  • Μήπως το αυτοκίνητο είχε και άλλα.........πραγματάκια μέσα?ΕΝΝΟΟΥΜΕ καφέ ζάχαρη και τα σχετικά.
  • Οι συνέπειες της κρίσης???.........Πω πω η κρίση είναι ο καρβελιτο και η πανια.(Τα μικρά γράμματα στα ονόματα δεν ειναι τυχαία)
Ωστόσο εκεί που επεξεργάζομαι όλα τα παραπάνω είμαι...........ακίνητος σωματικά και πνευματικά. ''Τώρα κατάλαβα τι πέρασαν οι άνθρωποι στο πολυτεχνείο το 1973''.

ΑΠΙΣΤΕΥΤΟ!!Η πρωταγωνίστρια (σκόπιμα δεν αναφέρω το όνομα) πάτησε και βλαστήμησε στο όνομα χιλιάδων νεκρών και οραματιστών σε μια περίοδο που η χώρα, μας ήταν χώρα τους.
Τόλμησε να συγκρίνει την προσαγωγή τους στην αστυνομική διεύθυνση με τα γεγονότα του πολυτεχνείου. Το αυτοκίνητο που τους σταμάτησε με το τανκ που ποδοπάτησε το σώμα και την ψυχή δεκάδων νέων, το σημαντικότατο εκείνο βράδυ του Νοέμβρη. Την σύλληψη με τα βασανιστήρια των πολιτικών κρατουμένων.......
Έλεος, ντροπή και αίσχος......

Άραγε θα μπορούσαν να τα πουν όλα αυτά απέναντι σε αγωνιστές. σε πραγματικούς Έλληνες : ΘΕΟΔΩΡΑΚΗ,ΓΛΕΖΟ,ΡΙΤΣΟ,ΕΛΥΤΗ και τόσους πολλούς.
Ούτε τα μάτια τους δεν θα σήκωναν.


Πότε λοιπόν θα πάψουν να έχουν λόγο και μάλιστα δημόσιο όλοι αυτοί οι γραφικοί και ανούσιοι χαρακτήρες?

Εμείς τι κάνουμε.........Ας δούμε την πραγματικότητα και ας υποβιβάσουμε εκεί που πρέπει αυτούς που υποβιβάζουν εμάς και την ιστορία μας. Έρχονται και άλλοι......





Όπως αναγράφει και ένας blogger :
Οι άθλιοι αθλούνται σε άθλια.....αθλήματα.

Αφιερωμένο εξαιρετικά σε αυτούς που ξεχνούν: και οι στίχοι του Bob Marley και το βίντεο.

Don't let them fool ya,
Or even try to school ya! Oh, no!
We've got a mind of our own,
So go to hell if what you're thinking is not right!
Love would never leave us alone,
A-yin the darkness there must come out to light.


''Της αγάπης αίματα'' και ''ανοίγω το στόμα μου''
Ποίηση : Οδυσσέας Ελύτης
Μελοποίηση : Μίκης Θεοδωράκης
Τραγούδι : Γρηγόρης Μπιθικώτσης







Πρόταση προς τους πρωταγωνιστές:
Ας ακούσουν την παρακάτω μουσική εκτέλεση, ας ταξιδέψουν μέσα στην μαγεία του Ελύτη και του Θεοδωράκη. Ας τους είναι άγνωστοι. Μόλις ακούσουν όλο το έργο θα αλλάξει η κοσμοθεωρία τους. Mikis Theodorakis - Romiosini: Part I, Part II
Φωτογραφίες από : 1,2

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Ω γλυκύ μου έαρ

Εγκώμια - Επιτάφιος Θρήνος - Αι γενεαί πάσαι
( Στάση Τρίτη )


Ω γλυκύ μου έαρ, γλυκύτατόν μου Τέκνον, πού έδυ σου το κάλλος;
Υιέ Θεού παντάναξ, Θεέ μου πλαστουργέ μου, πώς πάθος κατεδέξω;

Έρραναν τον τάφον αι Μυροφόροι μύρα, λίαν πρωί ελθούσαι.
Ω Τριάς Θεέ μου, Πατήρ Υιός και Πνεύμα, ελέησον τον κόσμον.
Ιδείν την του Υιού σου, Ανάστασιν, Παρθένε, αξίωσον σους δούλους.

- Ολόκληρο το τροπάριο εδώ και εδώ

[ Φωτογραφία ] : boston

Mέχρι Tο Eπόμενο Tέλος

Αγναντεύοντας την διαδικτυακή του παρουσία το ibisclub.blogspot.com ολοκληρώνει το
ταξίδι του στην ελληνική blogoσφαιρα...
μέχρι το επόμενο...

Τα λέμε σύντομα από το νεό μας διαδικτυακό σύννεφο.
Οι ibis σκέψεις.....θα μας συνοδεύουν και στο Running Scenes.


“Nothing is more powerful than an idea whose time has come.” - Victor Hugo

'Ωρες Βροχής - Έτος Αφιερωμένο στον Γιάννη Ρίτσο

Γιάννης Ρίτσος - Ὧρες βροχῆς

Καρλόβασι, 28/7/87

Ἤρθαν οἱ πρῶτες βροχές. Ἄλογα μουσκεμένα

Στέκονται κάτω ἀπ’τὰ δέντρα μὲ μισόκλειστα μάτια
Κάνοντας πὼς μασᾶνε λίγο ξερὸ χορτάρι
Μέσα στὴ φθινοπωρινή τους ἄνοια. Ἡ Μαρία
Θά ῾θελε νὰ χτενίσει μὲ τὴ χτένα της τὴ βρεγμένη τους χαίτη. Ἀλλὰ

Οἱ τελευταῖοι παραθεριστὲς ἔφευγαν κιόλας. Μιὰ κότα
Λίγο πιὸ κεῖ κακάριζε ἀνάρμοστα. Κι ἦταν μιὰ λύπη
Νὰ βλέπεις πλῆθος τὰ σπουργίτια πεινασμένα νὰ χαμοπετᾶνε
Στὰ τρυγημένα ἀμπέλια, νὰ βλέπεις καὶ τὰ σύννεφα
Ν’ ἀλλάζουν, νὰ σκίζονται, νὰ τρέχουν παρ’ ὅτι
Καρφωμένα ἐδῶ κι ἐκεῖ μὲ μαῦρες πρόκες ἀπὸ κοράκια.
Ἔτσι, μέσα σὲ λίγες ὧρες, γέρασε ἡ Μαρία.



Έτος Αφιερωμένο στον Γιάννη Ρίτσο και το αφιέρωμα του ibis blog στον Έλληνα ποιητή συνεχίζεται. Στο σημερινό post γίνεται αναφορά στην ιδιαίτερη σχέση που είχε αναπτύξει ο Γιάννη Ρίτσος με το νησί της Σάμου που αποτέλεσε πηγή ποιητικής και καλλιτεχνικής έμπνευσης.

Η σχέση του με το Καρλόβασι αρχίζει το 1954, όταν παντρεύεται την καρλοβασίτισσα γιατρό κυρία Γαρουφαλίτσα, το γέν…