Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Δεν είναι στροφή αλλά επιστροφή

Η μουσική μου επιρροή από τους Πυξ-Λαξ είναι αρκετά μεγάλη. Ήταν και είναι το πρώτο ελληνικό συγκρότημα που με άγγιξε. Ήταν οι στίχοι τους αλλά και το κάτι διαφορετικό στην πολύ ανώριμη μουσικά ηλικία των 16.
''Ο Μπαμπούλας Τραγουδάει Μόνος Τις Νύχτες''
. Πόσες φόρες έχει παίξει αυτό το cd στο πρώτο μου cd player. Αμέτρητες.

Ο Μπάμπης,ο Μάνος, ο Φίλιππος και η παρέας τους ακολουθούν διαφορετικούς δρόμους. Οι Πυξ-Λαξ μουσικά ανήκουν στο πολύ πλούσιο παρελθόν τους.

Πριν από αρκετές μέρες άρχισα να ακούω την τελευταία δισκογραφική δουλειά του Μπάμπη Στόκα. ''Τραγουδήστε μην ντρέπεστε'' ζωντανές εκτελέσεις από το Zoo. Βρήκα παλιές επιτυχίες των Πυξ-Λαξ αλλά και κομμάτια του 70' , που έχουν ερμηνεύσει Στράτος Διονυσίου, Χάρις Αλεξίου, Μανώλης Μητσιάς, Δημήτρης Μητροπάνος και άλλοι.

Κάποιοι ιστοσυνάδελφοι(προσωπική ορολογία για τους blogger) υποστηρίζουν ότι ο Μπάμπης κάνει στροφή στην καριέρα του κατακρίνοντας τις μουσικές του επιλογές. Η πρώτη και αυθόρμητη σκέψη μου ήταν παρόμοια. Στην συνέχεια διερωτήθηκα χαμένος στην μουσική :
Μήπως δεν είναι στροφή αλλά επιστροφή?

Μήπως τα πρώτα μουσικά ερεθίσματα των περισσοτέρων καλλιτεχνών είναι κρυμμένα στην δεκαετία του 60 και 70? Ίσως και λίγο πιο πριν.
Μια μεγάλη μερίδα τραγουδιστών και συνθετών έχει δηλώσει ότι η επιρροή τούς βρίσκεται στο μαγικό μουσικό ψηφιδωτό που δημιούργησαν και συντηρούν μοναδικά μέχρι σήμερα οι
Βαμβακάρης, Μπιθικώτσης, Καζαντζίδης, Τσιτσάνης, Θεοδωράκης, Λοΐζος, Χατζιδάκις, Ξαρχάκος, Λ.Παπαδόπουλος και τόσοι άλλοι.
Τεράστια μουσικά ονόματα.....

Επιστρέφοντας στο παραπάνω ερώτημα, για μένα είναι απλά μια αναμενόμενη επιστροφή. Επιστροφή στις μουσικές ρίζες.

Σε αυτόν το δίσκο ξεχώρισα ένα εκπληκτικό κομμάτι με μαγικούς στίχους του Λευτέρη Παπαδόπουλου. Το κομμάτι ''Με όποια να 'ναι'' που αρχικά πρωτοκυκλοφόρησε στο δίσκο ''Λευτέρης Παπαδόπουλος - Σπάει Το Ρόδι''. Εκπληκτικό....

Enjoy...
Μπάμπης Στόκας - Με όποια να 'ναι


Στίχοι: Παπαδόπουλος Λευτέρης
Μουσική: Μακρίδης Ηλίας
Πρώτη εκτέλεση: Μπάμπης Στόκας

Θα βγω και θα πλαγιάσω μ’ όποια να ‘ναι
στα πρώτα μπαρ, στην πρώτη τη γωνιά
γιατί τα σωθικά σου όταν πονάνε
στη λάσπη ψάχνεις πάντα λησμονιά.

Χαράματα, ένα κουρέλι πάλι
στο πάτωμα βαριά θα κοιμηθώ.
Και σένα, που ‘σαι σ’ άλλο προσκεφάλι
σε θα προφτάσω να σ’ ονειρευτώ.

Θα βγω και θα φορτώσω το μυαλό μου
με βρόμικες εικόνες και καπνούς
για να γλιτώσω απ’ τον εαυτό μου
απόψε που μου σάλταρε νους



Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Mέχρι Tο Eπόμενο Tέλος

Αγναντεύοντας την διαδικτυακή του παρουσία το ibisclub.blogspot.com ολοκληρώνει το
ταξίδι του στην ελληνική blogoσφαιρα...
μέχρι το επόμενο...

Τα λέμε σύντομα από τον νεό μας διαδικτυακό σύννεφο.
Οι ibis σκέψεις.....θα μας συνοδεύουν και εκει.


“Nothing is more powerful than an idea whose time has come.” - Victor Hugo

18 λιανοτράγουδα της πικρής πατρίδας – Έτος Αφιερωμένο στον Γιάννη Ρίτσο

Το 2009 συμπληρώνονται 100 χρόνια από την γέννηση του Γιάννη Ρίτσου και η χρονιά που διανύουμε είναι αφιερωμένη στον Έλληνα ποιητή. Το ibis blog συνεχίζει τις αναφορές του σπουδαίο πνευματικό και σας παρουσιάζει τα 18 λιανοτράγουδα της πικρής πατρίδας. Μια σπουδαία ποιητική αναφορά που ίσως αποτελεί την πιο εκφραστική,συναισθηματική και συνάμα πλούσια γλαφυρή, περιγραφή της ελληνικής ψυχοσύνθεσης. Την ρωμιοσύνη μην την κλαις.....
Ο Γιάννη Ρίτσος συλλαμβάνεται από την χούντα και εξορίζεται στην Γυάρο, την Σάμο και την Λέρο. Κάτω από δύσκολες συνθήκες ο ποιητής συνθέτει τα ποιήματα και τα στέλνει κρυφά στον αυτοεξόριστο Μίκη που βρίσκεται στην Γαλλία. Ο ποιητής γράφει τα τετράστιχα μετά από παρότρυνση του Έλληνα μουσικοσυνθέτη. Ο Μίκης βρίσκεται στο Παρίσι και μελοποιεί (1971 – 1973) τα 18 λιανοτράγουδα της πικρής πατρίδας τα οποία παρουσιάζονται στις 17/01/73 στο Albert Hall. Η επιρροή στο στίχο από τις κοινωνικοπολιτικές εξελίξεις στην Ελλάδα της εποχής είναι κάτι παραπάνω από εμφανής.

Ω γλυκύ μου έαρ

Εγκώμια - Επιτάφιος Θρήνος - Αι γενεαί πάσαι
( Στάση Τρίτη )


Ω γλυκύ μου έαρ, γλυκύτατόν μου Τέκνον, πού έδυ σου το κάλλος;
Υιέ Θεού παντάναξ, Θεέ μου πλαστουργέ μου, πώς πάθος κατεδέξω;

Έρραναν τον τάφον αι Μυροφόροι μύρα, λίαν πρωί ελθούσαι.
Ω Τριάς Θεέ μου, Πατήρ Υιός και Πνεύμα, ελέησον τον κόσμον.
Ιδείν την του Υιού σου, Ανάστασιν, Παρθένε, αξίωσον σους δούλους.

- Ολόκληρο το τροπάριο εδώ και εδώ

[ Φωτογραφία ] : boston