Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Οχι άλλο πράσινο...

Aμάν πια. Δεν πάει άλλο μ’ αυτή τη μανία για το πράσινο που δέρνει μερικούς μερικούς. Δηλαδή τι; Δεν τους αρκεί που η Αθήνα (και ειδικότερα η ζουγκλώδης Κυψέλη) έχει μια από τις καλύτερες αναλογίες παγκοσμίως, κοτζάμ ενάμισι μέτρο πράσινου κατά κεφαλήν εγκλωβισμένου; Δεν τους φτάνει που για να λάβει σάρκα και οστά το «όνειρο» της ομάδας με τα πράσινα, σύσσωμη η κυβέρνηση, το ΠΑΣΟΚ, τα περισσότερα κανάλια, ο δήμαρχος, το ΛΑΟΣ, οι πεφωτισμένοι κονδυλοφόροι και οι μεγαλοκατασκευαστές δίνουν τον ωραίο αγώνα τους με τόσο πάθος που δεν τους νοιάζει αν στο διάβα τους συμπαρασύρουν και το (αναρχοαυτόνομης άλλωστε αποκλίσεως) Συμβούλιο της Επικρατείας; Τι δηλαδή; Θα στραπατσάρουμε το αναπτυξιακό πρόγραμμα του τόπου, την πλήρη τσιμέντωσή του, για σαράντα ψωροδέντρα; Αρκετά πια με τους ευαισθητούληδες, που άλλο από Σεφέρη δεν ξέρουν να τσιτάρουν, τάχα «τ’ αηδόνια και τα λιόδεντρα τα σάρωσαν οι πολυκατοικίες». Ποια αηδόνια και ποια λιόδεντρα, κακομοίρηδες; Πεύκα είχε στην Κυψέλη...

...Πεύκα και κάτι άλλα αιωνόβια. Και πήγαν μέσα στη νύχτα τα συνεργεία του Δήμου Αθηναίων και τα έκοψαν. Παράνομα, αφού υπάρχουν αποφάσεις θεσμοθετημένων οργάνων που απαγορεύουν την κοπή τους. Ε, και; Τόσες και τόσες αποφάσεις υπάρχουν για να τις περιφρονούμε, τόσοι και τόσοι νόμοι. Και στο κάτω κάτω τα κομμένα δέντρα θα μεταφυτευτούν λέει (ίσως στην Ηλεία), πάνω δε από το υπόγειο πάρκινγκ, ιδιωτικό παρακαλώ, σε τόπο εκχωρημένο από τον δήμο (γιατί άραγε;), θα γίνει μια θαυμάσια ανάπλαση, με γλαστρικά και πρασινάδες, καλύτερη κι από κείνη που έκανε ο κ. Βωβός στους Αμπελοκήπους.

Λοιπόν, κάποιοι δεν λένε να καταλάβουν ότι τα δέντρα δεν ψήφιζαν μόνο μια φορά κι έναν καιρό, σε χρόνια βίας και νοθείας. Τα δέντρα ψηφίζουν και σήμερα. Ψηφίζουν όταν καίγονται ανυπεράσπιστα από αυτούς που «ήταν καλύτερα προετοιμασμένοι από κάθε άλλη φορά» καθώς κι όταν κόβονται παράνομα, για να φτιαχτούν πάρκινγκ εκεί που δεν χρειάζονται, όπως επιμένουν οι περίοικοι, που βγήκαν αγριεμένοι στους δρόμους, διαμαρτυρήθηκαν, φώναξαν, ώσπου να αναλάβουν να τους σωφρονίσουν τα ΜΑΤ. Αλλά αυτοί, ασωφρόνιστοι, επέμεναν. Και φύτεψαν νέα δέντρα στη θέση των κομμένων, να τα βλέπει ο δήμαρχος να ταράζεται, που μόνο για το χριστουγεννιάτικο είχε δώσει τον πόλεμό του.

Τα δέντρα ψηφίζουν. Και ψηφίζονται. Θυμίζω ένα «ψηφοδέλτιο», μια «μαύρη λίστα», από τις εκλογές του 2007, που δεν δόθηκε βέβαια ποτέ στους ψηφοφόρους. Ιδού οι υποψήφιοι: «ΗΛΕΙΑ: Ανδρίτσαινα, Λέπραιο, Πελόπιο, Αρχαία Ολυμπία... ΜΕΣΣΗΝΙΑ: Αρεόπολη, Διρός, Οίτυλο, Νέδα... ΑΡΚΑΔΙΑ: Μεγαλόπολη, Ηραία, Γόρτυνα. ΕΥΒΟΙΑ: Στύρα, Μαρμάρι, Αλιβέρι... ΑΤΤΙΚΗ: Πάρνηθα, Υμηττός, Πεντέλη, Κερατέα...». Ας προσθέσουμε τώρα και την Κυψέλη. Κι ας έχουμε υπόψη μας το ψηφοδέλτιο αυτό την επόμενη φορά που οι σεσημασμένοι δενδροκτόνοι και εξ επαγγέλματος αμνήμονες θα μας ξανατάζουν «αναπλάσεις», «αναδασώσεις» και «δενδροφυτεύσεις».

Tου Παντελη Μπουκαλα

- Η άποψη μας για το πάρκο της Κυψέλης εδώ.

-Πηγή : Καθημερινή

-[Φωτογραφία] : deviart, flickr

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

18 λιανοτράγουδα της πικρής πατρίδας – Έτος Αφιερωμένο στον Γιάννη Ρίτσο

Το 2009 συμπληρώνονται 100 χρόνια από την γέννηση του Γιάννη Ρίτσου και η χρονιά που διανύουμε είναι αφιερωμένη στον Έλληνα ποιητή. Το ibis blog συνεχίζει τις αναφορές του σπουδαίο πνευματικό και σας παρουσιάζει τα 18 λιανοτράγουδα της πικρής πατρίδας. Μια σπουδαία ποιητική αναφορά που ίσως αποτελεί την πιο εκφραστική,συναισθηματική και συνάμα πλούσια γλαφυρή, περιγραφή της ελληνικής ψυχοσύνθεσης. Την ρωμιοσύνη μην την κλαις.....
Ο Γιάννη Ρίτσος συλλαμβάνεται από την χούντα και εξορίζεται στην Γυάρο, την Σάμο και την Λέρο. Κάτω από δύσκολες συνθήκες ο ποιητής συνθέτει τα ποιήματα και τα στέλνει κρυφά στον αυτοεξόριστο Μίκη που βρίσκεται στην Γαλλία. Ο ποιητής γράφει τα τετράστιχα μετά από παρότρυνση του Έλληνα μουσικοσυνθέτη. Ο Μίκης βρίσκεται στο Παρίσι και μελοποιεί (1971 – 1973) τα 18 λιανοτράγουδα της πικρής πατρίδας τα οποία παρουσιάζονται στις 17/01/73 στο Albert Hall. Η επιρροή στο στίχο από τις κοινωνικοπολιτικές εξελίξεις στην Ελλάδα της εποχής είναι κάτι παραπάνω από εμφανής.

Mέχρι Tο Eπόμενο Tέλος

Αγναντεύοντας την διαδικτυακή του παρουσία το ibisclub.blogspot.com ολοκληρώνει το
ταξίδι του στην ελληνική blogoσφαιρα...
μέχρι το επόμενο...

Τα λέμε σύντομα από τον νεό μας διαδικτυακό σύννεφο.
Οι ibis σκέψεις.....θα μας συνοδεύουν και εκει.


“Nothing is more powerful than an idea whose time has come.” - Victor Hugo

Ω γλυκύ μου έαρ

Εγκώμια - Επιτάφιος Θρήνος - Αι γενεαί πάσαι
( Στάση Τρίτη )


Ω γλυκύ μου έαρ, γλυκύτατόν μου Τέκνον, πού έδυ σου το κάλλος;
Υιέ Θεού παντάναξ, Θεέ μου πλαστουργέ μου, πώς πάθος κατεδέξω;

Έρραναν τον τάφον αι Μυροφόροι μύρα, λίαν πρωί ελθούσαι.
Ω Τριάς Θεέ μου, Πατήρ Υιός και Πνεύμα, ελέησον τον κόσμον.
Ιδείν την του Υιού σου, Ανάστασιν, Παρθένε, αξίωσον σους δούλους.

- Ολόκληρο το τροπάριο εδώ και εδώ

[ Φωτογραφία ] : boston