Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Bees Of Hope - Οι μέλισσες της ελπίδας

Ποτέ δεν πρέπει να χάνεται η ελπίδα. Αντιθέτως, πρέπει να παραμένει άσβεστη, θερμή και ετοιμοπόλεμη. Ειδικότερα στις δύσκολες στιγμές.
Η ελπίδα δίνει ώθηση ακόμα και στον ''πετροβολημένο'', τον αδύναμο , τον παραγκωνισμένο. Δεν αξίζει να την χάνεις-ουμε και κυρίως δεν αξίζει να τη παίρνεις από κανέναν. Οι μέλισσες της ελπίδας ίσως οδηγούν σε καλύτερες μέρες.

Alexander Chalmers (Scottish writer):
The Grand essentials of happiness are: something to do, something to love, and something to hope for.
Bees Of Hope

Harvey Milk (American politician and activist)- "Hope Speech"- 10/03/1978 :
...And you have to give them hope. Hope for a better world, hope for a better tomorrow, hope for a better place to come to if the pressures at home are too great. Hope that all will be all right. Without hope, not only gays, but the blacks, the seniors, the handicapped, the us'es, the us'es will give up....I know that you can't leave on hope alone, but without it life is not worth leaving.

-Η φωτογραφία προέρχεται από την τελετή ορκωμοσίας του νέου Προέδρου της Αμερικής. Για το πλήρη μέγεθος της πατήστε εδώ.

-Ο λόγος του Harvey Milk εδώ.

-Παρακινούμε τους ενδιαφερόμενους αναγνώστες να δουν την εκπληκτική ταινία Harvey Milk.

[Φωτογραφία] : boston

Σχόλια

Ο χρήστης Ανώνυμος είπε…
Η ελπίδα τρέεφει και τις πιο ανίατες πληγές. Πολύ σωστό.
Ελπίδα και κίνηση της ζωής προς τα πρόσω συμβαδίζουν, ο ανθρωπος αναχωρητης είναι αυτος που κανει την ελπιδα εμβλημα. Γι αυτο η ελπίδα είναι συστατικό της ευτυχίας.

Ευχαριστώ για τη συνδρομή του i-bee-s στα δικά μου μελισσάκια (σφήκες).
Κι ένα δώρο (να λειτουργεί):

http://anonym.to/?http://www.anti-leech.com/al_package.php?id=musiccaf&name=mlkscr
(θέλει εγκατασταση αυτου που θα ανοιξει, κωδ: thegreekz)
από το greekz.com

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Mέχρι Tο Eπόμενο Tέλος

http://www.gastónviñas.com.ar     Αγναντεύοντας την διαδικτυακή του παρουσία το ibisclub.blogspot.com ολοκληρώνει το   ταξίδι του στην ελληνική blogoσφαιρα... μέχρι το επόμενο... Τα λέμε σύντομα από το νεό μας διαδικτυακό σύννεφο . Οι ibis σκέψεις.....θα μας συνοδεύουν και στο Running Scenes . “Nothing is more powerful than an idea whose time has come.” - Victor Hugo

Ω γλυκύ μου έαρ

Εγκώμια - Επιτάφιος Θρήνος - Αι γενεαί πάσαι ( Στάση Τρίτη ) Ω γλυκύ μου έαρ, γλυκύτατόν μου Τέκνον, πού έδυ σου το κάλλος; Υιέ Θεού παντάναξ, Θεέ μου πλαστουργέ μου, πώς πάθος κατεδέξω; Έρραναν τον τάφον αι Μυροφόροι μύρα, λίαν πρωί ελθούσαι. Ω Τριάς Θεέ μου, Πατήρ Υιός και Πνεύμα, ελέησον τον κόσμον. Ιδείν την του Υιού σου, Ανάστασιν, Παρθένε, αξίωσον σους δούλους. - Ολόκληρο το τροπάριο εδώ και εδώ [ Φωτογραφία ] : boston

Θα τα χορέψω το λοιπόν!

- Αφεντικό, φώναξε, έχω πολλά να σου πω, άνθρωπο δεν αγάπησα σαν εσένα, έχω πολλά να σου πω, μα δεν τα πάει η γλώσσα μου.... Θα τα χορέψω το λοιπόν! Στάσου παράμερα μην σε πατήσω! Βίρα! χοπ! χοπ! Έδωκε ένα σάλτο, τα πόδια και τα χέρια του έγιναν φτερούγες. Όρθιος χιμούσε απάνω από την γης, κι έτσι που τον έβλεπα στο βάθος τ` ουρανού και της θάλασσας, μου φάνταζε σαν ένας γέρος αρχάγγελος αντάρτης. Γιατί ο χορός αυτός του Ζορμπά ήταν όλο πρόκληση, πείσμα κι ανταρσία. Θαρρείς και φώναζε "Τι μπορείς να μου κάνεις Παντοδύναμε; Τίποτα δεν μπορείς να μου κάμεις, αν με σκοτώσεις μονάχα. Σκότωσε με καρφί δεν μου καίγεται, έβγαλα το άχτι μου, είπα ότι ήθελα να πω, πρόφτασα και χόρεψα και πια δεν σε έχω ανάγκη!" Έβλεπα τον Ζορμπά να χορεύει και ένιωθα για πρώτη φορά την δαιμονικιάν ανταρσία του ανθρώπου, να νικήσει το βάρος και την ύλη, την προγονική κατάρα. Καμάρωνα την αντοχή του, τη σβελτέτσα, την περηφάνια. Κάτω στην αμμουδιά τα ορμητικά κι αντάμα περίτεχν...