Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Don't let them fool you

Για μια ακόμη φορά η ''οργάνωση'' της ελληνικής τηλεόρασης μαζί με τους στρατιώτες των media κατάφεραν να εκμεταλλευτούν τον πόνο και την αγωνία της συντρόφου, των παιδιών της αδελφής και της μάνας.
Μετά την ''δήμευση'' του ονόματος του τραυματισμένου αστυνομικού και το λαϊκιστικό σκαλοπάτι στο οποίο τοποθέτησαν την αδελφή του, ήρθε και η ώρα της οικογένειας του απαχθέντος εφοπλιστή.

Την στιγμή που ψυχικές και σωματικές αντοχές μιας οικογένειας έχουν φτάσει σε οριακό σημείο, τα media τρέχουν να μας παρουσιάσουν το σίριαλ με το βιογραφικό της συντρόφου του ''πρωταγωνιστή''. Ναι! Γι' αυτούς ο άτυχος ηλικιωμένος άνδρας είναι πρωταγωνιστής, σε ένα σίριαλ που το περιπλέκουν όπως και όποτε θέλουν. Κρατούν την πένα για το σενάριο και παράλληλα ελέγχουν του ηθοποιούς. Ακόμα και μετά την θετική έκβαση της υπόθεσης οι εφημερίδες πέρασαν από τα τυπογραφία τους τον βίο και την πολιτεία των παιδιών και της συζύγου του εφοπλιστή.

Όταν δεν σέβεσαι το θεσμό της οικογένειας, τον πόνο της συντρόφου και την αγωνία των συγγενών, πως θεωρείς ότι εκτελείς κοινωνικό λειτούργημα;
Όταν με ''αστυνομική'' εμπάθεια και προκατάληψη στέκεσαι στην γωνία εύχοντας να συμβεί το χειρότερο για να το πουλήσεις και να το στολίσεις με τον δικό σου δημοσιογραφικό περιτύλιγμα, πως σκεπάζεσαι με το πλέγμα την κοινωνικής ευθύνης; Πώς εκμηδενίζεις την ελπίδα από κάποιο που νοσεί;

Καραδοκείς και δεν τον αφήνεις να λειτουργήσει και να πράξει. Ακόμα και σήμερα που τα θεμέλια της ελληνικής αστυνομίας κλυδωνίζονται καθημερινά, κάποιοι ίσως προσπαθούν να διατηρήσουν την ελπίδα για τους ίδιους αλλά και για το θεσμό που υπηρετούν. Να πράξουν και να λειτουργήσουν ορθολογιστικά και επαγγελματικά.

Η ελπίδα δίνει ώθηση ακόμα και στον ''πετροβολημένο'' αστυνομικό. Δεν αξίζει να χάνεις-ουμε την ελπίδα και κυρίως δεν αξίζει να την παίρνεις από κανέναν.
Το νόμισμα έχει πάντα 2 όψεις.


Don't let them fool ya, Or even try to school ya! Oh, no!
We've got a mind of our own,

So go to hell if what you're thinking is not right!

Love would never leave us alone,

A-yin the darkness there must come out to light.


Bob Marley

Τα παραπάνω λόγια είναι τμήμα από τους στίχους του ''Could you be loved'' - Bob Marley & Wailers

[Φωτογραφία] : deviart

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Mέχρι Tο Eπόμενο Tέλος

http://www.gastónviñas.com.ar     Αγναντεύοντας την διαδικτυακή του παρουσία το ibisclub.blogspot.com ολοκληρώνει το   ταξίδι του στην ελληνική blogoσφαιρα... μέχρι το επόμενο... Τα λέμε σύντομα από το νεό μας διαδικτυακό σύννεφο . Οι ibis σκέψεις.....θα μας συνοδεύουν και στο Running Scenes . “Nothing is more powerful than an idea whose time has come.” - Victor Hugo

Ω γλυκύ μου έαρ

Εγκώμια - Επιτάφιος Θρήνος - Αι γενεαί πάσαι ( Στάση Τρίτη ) Ω γλυκύ μου έαρ, γλυκύτατόν μου Τέκνον, πού έδυ σου το κάλλος; Υιέ Θεού παντάναξ, Θεέ μου πλαστουργέ μου, πώς πάθος κατεδέξω; Έρραναν τον τάφον αι Μυροφόροι μύρα, λίαν πρωί ελθούσαι. Ω Τριάς Θεέ μου, Πατήρ Υιός και Πνεύμα, ελέησον τον κόσμον. Ιδείν την του Υιού σου, Ανάστασιν, Παρθένε, αξίωσον σους δούλους. - Ολόκληρο το τροπάριο εδώ και εδώ [ Φωτογραφία ] : boston

Θα τα χορέψω το λοιπόν!

- Αφεντικό, φώναξε, έχω πολλά να σου πω, άνθρωπο δεν αγάπησα σαν εσένα, έχω πολλά να σου πω, μα δεν τα πάει η γλώσσα μου.... Θα τα χορέψω το λοιπόν! Στάσου παράμερα μην σε πατήσω! Βίρα! χοπ! χοπ! Έδωκε ένα σάλτο, τα πόδια και τα χέρια του έγιναν φτερούγες. Όρθιος χιμούσε απάνω από την γης, κι έτσι που τον έβλεπα στο βάθος τ` ουρανού και της θάλασσας, μου φάνταζε σαν ένας γέρος αρχάγγελος αντάρτης. Γιατί ο χορός αυτός του Ζορμπά ήταν όλο πρόκληση, πείσμα κι ανταρσία. Θαρρείς και φώναζε "Τι μπορείς να μου κάνεις Παντοδύναμε; Τίποτα δεν μπορείς να μου κάμεις, αν με σκοτώσεις μονάχα. Σκότωσε με καρφί δεν μου καίγεται, έβγαλα το άχτι μου, είπα ότι ήθελα να πω, πρόφτασα και χόρεψα και πια δεν σε έχω ανάγκη!" Έβλεπα τον Ζορμπά να χορεύει και ένιωθα για πρώτη φορά την δαιμονικιάν ανταρσία του ανθρώπου, να νικήσει το βάρος και την ύλη, την προγονική κατάρα. Καμάρωνα την αντοχή του, τη σβελτέτσα, την περηφάνια. Κάτω στην αμμουδιά τα ορμητικά κι αντάμα περίτεχν...