Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Έκτακτα πολιτικά φαινόμενα 'θα'

Στο ίδιο έργο θεατές και o κομματικός οπαδός θα πληρώσει με ευχαρίστηση το εισιτήριο του. Το πολιτικό σενάριο θα είναι το αναμενόμενο. Θα γίνει η γνωστή αλλαγή προσώπων και θα δοθούν πλουσιοπάροχες υποσχέσεις στο λαό. Πολλές παροχές. Θα πλησιάζουμε τη μέρα της μεγάλης κρίσης και τόσο πιο πολλές θα είναι οι παροχές.
Ξαφνικά έκτακτα πολιτικά φαινόμενα 'θα', θα κυριαρχήσουν στην κοινωνική ζωή του τόπου. Εμείς πρώτοι θα ξεκινήσουμε τις ύβρεις και του βαρύγδουπους πολιτικούς λόγους που θα στέλνουν ηχηρό μήνυμα στους πολιτικούς της χώρας. Θα κράξουμε και θα χλευάσουμε κάθε πολιτικό με πρωτοποριακή φαντασία και ρεαλισμό. Τα σύγχρονα κοινωνικά μέσα διαδικτύωσης σε στενή συνεργασία με τα (παρα)πολιτικοκοινωνικά blogs θα αρχίσουν να κρίνουν αυστηρά. Θα βγάζουν τα άπλυτα στην φόρα συνοδεία από αστεία και καλόγουστα αριστουργήματα του photoshop. Οι επισκεψιμότητες θα έχουν χτυπήσει κόκκινο και τα κόμματα με την σειρά τους θα αναγκαστούν να μπουν στην κοινωνική blogoσφαιρα. Και εμείς πιστοί ακόλουθοι θα προμοτάρουμε και θα διαβάζουμε καθημερινά, άσχετα που θα ξέρουμε τι κρύβεται πίσω απ' όλα αυτά.
Θα παρακολουθήσουμε εκπομπές και αναλύσεις σε ραδιόφωνα,τηλεοράσεις και εφημερίδες. Κάθε ένα από τα προηγούμενα μέσα θα ακολουθεί τη φιλοσοφία του προσκείμενου κόμματος που χρηματοδοτεί και χρηματοδοτείται. Εμείς θα το ξέρουμε όμως! Αλλά θα τα παρακολουθούμε και πάλι με την αντίστοιχη πολιτική ευλάβεια και πίστη. Αφέντες και μη, θα έχουν πολιτικό ρόλο σε κάθε λογής τηλεοπτικό παράθυρο που θα φέρνει τις υποσχέσεις και τις παροχές στο σπίτι μας. Θα κρίνουμε αυστηρά και θα προειδοποιούμε με αέρινες ατάκες κάθε έναν από τους 'λατρεμένους'' 300. Αλλά πάλι θα είμαστε αυτοί που πρέπει.
Αυτοί που θα πατήσουμε επί πτωμάτων για να φάμε από την πίτα του δημοσίου. Πόσες φορές ακόμα θα μισήσουμε αυτή την λέξη και μετά θα τη λατρέψουμε και πάλι?
Άλλωστε αυτή είναι η παιδεία μας. Θα τελειώσεις το σχολείο, θα μπεις στο πανεπιστήμιο (προσοχή όχι σε ΤΕΙ ή ΙΕΚ), και μετά θα αναζητήσεις απεγνωσμένα τον μπάρμπα νομάρχη, βουλευτή και κομματικό στέλεχος που θα σου εξασφαλίσει την ιδανική στρατιωτική θητεία. Και τέλος θα ολοκληρωθείς κοινωνικά με την εισαγωγή στον μαγικό κ(λ)άδο του δημοσίου. Αυτός είναι ο προορισμός σου. Αν δεν το έχεις καταλάβει θα στο υπενθυμίσουν πολλοί, μα πάρα πολλοί.
Εμείς όμως θα είμαστε και πάλι εκεί.Θα πάρουμε τα αγαπημένα μας χρώματα και θα βγούμε στους δρόμους με τις σημαίες μας και θα πανηγυρίζουμε σαν να είναι η πρώτη φορά. Θα είμαστε περήφανοι γιατί θα αλλάξει κάτι....Αλλά παράλληλα θα έχουμε αμφιβολίες και ενοχές. '΄Μήπως δεν θα αλλάξουν και πολλά?'' θα διερωτηθούμε με την πρώτη ευκαιρία.
Οι παρωπίδες όμως δεν θα φύγουν. Ο ασκός του Αιόλου θα έχει ανοίξει για όλους τους πολιτικούς εκτός βέβαια για εμάς τους ίδιους. Αλλά πάλι θα είμαστε αυτοί που πρέπει.
Και ο φαύλος κύκλος του κοινωνικοπολιτικού αναβρασμού θα συνεχίζεται και θα συνεχίζεται για πολύ καιρό ακόμα.Τα χρώματα θα μένουν και μάλιστα εμείς θα τα συντηρούμε και θα τα προασπίζουμε. Άλλωστε μας έχουν οδηγήσει ή θα μας οδηγήσουν στη ''δημόσια'' γη της επαγγελίας. Αυτό μας αρκεί.Μα πότε θα καταλάβουμε ότι δεν φταίει το χρώμα. Κάθε πολιτικός ζυμώνεται στον κίβδηλο κόσμο των υποσχέσεων, της μίζας και του ''θα''. Κάθε ένας θα έκανε τα πάντα για να γευτεί το νέκταρ της εξουσίας.
Από τα παιδικά του χρόνια εκκολάπτεται το μικρόβιο που τελικά γίνεται αρρώστια στα πρώτα κοινωνικά του βήματα. Τα βήματα που κάνει στον Πανεπιστήμιο και στο ΤΕΙ. Ωστόσο, η πολιτική μπάλα παίρνει και τους υπόλοιπους που αδυνατούν να παραδεχτούν και να συνειδητοποιήσουν την απουσία της κοινωνικοπολιτικής παιδείας. Δεν είναι όλοι έτσι. Κάποιοι διαφέρουν αλλά είναι δύσκολο να τους ξεχωρίσεις στην θάλασσα του 'θα'.
Πότε θα καταλάβουμε ότι η ανύπαρκτη πολιτική και κοινωνική παιδεία είναι η αιτία. Πρώτοι εμείς οφείλουμε να αλλάξουμε νοοτροπία. Να πετάξουμε τις πολιτικές κουκούλες και να αντιμετωπίσουμε με ρεαλισμό και αποφασιστικότητα το παρόν.
Το εγχείρημα είναι δύσκολο και θεωρώ αδύνατο. Ας ελπίσουμε λοιπόν.


Be an Ibis, keep breezing the hope.


Μήπως πρεπει να προβληματιστούμε για τους παραλήπτες του ''εθνικού μας χαιρετισμού'';
Κάτι γνωρίζει ο Μαυρογιαλούρος.


- Η συνέχεια του επίκαιρου για ακόμα μια φορά Μαυρογιαλούρου εδώ .

Σχόλια

Ο χρήστης Ανώνυμος είπε…
ΘΑ ειχε ενδιαφερον να παρεις πραγματικες δηλωσεις υπουργων κ πολιτικων , προεκλογικα ή μη, και να κανεις bold τα ΘΑ..
νομιζω οτι το αποτελεσμα ΘΑ ηταν συγκινητικο!
προταση: ο Σαυρα-μοπουλος ΘΑ ηταν πολυ καλο παραδειγμα.. νομιζω

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

18 λιανοτράγουδα της πικρής πατρίδας – Έτος Αφιερωμένο στον Γιάννη Ρίτσο

Το 2009 συμπληρώνονται 100 χρόνια από την γέννηση του Γιάννη Ρίτσου και η χρονιά που διανύουμε είναι αφιερωμένη στον Έλληνα ποιητή. Το ibis blog συνεχίζει τις αναφορές του σπουδαίο πνευματικό και σας παρουσιάζει τα 18 λιανοτράγουδα της πικρής πατρίδας. Μια σπουδαία ποιητική αναφορά που ίσως αποτελεί την πιο εκφραστική,συναισθηματική και συνάμα πλούσια γλαφυρή, περιγραφή της ελληνικής ψυχοσύνθεσης. Την ρωμιοσύνη μην την κλαις.....
Ο Γιάννη Ρίτσος συλλαμβάνεται από την χούντα και εξορίζεται στην Γυάρο, την Σάμο και την Λέρο. Κάτω από δύσκολες συνθήκες ο ποιητής συνθέτει τα ποιήματα και τα στέλνει κρυφά στον αυτοεξόριστο Μίκη που βρίσκεται στην Γαλλία. Ο ποιητής γράφει τα τετράστιχα μετά από παρότρυνση του Έλληνα μουσικοσυνθέτη. Ο Μίκης βρίσκεται στο Παρίσι και μελοποιεί (1971 – 1973) τα 18 λιανοτράγουδα της πικρής πατρίδας τα οποία παρουσιάζονται στις 17/01/73 στο Albert Hall. Η επιρροή στο στίχο από τις κοινωνικοπολιτικές εξελίξεις στην Ελλάδα της εποχής είναι κάτι παραπάνω από εμφανής.

Mέχρι Tο Eπόμενο Tέλος

Αγναντεύοντας την διαδικτυακή του παρουσία το ibisclub.blogspot.com ολοκληρώνει το
ταξίδι του στην ελληνική blogoσφαιρα...
μέχρι το επόμενο...

Τα λέμε σύντομα από τον νεό μας διαδικτυακό σύννεφο.
Οι ibis σκέψεις.....θα μας συνοδεύουν και εκει.


“Nothing is more powerful than an idea whose time has come.” - Victor Hugo

Ω γλυκύ μου έαρ

Εγκώμια - Επιτάφιος Θρήνος - Αι γενεαί πάσαι
( Στάση Τρίτη )


Ω γλυκύ μου έαρ, γλυκύτατόν μου Τέκνον, πού έδυ σου το κάλλος;
Υιέ Θεού παντάναξ, Θεέ μου πλαστουργέ μου, πώς πάθος κατεδέξω;

Έρραναν τον τάφον αι Μυροφόροι μύρα, λίαν πρωί ελθούσαι.
Ω Τριάς Θεέ μου, Πατήρ Υιός και Πνεύμα, ελέησον τον κόσμον.
Ιδείν την του Υιού σου, Ανάστασιν, Παρθένε, αξίωσον σους δούλους.

- Ολόκληρο το τροπάριο εδώ και εδώ

[ Φωτογραφία ] : boston