Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Τα ματωμένα κείμενα

Έπειτα από δεκαέξι βομβιστικές επιθέσεις (με τη μέθοδο των παγιδευμένων πακέτων), ο τρομοκράτης «Γιουναμπόμπερ» αποφάσισε το 1995 να μιλήσει. Έστειλε ένα παραληρηματικό κείμενο με τις θέσεις του σχετικά με τη βιομηχανική κοινωνία. Υποσχόταν ότι αν δημοσιευόταν σε δύο έγκυρες εφημερίδες θα σταματούσε τη δράση του, που είχε στοιχίσει τη ζωή σε τρεις ανθρώπους και είχε τραυματίσει άλλους έντεκα.

Παρά την προτροπή του αμερικανικού υπουργείου Δικαιοσύνης να δημοσιευτεί η προκήρυξη με την ελπίδα ότι κάποιος θα αναγνώριζε το στυλ γραφής και θα οδηγούσε στη σύλληψη του αόρατου βομβιστή, πολλές εφημερίδες αρνήθηκαν. Υποστήριξαν ότι α) το κείμενο ήταν πολύ μεγάλο και δεν παρουσίαζε κανένα ενδιαφέρον και β) η δημοσίευση ή μη ενός κειμένου ήταν αποκλειστικό προνόμιο των δημοσιογράφων. Δεν μπορεί να επιβληθεί ούτε από το κράτος ούτε από ιδιώτες.

Στην Ελλάδα οι τρομοκράτες γίνονται αρχισυντάκτες για μια μέρα. Επιβάλλουν τη δημοσίευση των ανοησιών τους «χωρίς περικοπές και συντομεύσεις», όπως απαιτούσε παλιότερα η «17 Νοέμβρη». Και αυτό είναι περίεργο, διότι κείμενο 9.000 λέξεων δεν θα δημοσιευόταν σε ελληνική εφημερίδα ακόμη κι αν το είχε κατεβάσει ο Μωυσής από το όρος Σινά. Δεν είναι η ποιότητα των κειμένων που βαρύνει στην απόφαση (κακογραμμένα κείμενα απορρίπτονται δεκάδες κάθε μέρα, σε όλες τις εφημερίδες), αλλά το αίμα.

Το μυστικό βρίσκεται στην κυκλοφορία των εφημερίδων. Παλιότερα ένα τέτοιο κείμενο ανέβαζε για μια μέρα τις πωλήσεις. Όχι επειδή οι αναγνώστες είχαν την υπομονή να διαβάσουν τα σχοινοτενή παραληρήματα των τρομοκρατών, αλλά γιατί λειτουργεί η «περιέργεια του αίματος». Το ενδιαφέρον για τις προκηρύξεις είναι ανάλογο του μποτιλιαρίσματος στις εθνικές οδούς, αν συμβεί ένα τροχαίο. Όλοι κόβουν ταχύτητα για να δουν. Φυσικά, δεν μελετούν το τροχαίο ούτε αλλάζουν οδική συμπεριφορά μόλις προσπεράσουν τον τόπο του δυστυχήματος. Με την έννοια αυτή, τζάμπα πάει το αίμα που χύνουν κάποιοι για να δημοσιεύσουν τις ανοησίες τους.

Υπάρχει όμως ένα ζήτημα δημοσιογραφικής δεοντολογίας. Κάθε εφημερίδα που σέβεται τους αναγνώστες της δημοσιεύει στη στήλη των επιστολών το εξής: «Η εφημερίδα δημοσιεύει επιστολές αναγνωστών με τον όρο ότι είναι ενυπόγραφες. Γι' αυτό οι επιστολογράφοι πρέπει να σημειώνουν τον αριθμό του τηλεφώνου μέσω του οποίου θα ελεγχθεί το γνήσιο της επιστολής». Φαίνεται ότι στον ελληνικό Τύπο οι τρομοκράτες εκτός από την αρχισυνταξία, είναι οι μόνοι που κατέκτησαν και το προνόμιο της ανωνυμογραφίας.

Του Πασχου Μανδραβελη

Μια εξίσου ενδιαφέρουσα άποψη θα βρείτε στο tvxs.gr

Πηγή: Καθημερινή

Φωτογραφία από deviart

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Ω γλυκύ μου έαρ

Εγκώμια - Επιτάφιος Θρήνος - Αι γενεαί πάσαι
( Στάση Τρίτη )


Ω γλυκύ μου έαρ, γλυκύτατόν μου Τέκνον, πού έδυ σου το κάλλος;
Υιέ Θεού παντάναξ, Θεέ μου πλαστουργέ μου, πώς πάθος κατεδέξω;

Έρραναν τον τάφον αι Μυροφόροι μύρα, λίαν πρωί ελθούσαι.
Ω Τριάς Θεέ μου, Πατήρ Υιός και Πνεύμα, ελέησον τον κόσμον.
Ιδείν την του Υιού σου, Ανάστασιν, Παρθένε, αξίωσον σους δούλους.

- Ολόκληρο το τροπάριο εδώ και εδώ

[ Φωτογραφία ] : boston

18 λιανοτράγουδα της πικρής πατρίδας – Έτος Αφιερωμένο στον Γιάννη Ρίτσο

Το 2009 συμπληρώνονται 100 χρόνια από την γέννηση του Γιάννη Ρίτσου και η χρονιά που διανύουμε είναι αφιερωμένη στον Έλληνα ποιητή. Το ibis blog συνεχίζει τις αναφορές του σπουδαίο πνευματικό και σας παρουσιάζει τα 18 λιανοτράγουδα της πικρής πατρίδας. Μια σπουδαία ποιητική αναφορά που ίσως αποτελεί την πιο εκφραστική,συναισθηματική και συνάμα πλούσια γλαφυρή, περιγραφή της ελληνικής ψυχοσύνθεσης. Την ρωμιοσύνη μην την κλαις.....
Ο Γιάννη Ρίτσος συλλαμβάνεται από την χούντα και εξορίζεται στην Γυάρο, την Σάμο και την Λέρο. Κάτω από δύσκολες συνθήκες ο ποιητής συνθέτει τα ποιήματα και τα στέλνει κρυφά στον αυτοεξόριστο Μίκη που βρίσκεται στην Γαλλία. Ο ποιητής γράφει τα τετράστιχα μετά από παρότρυνση του Έλληνα μουσικοσυνθέτη. Ο Μίκης βρίσκεται στο Παρίσι και μελοποιεί (1971 – 1973) τα 18 λιανοτράγουδα της πικρής πατρίδας τα οποία παρουσιάζονται στις 17/01/73 στο Albert Hall. Η επιρροή στο στίχο από τις κοινωνικοπολιτικές εξελίξεις στην Ελλάδα της εποχής είναι κάτι παραπάνω από εμφανής.

Mέχρι Tο Eπόμενο Tέλος

Αγναντεύοντας την διαδικτυακή του παρουσία το ibisclub.blogspot.com ολοκληρώνει το
ταξίδι του στην ελληνική blogoσφαιρα...
μέχρι το επόμενο...

Τα λέμε σύντομα από τον νεό μας διαδικτυακό σύννεφο.
Οι ibis σκέψεις.....θα μας συνοδεύουν και εκει.


“Nothing is more powerful than an idea whose time has come.” - Victor Hugo