Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Irving Penn: Άλλος ένας σημαντικός εκφραστής της αμερικανικής φωτογραφίας

A good photograph is one that communicate a fact. Touches the heart, leaves the viewer a changed person for having seen it. It is, in one word, EFFECTIVE......

Irving Penn(June 16, 1917 – October 7, 2009)


Cuzco Children, 1948

 
Vogue cover, New York 1950


Truman Capote, New York 1965


Picasso at La Californie, Cannes, France, 1957


S.J. Perelman, New York 1962



Banett Newman, New York 1966


Street Findings, New York 1999


Tullip, New York 1967


Still life with watermelon, New York 1947

Still life, New York 1947

O Irving Penn αποτέλεσε άλλον ένα σημαντικό εκφραστή της αμερικανικής σχολής φωτογραφίας. Για χρόνια εργάστηκε στο περιοδικό μόδας Vogue και εστίασε τα έργα του στις ανθρώπινες σχέσεις(πορτραίτα, εθνογραφικά θέματα) και τα συναισθήματα(ασπρόμαυρη φωτογραφία).

Αφιέρωμα των NewYork Times
Δείτε on-line φωτογραφίες του καλλιτέχνη εδώ και εδώ.
Δημοσιεύσεις-Βιβλία

Σχόλια

Ο χρήστης psyboom είπε…
Οι ασπρόμαυρες είναι όλα τα λεφτά!
Ο χρήστης Ibis.blog είπε…
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.
Ο χρήστης Ibis.blog είπε…
Τι πιο εκφραστικό από την ασπρόμαυρη φωτογραφία.....

Είναι ίσως από τα λίγα πράγματα στα οποία η Αμερική προκαλεί τον θαυμασμό. Την φωτογραφία της.

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Mέχρι Tο Eπόμενο Tέλος

Αγναντεύοντας την διαδικτυακή του παρουσία το ibisclub.blogspot.com ολοκληρώνει το
ταξίδι του στην ελληνική blogoσφαιρα...
μέχρι το επόμενο...

Τα λέμε σύντομα από τον νεό μας διαδικτυακό σύννεφο.
Οι ibis σκέψεις.....θα μας συνοδεύουν και εκει.


“Nothing is more powerful than an idea whose time has come.” - Victor Hugo

18 λιανοτράγουδα της πικρής πατρίδας – Έτος Αφιερωμένο στον Γιάννη Ρίτσο

Το 2009 συμπληρώνονται 100 χρόνια από την γέννηση του Γιάννη Ρίτσου και η χρονιά που διανύουμε είναι αφιερωμένη στον Έλληνα ποιητή. Το ibis blog συνεχίζει τις αναφορές του σπουδαίο πνευματικό και σας παρουσιάζει τα 18 λιανοτράγουδα της πικρής πατρίδας. Μια σπουδαία ποιητική αναφορά που ίσως αποτελεί την πιο εκφραστική,συναισθηματική και συνάμα πλούσια γλαφυρή, περιγραφή της ελληνικής ψυχοσύνθεσης. Την ρωμιοσύνη μην την κλαις.....
Ο Γιάννη Ρίτσος συλλαμβάνεται από την χούντα και εξορίζεται στην Γυάρο, την Σάμο και την Λέρο. Κάτω από δύσκολες συνθήκες ο ποιητής συνθέτει τα ποιήματα και τα στέλνει κρυφά στον αυτοεξόριστο Μίκη που βρίσκεται στην Γαλλία. Ο ποιητής γράφει τα τετράστιχα μετά από παρότρυνση του Έλληνα μουσικοσυνθέτη. Ο Μίκης βρίσκεται στο Παρίσι και μελοποιεί (1971 – 1973) τα 18 λιανοτράγουδα της πικρής πατρίδας τα οποία παρουσιάζονται στις 17/01/73 στο Albert Hall. Η επιρροή στο στίχο από τις κοινωνικοπολιτικές εξελίξεις στην Ελλάδα της εποχής είναι κάτι παραπάνω από εμφανής.

Ω γλυκύ μου έαρ

Εγκώμια - Επιτάφιος Θρήνος - Αι γενεαί πάσαι
( Στάση Τρίτη )


Ω γλυκύ μου έαρ, γλυκύτατόν μου Τέκνον, πού έδυ σου το κάλλος;
Υιέ Θεού παντάναξ, Θεέ μου πλαστουργέ μου, πώς πάθος κατεδέξω;

Έρραναν τον τάφον αι Μυροφόροι μύρα, λίαν πρωί ελθούσαι.
Ω Τριάς Θεέ μου, Πατήρ Υιός και Πνεύμα, ελέησον τον κόσμον.
Ιδείν την του Υιού σου, Ανάστασιν, Παρθένε, αξίωσον σους δούλους.

- Ολόκληρο το τροπάριο εδώ και εδώ

[ Φωτογραφία ] : boston