Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Γράμμα σε έναν κακομαθημένο δολοφόνο

Τώρα που γκρεμίσατε το σύστημα μπορείτε να είσαστε ήσυχοι. Δεν θα παράγει άλλους δειλούς όπως εσείς. Δεν ξέρω πού πάτε; Πού θέλετε να πάτε. Ξέρω όμως από πού έρχεστε. Ξέρω τι έθρεψε τη βία σας. Δεν είναι κανένα σύστημα. Δεν είναι οι μπάτσοι. Δεν είναι οι ρουφιάνοι. Είναι ο εαυτός σας. Βολεμένος στην άνεση της χαζοεπαναστατικής ρητορείας, που ζητά απλώς μια περιπέτεια για να δικαιώνεται. Αρνούμαι να σας κρίνω με όρους ιδεολογίας. Και σίγουρα επανάστασης. Μόνο με ψυχολογικούς. Και μπορώ να κατανοήσω μόνο, εκείνο το σκοτεινό έρεβος που υπάρχει μέσα σας. Γιατί δεν γίνατε αυτό που ήθελε η μαμά, και πρέπει να πληρώσει η κοινωνία.

Τι σχέση έχετε με ιδεολογία; Μόνο μία. Είναι η κουβέρτα, ο μπερντές για να κρύβετε πόσο κακομαθημένοι είσαστε. Κομπλεξικοί, εκδικητικοί, δειλοί ξεκομμένοι από ό,τι παράγει η κοινωνία και ό,τι έχει ανάγκη για να αλλάξει. Αμφιβάλω αν έχετε κάνει ένα μεροκάματο στη ζωή σας. Αν πονέσατε ποτέ με τον πόνο της ανάγκης, και όχι του εγωισμού σας. Αν πεινάσατε. Αν καταλάβατε πως η ζωή γύρω ,δεν είναι το reality της βεντέτας με τους μπάτσους . Αμφιβάλω αν σηκωθήκατε ποτέ 7 η ώρα το πρωί για να πάτε στη δουλειά σας.

Αμφιβάλω αν ξέρετε τι θέλετε. Αν είχατε στόχο, όραμα, αγάπη για κάτι. Δεν μισείτε τους μπάτσους. Δεν μισείτε τον 20 χρονο που πυροβολήσατε. Μισείτε τους πάντες γιατί όχι μόνο δεν σας μοιάζουν, αλλά είναι εκεί για να σας θυμίζουν πως αποτύχατε σε όλα. Πως είσαστε κοινοί ληστές, ποινικοί, εραστές της επανάστασης του αντιβιοτικού. Τρεις ημερεισίως μετά το φαγητό. Όταν η γκόμενά σας έχει βγει με τις φίλες σας και εσείς πλήξετε. Επαναστάτες του play station. Μισείτε τον ίδιο σας τον εαυτό. Μισείτε και αγαπάτε με σφαίρες. Είσαστε τραγικοί…

Του Κώστα Βαξεβάνη




Το σχόλιο του ibis.blog:
Άραγε, η τρομοκρατία έχει χρώμα, έχει ιδεολογία, έχει κοινωνικές προεκτάσεις; Αγωνιστικότητα, και επανάσταση μπορούν να βρουν κοινές συνισταμένες με τον δικό τους ένοπλο "αγώνα"; Από θεωρητικής άποψης όχι, από πρακτικής ίσως ναι. Όχι για εσένα, όχι για εμάς, αλλά για τον "επαναστάτη" που νιώθει εκστασιασμένος, κοινωνικά καταξιωμένος και ηθικά μαστουρωμένος όταν οπλίζει και πυροβολεί τον τυχαίο πιτσιρικά. Τον μοιραία τυχαίο πιτσιρικά.

[Πηγή: ] www.koutipandoras.gr
[Photos: ] 1x.com

Σχόλια

Ο χρήστης antiparos-blog είπε…
Ρηχό σχόλιο πάνω σε ένα σύνθετο θέμα, που ακόμα αναλύεται. Και βέβαια από τον συγγραφέα της επιστολής θα περίμενε κανείς ωριμότερη αντίδραση πάνω στο φαινόμενο που περιγράφει. Δεν είναι όλα παιδιά μιας λάθος στοχευμένης οικογένειας ή απόκληροι του playstation ή κομπλεξικοί κι ότι άλλο βάζει ο νους του ανορθόγραφου (ανεπίτρεπτο για δημοσιογράφο) κ.Βαξεβάνη.

Κάθε άποψη σεβαστή, αλλά προσοχή όταν εκφέρεται από ανθρώπους που έρχονται από τον εναλλακτικό χώρο της δημοσιογραφίας και διατυπώνουν τόσο συντηρητικές θέσεις.
Ο χρήστης Ibis.blog είπε…
Η πολυπλοκότητα του θέματος είναι παραπάνω από δεδομένη.
Από την μία το επιθετικό ύφος του συντάκτη, οι απόλυτες απόψεις, οι ύβρεις και από την άλλη δείγματα ρεαλισμού δημιουργούν ένα "εκρηκτικό" κείμενο.

Σίγουρα, όσοι δραστηριοποιούνται σε αυτό τον χώρο, δεν είναι ούτε δηλοί, ούτε οι επιλογές τους συνδέονται με την κοινωνική τους τάξη. Άλλωστε ο φερόμενος ως αρχηγός της 17 Ν. ζούσε για πολλά χρόνια στην Γαλλία.

Θεωρώ ότι ο συντάκτης-δεν είναι ο μόνος αυτές τις μέρες-προσπαθεί να ακολουθήσει την περπατημένη οδό, την οδό των ύβρεων, της οργής, της επιθετικότητας και του λαϊκισμού. Ίσως προσπαθεί να προκαλέσει όσο μπορεί.
Αν στεκόμαστε στην οργή χάνουμε την λογική.

Η συγκεκριμένη πολιτική εφαρμόζετε ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΑ και από τον αρμόδιο υπουργό. Μπορώ να το δεχτώ από ένα δημοσιογράφο, από έναν πολιτικό αδυνατώ.
Ο χρήστης L.A. woman είπε…
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από έναν διαχειριστή ιστολογίου.
Ο χρήστης L.A. woman είπε…
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από έναν διαχειριστή ιστολογίου.

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Ω γλυκύ μου έαρ

Εγκώμια - Επιτάφιος Θρήνος - Αι γενεαί πάσαι
( Στάση Τρίτη )


Ω γλυκύ μου έαρ, γλυκύτατόν μου Τέκνον, πού έδυ σου το κάλλος;
Υιέ Θεού παντάναξ, Θεέ μου πλαστουργέ μου, πώς πάθος κατεδέξω;

Έρραναν τον τάφον αι Μυροφόροι μύρα, λίαν πρωί ελθούσαι.
Ω Τριάς Θεέ μου, Πατήρ Υιός και Πνεύμα, ελέησον τον κόσμον.
Ιδείν την του Υιού σου, Ανάστασιν, Παρθένε, αξίωσον σους δούλους.

- Ολόκληρο το τροπάριο εδώ και εδώ

[ Φωτογραφία ] : boston

18 λιανοτράγουδα της πικρής πατρίδας – Έτος Αφιερωμένο στον Γιάννη Ρίτσο

Το 2009 συμπληρώνονται 100 χρόνια από την γέννηση του Γιάννη Ρίτσου και η χρονιά που διανύουμε είναι αφιερωμένη στον Έλληνα ποιητή. Το ibis blog συνεχίζει τις αναφορές του σπουδαίο πνευματικό και σας παρουσιάζει τα 18 λιανοτράγουδα της πικρής πατρίδας. Μια σπουδαία ποιητική αναφορά που ίσως αποτελεί την πιο εκφραστική,συναισθηματική και συνάμα πλούσια γλαφυρή, περιγραφή της ελληνικής ψυχοσύνθεσης. Την ρωμιοσύνη μην την κλαις.....
Ο Γιάννη Ρίτσος συλλαμβάνεται από την χούντα και εξορίζεται στην Γυάρο, την Σάμο και την Λέρο. Κάτω από δύσκολες συνθήκες ο ποιητής συνθέτει τα ποιήματα και τα στέλνει κρυφά στον αυτοεξόριστο Μίκη που βρίσκεται στην Γαλλία. Ο ποιητής γράφει τα τετράστιχα μετά από παρότρυνση του Έλληνα μουσικοσυνθέτη. Ο Μίκης βρίσκεται στο Παρίσι και μελοποιεί (1971 – 1973) τα 18 λιανοτράγουδα της πικρής πατρίδας τα οποία παρουσιάζονται στις 17/01/73 στο Albert Hall. Η επιρροή στο στίχο από τις κοινωνικοπολιτικές εξελίξεις στην Ελλάδα της εποχής είναι κάτι παραπάνω από εμφανής.

Mέχρι Tο Eπόμενο Tέλος

Αγναντεύοντας την διαδικτυακή του παρουσία το ibisclub.blogspot.com ολοκληρώνει το
ταξίδι του στην ελληνική blogoσφαιρα...
μέχρι το επόμενο...

Τα λέμε σύντομα από τον νεό μας διαδικτυακό σύννεφο.
Οι ibis σκέψεις.....θα μας συνοδεύουν και εκει.


“Nothing is more powerful than an idea whose time has come.” - Victor Hugo