Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Η Tέχνη Του Parkour

Οι ψαγμένοι θιασώτες του προτιμούν τον ορισμό της ελληνικής wikipedia, που λέει ότι είναι «μια μη ανταγωνιστική σωματική και πνευματική τέχνη που έχει στόχο τη γρηγορότερη και καλύτερη μετακίνηση από οποιοδήποτε σημείο του χώρου Α σε διαφορετικό σημείο Β, χρησιμοποιώντας μόνο τις ανθρώπινες σωματικές ικανότητες». Αν πάλι ρωτήσεις τους νεαρούς που κάνουν practice στις πλατείες, πηδώντας ζαρντινιέρες, παγκάκια και σκαλιά, θα σου πουν -με μια λέξη- ότι σημαίνει «ελευθερία». Το parkour ή αλλιώς «τέχνη της φυγής» καθιερώθηκε τη δεκαετία του ’80 στη Γαλλία κι έγινε γρήγορα γνωστό, κυρίως μέσα από διαφημιστικά σποτ και ταινίες όπως το «Casino Royal», το «Banlieue 13» κ.λπ.

Εδώ και μια πενταετία περίπου αποκτά όλο και περισσότερους φαν στη χώρα μας. Ειδικά τώρα που κλείνουν τα σχολεία, οι πλατείες θα γεμίσουν με πιτσιρικάδες που αγνοούν… επιδεικτικά τα εμπόδια που συναντούν στο διάβα τους, όπως πεζούλια, κάγκελα, κάδους ανακύκλωσης, ακόμα και αυτοκίνητα, υπερπηδώντας τα με εντυπωσιακή ευλυγισία. Πώς ξεφύτρωσε αυτό το σχετικά νέο trend; «Πατέρας» του θεωρείται ο David Belle, ο οποίος εμπνεύστηκε από το δικό του πατέρα, τον Raymond Belle, που ήταν διασώστης των στρατιωτικών πυροσβεστών του γαλλικού στρατού. Σε ηλικία 15 ετών ο David παράτησε το σχολείο και αφιερώθηκε στην τελειοποίηση της «άθλησης με άμεση χρησιμότητα». Έπλαθε φανταστικά σενάρια, όπως ότι βρισκόταν παγιδευμένος μέσα σ’ ένα φλεγόμενο κτίριο ή ότι έπρεπε να προσεγγίσει ένα απομονωμένο μέρος ώστε να σώσει κάποιο εγκλωβισμένο θύμα και προσπαθούσε να φέρει εις πέρας τις αποστολές χρησιμοποιώντας τις σωματικές του ικανότητες. Αφού πέρασε από το πυροσβεστικό σώμα, τους πεζοναύτες κι απέκτησε μαύρη ζώνη στο Κουνγκ Φου, επέστρεψε στην «τέχνη» του και μαζί με τον κολλητό του φίλο Herbert Kuonde τη βάφτισε parkour. Στόχος τής εν λόγω δραστηριότητας είναι η υπερπήδηση φυσικών ή τεχνητών εμποδίων. Οι traceurs (μαθητές) και οι traceuses (μαθήτριες) του parkour μαθαίνουν να αναζητούν εναλλακτικούς τρόπους κίνησης, αξιοποιώντας όσο καλύτερα μπορούν τις δυνατότητες του κορμιού τους.

Η καλή φυσική κατάσταση είναι το Α και το Ω για τον επίδοξο παρκουρίστα. Με διαρκή προπόνηση βελτιώνει τη δύναμη, την αντοχή, την ισορροπία, τη σβελτάδα, την ευκαμψία και την ευελιξία των κινήσεών του. Απώτερος σκοπός είναι να μάθει να συντονίζει τέλεια όλα τα παραπάνω, ώστε να προχωρά σιγά σιγά σε δυσκολότερα εμπόδια. Οι ειδικοί λένε ότι το parkour είναι τόσο επικίνδυνο όσο και οποιαδήποτε άλλη δραστηριότητα. Οι γρατζουνιές και τα γδαρσίματα είναι πάντα μέσα στο πρόγραμμα, ωστόσο η αποφυγή σοβαρότερων τραυματισμών, όπως για παράδειγμα κατάγματα και θλάσεις, εναπόκειται στη σύνεση και την αυτογνωσία του παρκουρίστα. Με δυο λόγια; «Ποτέ δεν επιχειρείς να κάνεις κάτι που ξεπερνά τις δυνατότητές σου». Τα στάδια που μεσολαβούν μέχρι να φτάσει κανείς στο σημείο να πηδά από ταράτσα σε ταράτσα είναι πάρα πολλά. Οι αρχάριοι ξεκινούν πηδώντας χαμηλά εμπόδια, όπως μικρούς σωρούς από πέτρες ή πεζούλια, προκειμένου να βελτιώσουν σταδιακά το άλμα τους. Αργότερα μαθαίνουν τις θεμελιώδεις κινήσεις του parkour και τον τρόπο να τις συνδυάζουν ώστε να βάλουν την προσωπική τους σφραγίδα στην «τέχνη της φυγής». Αν κάποιος θελήσει να δοκιμάσει το parkour, καλό θα ήταν να βρει μια παρέα που ήδη ασχολείται με το σπορ. Ο εξοπλισμός περιορίζεται σ’ ένα ζευγάρι άνετα αθλητικά παπούτσια…

Της Βαλτσή Μελίνας

Λεπτομέρειες tricks,trainings και πληροφορίες για το αστικό άθλημα θα βρείτε:
@http://www.parkour.gr/
@http://parkourpedia.com/
@http://www.girlparkour.com/
@http://www.parkour.tv

Τα δέκα καλύτερα βίντεο για parkour θα τα βρείτε εδώ.



Από την περασμένη εβδομάδα είχαμε δρομολογήσει την δημοσιοποίηση του παρόντος post για το parkour.Πηγή μας το www.e-typos.gr. Σήμερα η εφημερίδα το ειδησιογραφικό portal και ραδιοφωνικός σταθμός έκλεισαν οριστικά μην αντέχοντας, τις οικονομικές (και όχι μόνο)πιέσεις της εποχής. Ευχόμαστε στους δεκάδες εργαζομένους του σταθμού, της εφημερίδας και του ραδιοφώνου να συνεχίσουν κάπου αλλού την επαγγελματική του πορείας και να σταθούν δυνατοί σε μια δύσκολη οικονομικά περίοδο.

Σχόλια

Ο χρήστης Parkour.GR είπε…
Σελίδα της ελληνικής κοινότητας παρκουρ

http://www.parkour.gr/

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Ω γλυκύ μου έαρ

Εγκώμια - Επιτάφιος Θρήνος - Αι γενεαί πάσαι
( Στάση Τρίτη )


Ω γλυκύ μου έαρ, γλυκύτατόν μου Τέκνον, πού έδυ σου το κάλλος;
Υιέ Θεού παντάναξ, Θεέ μου πλαστουργέ μου, πώς πάθος κατεδέξω;

Έρραναν τον τάφον αι Μυροφόροι μύρα, λίαν πρωί ελθούσαι.
Ω Τριάς Θεέ μου, Πατήρ Υιός και Πνεύμα, ελέησον τον κόσμον.
Ιδείν την του Υιού σου, Ανάστασιν, Παρθένε, αξίωσον σους δούλους.

- Ολόκληρο το τροπάριο εδώ και εδώ

[ Φωτογραφία ] : boston

18 λιανοτράγουδα της πικρής πατρίδας – Έτος Αφιερωμένο στον Γιάννη Ρίτσο

Το 2009 συμπληρώνονται 100 χρόνια από την γέννηση του Γιάννη Ρίτσου και η χρονιά που διανύουμε είναι αφιερωμένη στον Έλληνα ποιητή. Το ibis blog συνεχίζει τις αναφορές του σπουδαίο πνευματικό και σας παρουσιάζει τα 18 λιανοτράγουδα της πικρής πατρίδας. Μια σπουδαία ποιητική αναφορά που ίσως αποτελεί την πιο εκφραστική,συναισθηματική και συνάμα πλούσια γλαφυρή, περιγραφή της ελληνικής ψυχοσύνθεσης. Την ρωμιοσύνη μην την κλαις.....
Ο Γιάννη Ρίτσος συλλαμβάνεται από την χούντα και εξορίζεται στην Γυάρο, την Σάμο και την Λέρο. Κάτω από δύσκολες συνθήκες ο ποιητής συνθέτει τα ποιήματα και τα στέλνει κρυφά στον αυτοεξόριστο Μίκη που βρίσκεται στην Γαλλία. Ο ποιητής γράφει τα τετράστιχα μετά από παρότρυνση του Έλληνα μουσικοσυνθέτη. Ο Μίκης βρίσκεται στο Παρίσι και μελοποιεί (1971 – 1973) τα 18 λιανοτράγουδα της πικρής πατρίδας τα οποία παρουσιάζονται στις 17/01/73 στο Albert Hall. Η επιρροή στο στίχο από τις κοινωνικοπολιτικές εξελίξεις στην Ελλάδα της εποχής είναι κάτι παραπάνω από εμφανής.

Mέχρι Tο Eπόμενο Tέλος

Αγναντεύοντας την διαδικτυακή του παρουσία το ibisclub.blogspot.com ολοκληρώνει το
ταξίδι του στην ελληνική blogoσφαιρα...
μέχρι το επόμενο...

Τα λέμε σύντομα από τον νεό μας διαδικτυακό σύννεφο.
Οι ibis σκέψεις.....θα μας συνοδεύουν και εκει.


“Nothing is more powerful than an idea whose time has come.” - Victor Hugo