Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Όταν Οι ΑΛΛΟΙ Μπορούν Εμείς…..Τους Χαζεύουμε

Τουρκία. Παρασκευή πρωί 5 Ιουνίου 2009. Σε μια καταπράσινη περιοχή μία ώρα μακριά από την Κωνσταντινούπολη έχουν αρχίσει οι προετοιμασίες για τον γύρο του παγκόσμιου πρωταθλήματος F1. Με τα εισιτήρια στο χέρι βαδίζουμε προς τις θέσεις ώσπου ξαφνικά ακούγεται ο εντυπωσιακός ήχος των μονοθεσιών. Παγώνουμε προς στιγμή και απολαμβάνουμε ήχους που μόνο από κοντά μπορείς να συνειδητοποιήσεις.
Έρχεται το Σάββατο. κατατακτήριες δοκιμές. Κυριακή και το πανηγύρι φτάνει στην αποκορύφωση του. Πανηγύρι γιατί η F1 είναι μια γιορτή που προσεγγίζει κόσμο από όλες τις γωνιές του κόσμου. 250.000.000 τηλεθεατές και αμέτρητοι τουρίστες-οπαδοί που ταξιδεύουν σε κάθε γωνιά του κόσμου για να παρακολουθήσουν από κοντά το παγκόσμιο πρωτάθλημα.

Ένα παγκόσμιο πρωτάθλημα ντυμένο με το μανδύα της γκλαμουριάς και της high society που αρμόζει σε κάθε ακριβό και κυριλάτο sport. Μυθικά συμβόλαια, εκθαμβωτικά αυτοκίνητα, καλλίγραμμα μοντέλα, ιδιωτικά αεροπλάνα, τεράστια σκάφη, πανάκριβα πάρτι και ότι πιο ακριβό και γυαλιστερό υπάρχει στην σύγχρονη εποχής μας. Μονακό, Μπαχρέιν, Αυστραλία, Γερμανία και μέσα σε όλους η γειτονική Τουρκία.
Περιμένεις να δεις μια εκθαμβωτική πίστα με τέλεια οργάνωση, ιδανική για κάθε επισκέπτη και οπαδό τους sport. Εκθαμβωτική δεν είναι ούτε θα γίνει. Είναι μια απλή και ουσιαστική πίστα αγώνων που οι γείτονες είχαν την μαγκιά και την εξυπνάδα να δημιουργήσουν. Απλά κάνει την δουλειά της και όπως κάθε καλογυαλισμένη βιτρίνα προσεγγίζει τα βλέμματα και τα χρήματα χιλιάδων επισκεπτών. Μια διαφήμιση που θα ζήλευε κάθε τουριστικά εξαρτώμενη χώρα και όχι μόνο.

Δεν εντυπωσιαστήκαμε από εγκαταστάσεις και οργάνωση. Όσα μας προξένησαν αρνητική εντύπωση(δυσκολία επικοινωνίας με τη χρήση αγγλικής γλώσσας, μεταλλικές κερκίδες, χωμάτινες περιοχές λίγα μέτρα από την πίστα) υπερκεράστηκαν από το μαγικό ήχο των αυτοκινήτων και την διασκέδαση του πανηγυριού.
Ωστόσο ούτε και στα κακώς κείμενα δώσαμε βάση, αφού στο μυαλό μας στροβίλιζε η φράση «Οι Τούρκοι με τα τόσα κοινωνικοπολιτικά προβλήματα κατάφεραν να κάνουν πίστα αγώνων! Μπράβο τους». Την σκέψη θαυμασμού για τους γείτονες ακολούθησε με φυσική ροή η απορία. «Εμείς γιατί δεν μπορούμε;»

Υποψήφιοι χώροι κατασκευής πίστας υπάρχουν(Ελληνικό, Σέρρες κ.λ.π.) όπως και εμπειρία και τεχνογνωσία σε μεγάλα αθλητικά γεγονότα. Εύκολα μπορούν να βρεθούν κεφάλαια και χορηγοί για να καλυφθεί το οικονομικό σκέλος του εγχειρήματος. Διάθεση και θέληση για να υποστηρίξουμε τέτοιους αγώνες υπάρχει και σε μεγάλο βαθμό. Μέχρι και πολιτικά “θα” έχουμε διαθέσιμα για μία σύγχρονη και ανταγωνιστική πίστα στον ελλαδικό χώρο. Ε τότε τι φταίει; Τι μας εμποδίζει να κάνουμε κάτι καινούργιο κάτι διαφορετικό; Η προβολή θα είναι άμεση. Τα οικονομικά οφέλη μακροπρόθεσμα και ουσιαστικά. Τι μπορεί να κάνουμε λάθος; Μήπως δεν θέλουμε πραγματικά μια πίστα αγώνων; Μέχρι να απαντήσουμε σε όλα τα παραπάνω ερωτήματα θα ταξιδεύουμε Τουρκία, Ιταλία, Γερμανία και θα ξέρουμε βαθιά μέσα μας ότι όταν οι άλλοι μπορούν εμείς τους..... χαζεύουμε.
Μετά από την γκρίνια και μερικά….ibis δωράκια.
Οπτικοακουστικό υλικό από τον ερασιτεχνικό φακό του ibis blog. Δυναμώστε ηχεία και απολαύστε. .








και ηχητικό δωράκι Νο 2

Σχόλια

Ο χρήστης Antipariafwni Team! είπε…
Efharistoume gia thn antapokrish kai ta dwrakia ibis...
Sinipografw ta osa anafereis alla
oso kai na to zilevoume to grand prix, h kwstantinoupoli einai mia magiaaaa apo monh ths 2 fwres thn ehw episkefthei, kai tha edina ta panta na metakomisw sto peran gia panta...
Ο χρήστης Ανώνυμος είπε…
Σημασία δεν έχει ότι οι τούρκοι εστησαν μια πίστα και κανουν τους αγώνες αλλά μεχρι πότε θα κάνουν τους αγώνες.
Συμφωνα με προηγούμενα δημοσιεύματα στον τύπο του μηχανοκίνητου αθλητισμού το όλο εγχείρημα δεν έχει βγάλει τα λεφτά του και δεν πρόκειται να τα βγάλει καθώς μάλλον η τουρκική πίστα θα βγει απο τη F1. Και έτσι θα τους μείνει η πίστα.....
Οπότε αν είναι να επενδύσουμε πάλι σε μεγάλες ιδέες (βλ γήπεδα Ολυμπιακών Αγώνων, κτλ) και μετά να τα παρατήσουμε όλα στη μοίρα τους καλύτερα να την βλέπουμε απο την TV.

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Mέχρι Tο Eπόμενο Tέλος

Αγναντεύοντας την διαδικτυακή του παρουσία το ibisclub.blogspot.com ολοκληρώνει το
ταξίδι του στην ελληνική blogoσφαιρα...
μέχρι το επόμενο...

Τα λέμε σύντομα από τον νεό μας διαδικτυακό σύννεφο.
Οι ibis σκέψεις.....θα μας συνοδεύουν και εκει.


“Nothing is more powerful than an idea whose time has come.” - Victor Hugo

18 λιανοτράγουδα της πικρής πατρίδας – Έτος Αφιερωμένο στον Γιάννη Ρίτσο

Το 2009 συμπληρώνονται 100 χρόνια από την γέννηση του Γιάννη Ρίτσου και η χρονιά που διανύουμε είναι αφιερωμένη στον Έλληνα ποιητή. Το ibis blog συνεχίζει τις αναφορές του σπουδαίο πνευματικό και σας παρουσιάζει τα 18 λιανοτράγουδα της πικρής πατρίδας. Μια σπουδαία ποιητική αναφορά που ίσως αποτελεί την πιο εκφραστική,συναισθηματική και συνάμα πλούσια γλαφυρή, περιγραφή της ελληνικής ψυχοσύνθεσης. Την ρωμιοσύνη μην την κλαις.....
Ο Γιάννη Ρίτσος συλλαμβάνεται από την χούντα και εξορίζεται στην Γυάρο, την Σάμο και την Λέρο. Κάτω από δύσκολες συνθήκες ο ποιητής συνθέτει τα ποιήματα και τα στέλνει κρυφά στον αυτοεξόριστο Μίκη που βρίσκεται στην Γαλλία. Ο ποιητής γράφει τα τετράστιχα μετά από παρότρυνση του Έλληνα μουσικοσυνθέτη. Ο Μίκης βρίσκεται στο Παρίσι και μελοποιεί (1971 – 1973) τα 18 λιανοτράγουδα της πικρής πατρίδας τα οποία παρουσιάζονται στις 17/01/73 στο Albert Hall. Η επιρροή στο στίχο από τις κοινωνικοπολιτικές εξελίξεις στην Ελλάδα της εποχής είναι κάτι παραπάνω από εμφανής.

Ω γλυκύ μου έαρ

Εγκώμια - Επιτάφιος Θρήνος - Αι γενεαί πάσαι
( Στάση Τρίτη )


Ω γλυκύ μου έαρ, γλυκύτατόν μου Τέκνον, πού έδυ σου το κάλλος;
Υιέ Θεού παντάναξ, Θεέ μου πλαστουργέ μου, πώς πάθος κατεδέξω;

Έρραναν τον τάφον αι Μυροφόροι μύρα, λίαν πρωί ελθούσαι.
Ω Τριάς Θεέ μου, Πατήρ Υιός και Πνεύμα, ελέησον τον κόσμον.
Ιδείν την του Υιού σου, Ανάστασιν, Παρθένε, αξίωσον σους δούλους.

- Ολόκληρο το τροπάριο εδώ και εδώ

[ Φωτογραφία ] : boston