Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

“περιβαλλοντολογικός” λήθαργος……

5 Ιουνίου 1972 ο ΟΗΕ θεσπίζει την παγκόσμια ημέρα περιβάλλοντος….θεωρητικά…..
1972,1973….., 1980,…1985,….1990…..,2001….,2009 κάθε χρόνο την ίδια μέρα τοπικές κοινότητες, δήμοι, οργανισμοί και περιβαλλοντολογικές οργανώσεις “γιορτάζουν” την μέρα του περιβάλλοντος όταν ξαφνικά ξυπνούν από τον λήθαργο και προσφέρουν αναλαμπές ενημέρωσης και πληροφόρησης.

364 μέρες απραξίας, περιβαλλοντολογικής αμνησίας και κυρίως ανοχής απέναντι σε κράτη-επιχειρήσεις και οργανισμούς.
Επιχειρήσεις που στον βωμό του υπέρμετρου κέρδους και των συμφερόντων ασελγούν σε κάθε μορφή βιολογικής ζωής διαταράσσοντας χλωρίδα και πανίδα.
Όπως και στην παγκόσμια μέρα των παιδιών, του ρατσισμού και της βίας θα θυμηθούμε κάποια στατιστικά στοιχεία, θα δούμε κάποια ολιγόλεπτα τηλεοπτικά αφιερώματα και ίσως ρίξουμε και μια κλεφτή ματιά σε κάποιο κυριακάτικο φυλλάδιο.

Την άλλη μέρα θα είμαστε και πάλι έτοιμοι για τον “περιβαλλοντολογικό” μας λήθαργο που θα διαρκέσει άλλες 364 μέρες. 

Τελικά, οι παραλίες θα κατακλυστούν από γόπες, τα δάση θα καταπατηθούν μαζί με ρέματα και ρυάκια, κυκλαδίτικες πισίνες θα γεμίσουν με νερό, νεκρά δελφίνια και φώκιες θα ξεβραστούν σε κάποια απόμακρη ακτή, οι τράτες θα οργώνουν το Αιγαίο και το προσωπικό μας σκουπίδι θα εναποτίθεται σε κάθε γήινο σημείο.

Παράλληλα, σε κάποια γωνιά του κόσμου θα υπάρχει πάντα μια ενεργή διαρροή πετρελαίου και αποβλήτων που ίσως αποτελέσει αιτία για ένα ακόμα φωτογραφικό εφιάλτη

 


[image boston]

* Διαβάστε τα παρακάτω άρθρα που συγκλίνουν με την παραπάνω τοποθέτηση:
- Εσύ, το ζώον!

Σχόλια

Ο χρήστης politispittas είπε…
http://tvxs.gr/news/%CF%83%CF%85%CE%BD%CE%B5%CF%81%CE%B3%CE%AC%CF%84%CE%B5%CF%82/%CE%B5%CF%83%CF%8D-%CF%84%CE%BF-%CE%B6%CF%8E%CE%BF%CE%BD-%CF%84%CE%BF%CF%85-%CE%B3%CE%B9%CF%8E%CF%81%CE%B3%CE%BF%CF%85-%CF%80%CE%AE%CF%84%CF%84%CE%B1#comment-349035
Ο χρήστης yannidakis είπε…
πολυ φοβαμαι πως με λιγα λογια ερμηνευσες την σπουδαια σημερινη μερα :[
Ο χρήστης Ibis είπε…
@yannidakis
Μακάρι και οι υπόλοιπες μέρες του χρόνου να είχαν λίγο από την αίγλη της συγκεκριμένης μέρας...την όποια αίγλη αν και όπως υπάρχει.

Τουλάχιστον ας είναι αφορμή για προβληματισμό.

Καλημέρα

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Ω γλυκύ μου έαρ

Εγκώμια - Επιτάφιος Θρήνος - Αι γενεαί πάσαι
( Στάση Τρίτη )


Ω γλυκύ μου έαρ, γλυκύτατόν μου Τέκνον, πού έδυ σου το κάλλος;
Υιέ Θεού παντάναξ, Θεέ μου πλαστουργέ μου, πώς πάθος κατεδέξω;

Έρραναν τον τάφον αι Μυροφόροι μύρα, λίαν πρωί ελθούσαι.
Ω Τριάς Θεέ μου, Πατήρ Υιός και Πνεύμα, ελέησον τον κόσμον.
Ιδείν την του Υιού σου, Ανάστασιν, Παρθένε, αξίωσον σους δούλους.

- Ολόκληρο το τροπάριο εδώ και εδώ

[ Φωτογραφία ] : boston

Mέχρι Tο Eπόμενο Tέλος

Αγναντεύοντας την διαδικτυακή του παρουσία το ibisclub.blogspot.com ολοκληρώνει το
ταξίδι του στην ελληνική blogoσφαιρα...
μέχρι το επόμενο...

Τα λέμε σύντομα από τον νεό μας διαδικτυακό σύννεφο.
Οι ibis σκέψεις.....θα μας συνοδεύουν και εκει.


“Nothing is more powerful than an idea whose time has come.” - Victor Hugo

'Ωρες Βροχής - Έτος Αφιερωμένο στον Γιάννη Ρίτσο

Γιάννης Ρίτσος - Ὧρες βροχῆς

Καρλόβασι, 28/7/87

Ἤρθαν οἱ πρῶτες βροχές. Ἄλογα μουσκεμένα

Στέκονται κάτω ἀπ’τὰ δέντρα μὲ μισόκλειστα μάτια
Κάνοντας πὼς μασᾶνε λίγο ξερὸ χορτάρι
Μέσα στὴ φθινοπωρινή τους ἄνοια. Ἡ Μαρία
Θά ῾θελε νὰ χτενίσει μὲ τὴ χτένα της τὴ βρεγμένη τους χαίτη. Ἀλλὰ

Οἱ τελευταῖοι παραθεριστὲς ἔφευγαν κιόλας. Μιὰ κότα
Λίγο πιὸ κεῖ κακάριζε ἀνάρμοστα. Κι ἦταν μιὰ λύπη
Νὰ βλέπεις πλῆθος τὰ σπουργίτια πεινασμένα νὰ χαμοπετᾶνε
Στὰ τρυγημένα ἀμπέλια, νὰ βλέπεις καὶ τὰ σύννεφα
Ν’ ἀλλάζουν, νὰ σκίζονται, νὰ τρέχουν παρ’ ὅτι
Καρφωμένα ἐδῶ κι ἐκεῖ μὲ μαῦρες πρόκες ἀπὸ κοράκια.
Ἔτσι, μέσα σὲ λίγες ὧρες, γέρασε ἡ Μαρία.



Έτος Αφιερωμένο στον Γιάννη Ρίτσο και το αφιέρωμα του ibis blog στον Έλληνα ποιητή συνεχίζεται. Στο σημερινό post γίνεται αναφορά στην ιδιαίτερη σχέση που είχε αναπτύξει ο Γιάννη Ρίτσος με το νησί της Σάμου που αποτέλεσε πηγή ποιητικής και καλλιτεχνικής έμπνευσης.

Η σχέση του με το Καρλόβασι αρχίζει το 1954, όταν παντρεύεται την καρλοβασίτισσα γιατρό κυρία Γαρουφαλίτσα, το γέν…