Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

To ιντερνετ υποψήφιο για Νόμπελ ειρήνης

Η νορβηγική κοινότητα των Nobel ανακοίνωσε ότι ανάμεσα στις 237 προσωπικότητες και οργανισμούς για  το Nobel ειρήνης 2010 είναι το internet. Η ίσως αμφιλεγόμενη και ασυνήθιστη υποψηφιότητα προωθήθηκε από την ιταλική έκδοση του γνωστού περιοδικού WIRED, με κύριο επιχείρημα την δυνατότητα που προσφέρει το διαδίκτυο για διάλογο, αντίλογο και συνεννόηση.
Υποστηρικτής της συγκεκριμένης κίνησης είναι ο ελληνικής καταγωγής Nicholas Negroponte και η είδη βραβευμένη με Nobel Shirin Ebadi.
Οι νικητές των βραβείων θα ανακοινωθούν στις 8 Οκτωβρίου και η τελετή βράβευσης τον ερχόμενο Δεκέμβριο.

Ίσως πρόκειται για υπερβολή, ίσως για ένα διαφημιστικό τρικ για το ιταλικό περιοδικό αλλά ίσως πρόκειται για μια ιδανική ευκαιρία για την ανάδειξη των θετικών πτυχών του διαδικτύου. Άλλωστε το διαδίκτυο έχει  έγχρωμες και γκρίζες αποχρώσεις και συνεχίζει να αποτελεί ρεαλιστικό αντίκτυπο της κοινωνίας.




[info1] & [info] &  [video]
extra info : http://www.internetforpeace.org

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Mέχρι Tο Eπόμενο Tέλος

http://www.gastónviñas.com.ar     Αγναντεύοντας την διαδικτυακή του παρουσία το ibisclub.blogspot.com ολοκληρώνει το   ταξίδι του στην ελληνική blogoσφαιρα... μέχρι το επόμενο... Τα λέμε σύντομα από το νεό μας διαδικτυακό σύννεφο . Οι ibis σκέψεις.....θα μας συνοδεύουν και στο Running Scenes . “Nothing is more powerful than an idea whose time has come.” - Victor Hugo

Ω γλυκύ μου έαρ

Εγκώμια - Επιτάφιος Θρήνος - Αι γενεαί πάσαι ( Στάση Τρίτη ) Ω γλυκύ μου έαρ, γλυκύτατόν μου Τέκνον, πού έδυ σου το κάλλος; Υιέ Θεού παντάναξ, Θεέ μου πλαστουργέ μου, πώς πάθος κατεδέξω; Έρραναν τον τάφον αι Μυροφόροι μύρα, λίαν πρωί ελθούσαι. Ω Τριάς Θεέ μου, Πατήρ Υιός και Πνεύμα, ελέησον τον κόσμον. Ιδείν την του Υιού σου, Ανάστασιν, Παρθένε, αξίωσον σους δούλους. - Ολόκληρο το τροπάριο εδώ και εδώ [ Φωτογραφία ] : boston

Θα τα χορέψω το λοιπόν!

- Αφεντικό, φώναξε, έχω πολλά να σου πω, άνθρωπο δεν αγάπησα σαν εσένα, έχω πολλά να σου πω, μα δεν τα πάει η γλώσσα μου.... Θα τα χορέψω το λοιπόν! Στάσου παράμερα μην σε πατήσω! Βίρα! χοπ! χοπ! Έδωκε ένα σάλτο, τα πόδια και τα χέρια του έγιναν φτερούγες. Όρθιος χιμούσε απάνω από την γης, κι έτσι που τον έβλεπα στο βάθος τ` ουρανού και της θάλασσας, μου φάνταζε σαν ένας γέρος αρχάγγελος αντάρτης. Γιατί ο χορός αυτός του Ζορμπά ήταν όλο πρόκληση, πείσμα κι ανταρσία. Θαρρείς και φώναζε "Τι μπορείς να μου κάνεις Παντοδύναμε; Τίποτα δεν μπορείς να μου κάμεις, αν με σκοτώσεις μονάχα. Σκότωσε με καρφί δεν μου καίγεται, έβγαλα το άχτι μου, είπα ότι ήθελα να πω, πρόφτασα και χόρεψα και πια δεν σε έχω ανάγκη!" Έβλεπα τον Ζορμπά να χορεύει και ένιωθα για πρώτη φορά την δαιμονικιάν ανταρσία του ανθρώπου, να νικήσει το βάρος και την ύλη, την προγονική κατάρα. Καμάρωνα την αντοχή του, τη σβελτέτσα, την περηφάνια. Κάτω στην αμμουδιά τα ορμητικά κι αντάμα περίτεχν...