Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Εθνικιστικός Παροξυσμός 189 χρόνια Μετά

195166
Με αφορμή τη σύνοδο κορυφής στην Ε.Ε., η οποία συνέπεσε με την επέτειο του 1821 , δημόσια πρόσωπα αναφέρθηκαν-άστοχα-σε ομοιότητες και συγκυρίες μεταξύ του τότε και του σήμερα.
Την ίδια ώρα που με έκδηλη απορία  ακούγονται  απόψεις περί "αναγέννησης της πατρίδας" και "εξασφάλιση εδαφικής ακεραιότητας", η στρατιωτική παρέλαση στιγματίστηκε από συνθήματα από τμήμα των στρατιωτικών δυνάμεων.

Τα συνθήματα που ακούστηκαν από την ομάδα των ΟΥΚ στην παρέλαση της 25ης Μαρτίου δεν προκαλούν έκπληξη. Γιατί απλά έτσι πρέπει να είναι. Ο επίλεκτος στρατιώτης-όχι μόνο στην χώρα μας- πρέπει να είναι ένας πιστός, φανατισμένος στρατιώτης με βούληση εθνικιστική.
Δυστυχώς το συγκεκριμένο γεγονός αποτελεί κόκκο στην σύγχρονη άμμο των φαινομένων εθνικιστικού παροξυσμού που παρατηρούνται τους τελευταίους μήνες.
Μετανάστες, γειτονικά έθνη και ευρωπαϊκά κράτη βρίσκονται στο επίκεντρο μιας πρωτοφανούς κοινωνικής ξενοφοβίας που κρύβει σημαντικούς κινδύνους. Όπως εύστοχα αναγράφεται στο άρθρο του ο Κώστας Γιαννακίδης, όταν δεν έχεις εχθρό πρέπει να τον κατασκευάσεις.
59477
Ο αόρατος εχθρός που έρχεται από την Γερμανία, από την Γαλλία και από τα Σκοπιά είναι ο καλύτερος σύμμαχος για τον έλεγχο μιας κοινωνίας που δοκιμάζεται. Η ιστορία άλλωστε το αποδεικνύει αναμφισβήτητα, ο φόβος, ο τεχνητός κίνδυνος  τρομάζουν, καταπραΰνουν και αποχαυνώνουν τις όποιες κοινωνικές αντιδράσεις. Το ποίμνιο γίνεται ευάλωτο, εύκολα διαχειρίσιμο και υποσυνείδητα ελεγχόμενο απέναντι σε κοινωνικές αλλαγές και μεταρρυθμίσεις.
Αν θες να ελέγξεις μια κρίση απλά επινόησε μια ακόμη.

Βλέποντας πολιτικούς να μιλούν για εδαφική ακεραιότητα, ομιλητές να ξεσπαθώνουν ενάντια σε ευρωπαϊκά κράτη και πολίτες να παρασύρονται από εθνικιστικές συμπεριφορές,  το παράδειγμα της Ιταλίας(*) γίνεται μέρα με την μέρα πιο ορατό. Σύγχρονα εθνικιστικά και φασιστικά κινήματα, αντιμεταναστευτικοί νόμοι και έντονη ξενοφοβία αναβιώνουν φέρνοντας στο νου το παρελθόν. Η κοινωνία της Ιταλίας δοκιμάζεται από την οικονομική ύφεση και η κοινωνία, έμμεσα κατευθυνόμενη , αναζητά άλλο ένα εξιλαστήριο θύμα σε μετανάστες και αλλοεθνείς κοινότητες. 

Είναι λυπηρό πως σταδιακά και στην χώρα μας δημιουργούνται οι κατάλληλες συνθήκες για την ευδοκίμηση παρόμοιων κοινωνικών τάσεων. Ο ομοιότητες πολλές και οι κίνδυνοι ακόμα περισσότεροι. Ελπίζοντας πως η παραπάνω διαπίστωση δεν θα επιβεβαιωθεί, το σίγουρο είναι ότι στο μέλλον θα μας απασχολήσουν νέες ακραίες ρατσιστικές και εθνικιστικές συμπεριφορές.

(*)Το ντοκιμαντέρ Εξάντα "Άρωμα μια άλλης εποχής" καταδεικνύει την κοινωνικοπολιτική κατάσταση της γειτονικής χώρας. Δείτε το ντοκιμαντέρ εδώ.

image via : http://1x.com [1 ,2 ]

Σχόλια

Ο χρήστης Ibis είπε…
Παροτρύνουμε τους αναγνώστες μας να διαβάσουν τον κείμενο του Γιώργου Πήττα με τίτλο ΛΑ.Ο.Σ-ΧΑΟΣ-ΘΑΝΑΤΟΣ-ΕΜΕΙΣ
Όταν πεθαίνει ο Χαμιντουλάν μπορεί να είναι νόμιμος ο ΛΑ.Ο.Σ;


Μεταξύ των δύο κειμένων θα βρείτε αρκετά κοινά σημεία. Το άρθρο μπορεί εύστοχα να δώσει απαντήσεις στα ερωτήματα και τις παρατηρήσεις που θέτει ο κ. Πήττας.

Υποσυνείδητα αναδεικνύεται και ο ρόλος των ΜΜΕ και ειδικά της τηλεόρασης που ενισχύει φαινόμενα ξενοφοβίας είτε μετατοπίζοντας είτε αλλοιώνοντας την πραγματική σημασία των γεγονότων.

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Mέχρι Tο Eπόμενο Tέλος

Αγναντεύοντας την διαδικτυακή του παρουσία το ibisclub.blogspot.com ολοκληρώνει το
ταξίδι του στην ελληνική blogoσφαιρα...
μέχρι το επόμενο...

Τα λέμε σύντομα από τον νεό μας διαδικτυακό σύννεφο.
Οι ibis σκέψεις.....θα μας συνοδεύουν και εκει.


“Nothing is more powerful than an idea whose time has come.” - Victor Hugo

18 λιανοτράγουδα της πικρής πατρίδας – Έτος Αφιερωμένο στον Γιάννη Ρίτσο

Το 2009 συμπληρώνονται 100 χρόνια από την γέννηση του Γιάννη Ρίτσου και η χρονιά που διανύουμε είναι αφιερωμένη στον Έλληνα ποιητή. Το ibis blog συνεχίζει τις αναφορές του σπουδαίο πνευματικό και σας παρουσιάζει τα 18 λιανοτράγουδα της πικρής πατρίδας. Μια σπουδαία ποιητική αναφορά που ίσως αποτελεί την πιο εκφραστική,συναισθηματική και συνάμα πλούσια γλαφυρή, περιγραφή της ελληνικής ψυχοσύνθεσης. Την ρωμιοσύνη μην την κλαις.....
Ο Γιάννη Ρίτσος συλλαμβάνεται από την χούντα και εξορίζεται στην Γυάρο, την Σάμο και την Λέρο. Κάτω από δύσκολες συνθήκες ο ποιητής συνθέτει τα ποιήματα και τα στέλνει κρυφά στον αυτοεξόριστο Μίκη που βρίσκεται στην Γαλλία. Ο ποιητής γράφει τα τετράστιχα μετά από παρότρυνση του Έλληνα μουσικοσυνθέτη. Ο Μίκης βρίσκεται στο Παρίσι και μελοποιεί (1971 – 1973) τα 18 λιανοτράγουδα της πικρής πατρίδας τα οποία παρουσιάζονται στις 17/01/73 στο Albert Hall. Η επιρροή στο στίχο από τις κοινωνικοπολιτικές εξελίξεις στην Ελλάδα της εποχής είναι κάτι παραπάνω από εμφανής.

Ω γλυκύ μου έαρ

Εγκώμια - Επιτάφιος Θρήνος - Αι γενεαί πάσαι
( Στάση Τρίτη )


Ω γλυκύ μου έαρ, γλυκύτατόν μου Τέκνον, πού έδυ σου το κάλλος;
Υιέ Θεού παντάναξ, Θεέ μου πλαστουργέ μου, πώς πάθος κατεδέξω;

Έρραναν τον τάφον αι Μυροφόροι μύρα, λίαν πρωί ελθούσαι.
Ω Τριάς Θεέ μου, Πατήρ Υιός και Πνεύμα, ελέησον τον κόσμον.
Ιδείν την του Υιού σου, Ανάστασιν, Παρθένε, αξίωσον σους δούλους.

- Ολόκληρο το τροπάριο εδώ και εδώ

[ Φωτογραφία ] : boston