Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Λ. Κηφισίας - Λάρισα σημειώσατε ' 2 '

Πρωινό του 1950 στην κεντρική πλατεία της Λάρισας

Σ την κυνική και τυποποιημένη καθημερινότητα η διαδρομή για την δουλειά αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι της ημέρας. Μιας ημέρας που μπορεί να αλλάξει ανά πάσα στιγμή, σε κάθε μποτιλιαρισμένο στενό σε κάθε μποτιλιαρισμένη λεωφόρο. Οι επιλογές συρρικνώνονται και βουτάς στην σύγχρονη θάλασσα της λαμαρίνας, με το δικό σου βαρκάκι, την δική σου υπομονή, την δική σου διάθεση και τον δικό σου χρόνο. Οι στιγμές χαρακτηρίζονται από ατέρμονη επανάληψη, επανάληψη που σε καθηλώνει νοητικά και συναισθηματικά. Δεν αντιδράς, συμβιβάζεσαι και οι αισθήσεις παραμένουν σχεδόν ανενεργές και μονότονα πληκτικές.
Δεν είσαι μόνος. Είναι χιλιάδες μαζί σου, διαφορετικοί, στην σκέψη στην αντίδραση στην συμπεριφορά, στο συναίσθημα. Δεν μπορείς να αντισταθείς δίνεις και παίρνεις . Το καθημερινό "αλισβερίσι" με τον συνοδοιπόρο της λαμαρίνας συνεχίζεται και θα συνεχίζεται για πολύ καιρό ακόμα. Το ταξίδι ξεκινάει από το λιμάνι της Λ. Κηφισίας.....

Στις σκέψεις παρεμβαίνει ο ήχος του κινητού τηλεφώνου. Η φωνή ευχάριστα γνώριμη και η επίδραση της στην συνολική ψυχοσωματική εικόνα του συντάκτη εντυπωσιακά εμφανής. "Είναι ωραία μέρα και βγήκα για μια βόλτα με το αυτοκίνητο. Βρίσκομαι κάπου στο Πήλιο, ανεβαίνω προς την Τσαγκαράδα, πέρασα από Τρίκαλα και συνεχίζω την μικρή εκδρομή μου. Το απογευματάκι θα γυρίσω Λάρισα".
Λίγε λέξεις με πολλές σημασίες. Μένω απαθής και μηχανικά ακούω τον συνομιλητή. Είμαι αλλού.
Στιγμιαία ταξιδεύω στις διαδρομές του Πηλίου, στα Τρίκαλα και στις γύρω περιοχές. Χρώματα, εικόνες, ήχοι, περνούν από μπροστά σου. Δυστυχώς, το εικονικό ταξίδι δεν διαρκεί παρά ελάχιστα. Το φανάρι αλλάζει χρώμα και πρέπει να "παγώσεις" και πάλι κάπου στην Λ. Κηφισίας. Και όμως αυτό αρκεί. Το μυαλό έχει καταγράψει με έντονα γράμματα Λ. Κηφισίας - Λάρισα σημειώσατε ' 2 '

Μήπως η ανθρώπινη πλευρά της ζωής βρίσκεται στην απλότητα και την ηρεμία της "επαρχίας"?
Μήπως τελικά η ουσιαστική ζωή είναι εκεί έξω? Μήπως χάνουμε την σημασία της και ξεθωριάζουμε στις καθημερινές θάλασσες που απλώνονται μπροστά μας? Ξεθωριάζουμε?


Radiohead - Street Spirit (Fade Out)






Το άρθρο είναι αφιερωμένο σε όλους αυτούς που τολμούν την διαφορετική διαδρομή. Σίγουρα το ταξίδι θα τους κάνει πολύ πιο "πλούσιους".


-Οι εικόνες προέρχονται από το βιβλίο του Τάκη Τλούπα "ΛΑΡΙΣΑ - Εικόνες του χθες"


Ο Τάκης Τλούπας(1920-2003) ήταν φωτογράφος και εστίασε τις ασπρόμαυρες φωτογραφίες του στην ελληνική καθημερινότητα του Θεσσαλικού κάμπου. Έχει χαρακτηριστεί ως ο φωτογράφος της ελληνικής υπαίθρου.

[Φωτογραφία] : 14ο Γυμνάσιο Λάρισας, dpgr και poiein

Σχόλια

Ο χρήστης Ανώνυμος είπε…
ουαου φωτογραφία!
για ενημερωσέ μας σχετικά.
V.
Ο χρήστης Βασίλειος είπε…
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.
Ο χρήστης Βασίλειος είπε…
Κούκουcity - Ν. Ηράκλειο 0-7... άμυνα μ****άαααααα!
Ο χρήστης Ανώνυμος είπε…
ευχαριστω για τις λεπτομέρειες.
δεν την χορταίνω την φωτογραφία,ειναι εξαιρετική.

V.
Ο χρήστης Ανώνυμος είπε…
την έκανα wallpaper!
:)
thanks
V.
Ο χρήστης Ibis.blog είπε…
@V. ;-) U r Welcome
H φωτογραφία είναι πράγματι εξαιρετική και πολύ συναισθηματική θα έλεγα. Με μια πρόχειρη ματιά στα έργα του φωτογράφου, μπορώ να πω ότι μου άρεσαν πολύ, ίσως επηρεασμένος από την συμπάθεια μου στις ασπρόμαυρες φωτογραφίες αλλά και το θεσσαλικό αίμα.....

Δυστυχώς δεν μπόρεσα να βρω την λεζάντα για την δεύτερη φωτογραφία με τον μικρό Θεσσαλό.
Ο χρήστης L.A. woman είπε…
η φωτογραφια με τον μικρο πιτσιρικο λέγεται "ο μικρός μετσοβίτης"!
Αυτά από το μαγευτικό L.A. [rissa]
Ο χρήστης Ibis.blog είπε…
RADIOHEAD - STREET SPIRIT (FADE OUT)
LYRICS
Rows of houses, all bearing down on me
I can feel their blue hands touching me
All these things into position
All these things will one day swallow whole
And fade out again, and fade out

This machine will, will not communicate
These thoughts and the strain I am under
Be a world child, form a circle
Before we all, go under
And fade out again, and fade out again

Cracked eggs, dead birds
Scream as they fight for life
I can feel death, can see its beady eyes
All these things into position
All these things we'll one day swallow whole
And fade out again, and fade out again

Immerse your soul in love
Immerse your soul in love
Ο χρήστης Ανώνυμος είπε…
Θεωρώ ότι η απάντηση είναι εμφανής..Η ζωή στην επαρχεία αποκτά το πραγματικό της νόημα έτσι και αλλιώς..ΖΕΙΣ..ΒΙΩΝΕΙΣ..ΑΙΣΘΑΝΕΣΑΙ..ΝΙΩΘΕΙΣ..ΑΝΑΠΝΕΕΙΣ..ΑΠΟΛΑΒΑΝΕΙΣ τη στιγμή και ζείς αρμονικά με τη φύση..παύεις να γίνεσαι πολέμιός της και εκείνη σου προσφέρει απλόχερα τα αγαθά της..Οι εναλλακτικές χιλιάδες και οι απόστάσεις μικρές...Είναι αυτό που σου έλεγα κάποτε για τα Γιάννενα...Την απάντηση λοιπον την έχεις.

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Ω γλυκύ μου έαρ

Εγκώμια - Επιτάφιος Θρήνος - Αι γενεαί πάσαι
( Στάση Τρίτη )


Ω γλυκύ μου έαρ, γλυκύτατόν μου Τέκνον, πού έδυ σου το κάλλος;
Υιέ Θεού παντάναξ, Θεέ μου πλαστουργέ μου, πώς πάθος κατεδέξω;

Έρραναν τον τάφον αι Μυροφόροι μύρα, λίαν πρωί ελθούσαι.
Ω Τριάς Θεέ μου, Πατήρ Υιός και Πνεύμα, ελέησον τον κόσμον.
Ιδείν την του Υιού σου, Ανάστασιν, Παρθένε, αξίωσον σους δούλους.

- Ολόκληρο το τροπάριο εδώ και εδώ

[ Φωτογραφία ] : boston

18 λιανοτράγουδα της πικρής πατρίδας – Έτος Αφιερωμένο στον Γιάννη Ρίτσο

Το 2009 συμπληρώνονται 100 χρόνια από την γέννηση του Γιάννη Ρίτσου και η χρονιά που διανύουμε είναι αφιερωμένη στον Έλληνα ποιητή. Το ibis blog συνεχίζει τις αναφορές του σπουδαίο πνευματικό και σας παρουσιάζει τα 18 λιανοτράγουδα της πικρής πατρίδας. Μια σπουδαία ποιητική αναφορά που ίσως αποτελεί την πιο εκφραστική,συναισθηματική και συνάμα πλούσια γλαφυρή, περιγραφή της ελληνικής ψυχοσύνθεσης. Την ρωμιοσύνη μην την κλαις.....
Ο Γιάννη Ρίτσος συλλαμβάνεται από την χούντα και εξορίζεται στην Γυάρο, την Σάμο και την Λέρο. Κάτω από δύσκολες συνθήκες ο ποιητής συνθέτει τα ποιήματα και τα στέλνει κρυφά στον αυτοεξόριστο Μίκη που βρίσκεται στην Γαλλία. Ο ποιητής γράφει τα τετράστιχα μετά από παρότρυνση του Έλληνα μουσικοσυνθέτη. Ο Μίκης βρίσκεται στο Παρίσι και μελοποιεί (1971 – 1973) τα 18 λιανοτράγουδα της πικρής πατρίδας τα οποία παρουσιάζονται στις 17/01/73 στο Albert Hall. Η επιρροή στο στίχο από τις κοινωνικοπολιτικές εξελίξεις στην Ελλάδα της εποχής είναι κάτι παραπάνω από εμφανής.

Mέχρι Tο Eπόμενο Tέλος

Αγναντεύοντας την διαδικτυακή του παρουσία το ibisclub.blogspot.com ολοκληρώνει το
ταξίδι του στην ελληνική blogoσφαιρα...
μέχρι το επόμενο...

Τα λέμε σύντομα από τον νεό μας διαδικτυακό σύννεφο.
Οι ibis σκέψεις.....θα μας συνοδεύουν και εκει.


“Nothing is more powerful than an idea whose time has come.” - Victor Hugo