Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

O Πορτιέρης Tης Διπλοταρίφας - "Πήγαινέ με όπου θέλεις, ταξιτζή..."

...Ψηλός, γεροδεμένος με επιβλητικό βλέμμα και με ενδυμασία που θυμίζει κάτι από νυχτερινή ζωή. Ύποπτη νυχτερινή ζωή.
Το πλοίο μόλις έχει δέσει στο λιμάνι και οι ταξιδιώτες ξεχύνονται σαν τα μυρμήγκια για να συναντήσουν συγγενείς, να επιβιβαστούν σε λεωφορεία και κάποιοι να αναζητήσουν την πολυτέλεια(;) του ταξί. 

Κινούμαι προς το μέρος όπου τα ταξί έχουν παραταχθεί περιμένοντας άλλο ένα σίγουρο μεροκάματο.
Ο κίτρινος στόλος σε επιφυλακή. 

Το βλέμμα δεν ξεμακραίνει από τον "νυχτερινό" τύπο που με χάρη κατευθύνει τους ταξιδιώτες και τους επαγγελματίες(;) οδηγούς.  Η διαπεραστική του φωνή φτάνει στα αυτιά μου. Πλησιάζοντας ο ρόλος του γίνεται πιο ξεκάθαρος και από κοντά χαζεύω ένα ξεχωριστό ρεσιτάλ που συνδυάζει  την ευλυγισία του τροχονόμου με την σοβαροφάνεια του καλύτερου νυχτερινού πορτιέρη.

Ξεφεύγω από του συνειρμούς και ανεπίκαιρα οπτιμιστής ξεφωνίζω  "Μπράβο! Έχουν βάλει κάποιον υπεύθυνο που διασφαλίζει την σωστή και ομαλή επιβίβαση των ταξιδιωτών στα ταξί. Επιτέλους!"
Ανεπίκαιρα ρομαντικός.

"Αγία Παρασκευή, Χολαργό, Χαλάνδρι στο πρώτο ταξί!!!Ποιος είναι για Αγία Παρασκευή, Χολαργό, Χαλάνδρι. Εσείς εδώ, εσύ εκεί. Πάμε ο επόμενος. Που πας;
Πατήσια,Κυψέλη,Γαλάτσι  εδώ. Ποίος είναι για ....."

Πως τόλμησα να κάνω τέτοια σκέψη.  
Προορισμοί ομαδοποιούνται και ταξιδιώτες στοιβάζονται σε αυτοκίνητα μαζί πολλαπλές (παράνομες) ταρίφες.Διπλές, τριπλές ακόμα και τετραπλές.

Ξυπνάω!

Η απορία μου με προσγειώνει στην  ελληνική πραγματικότητα και συνεχίζω να  θαυμάζω το θεατρικό έργο της "διπλοταρίφας". 
"Πάμε πιο γρήγορα! Εγώ μιλάω εμένα θα κοιτάς. Κηφισιά,Ερυθραία,Μαρούσι. Έλα μπες εδώ εσύ. Μην φεύγεις περίμενε....Προχώρα σου μιλάω!!Ποιός είναι για Κηφισιά,Ερυθραία,Μαρούσι. Πόσοι χωράνε ακόμα; "

Ανασυγκροτώ την σκέψη μου με τις απορίες να στροβιλίζουν το μυαλό μου. 
Αυτή την φορά επικεντρώνομαι στους ταξιδιώτες που με στρατιωτική υπακοή κατευθύνονται προς τα ταξί αφού πρώτα ξεφωνίζουν από το βάθος της ουράς "Εδώ!!!".
Με παιδική αθωότητα διερωτώμαι και πάλι: "Πως κατηγορείς το σύστημα που έμμεσα υποστηρίζεις...".

Είναι καιρός να μπω στον δικό μου "κίτρινο παράδεισο" κουρασμένος από τις συνεχείς απορίες και τα ερωτήματα. Και όμως είχα ακόμα μία. Ήταν το τελειωτικό χτύπημα.
- "Ποίος είναι αυτός ο κύριος;" ρωτώ τον οδηγό, αναφερόμενο στο πρωταγωνιστή. 
- "Είναι από τον σύνδεσμο μας. Από τον ΣΑΤΑ(Συνδικάτο Αυτοκινητιστών Ταξί Αττικής)."

Και πάλι γίνομαι αλλεργικός στο κίτρινο.

Μαλώνω τον εαυτό μου για τις σκέψεις, τις απορίες και τα ερωτηματικά.

Είμαι αλλού. 
Ξεκολλάω οριστικά. χαζεύοντας τα πιο όμορφα παιδικά χαμόγελα του Κ. και της Μ.




*Η φωτογραφία και το βίντεο προέρχονται από την πολυβραβευμένη ταινία Taxi Driver(1976)

Σχόλια

Ο χρήστης Ανώνυμος είπε…
Kala ta les, alla de katevainei kanenas na tous kataggeilei (oute ki egw to kanw...)
Ο χρήστης kala-nea είπε…
έχουν στο πλευρό τους τον ΣΑΤΑ.. αυτή ειναι η καθημερινη διαφθορα..
τι να πεις..
όπως και να έχει καλωσήρθες στη διευθαρμένη πρωτεύουσα
Ο χρήστης Ibis είπε…
@Ανώνυμος
Όλοι μας έχουμε τεράστιο μερίδιο ευθύνης για την κατάσταση αυτή.

Εδώ δεν γνωρίζουμε τα δικαιώματα μας θα καταγγείλουμε τυχόν παραβίαση τους;

@kala-nea
Αυτό που είναι εξοργιστικό είναι το γεγονός ότι η ΣΑΤΑ-και συνεπώς όλοι οι εργαζόμενοι σε ταξί- διεκδικούν τα όποια εργασιακά του δικαιώματα με απεργίες και διαμαρτυρίες.
Ξεχνούν όμως τα δικαιώματα των επιβατών και αυτό αναιρεί τις όποιες διεκδικήσεις τους.
Και δεν είναι οι μόνοι.

Καλώς σας βρήκα με δυσάρεστες αναφορές ;-(.
Μάλλον χρειάζομαι μια δόση καλών νέων για να καταπολεμήσω την γκρίνια μου.

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Mέχρι Tο Eπόμενο Tέλος

Αγναντεύοντας την διαδικτυακή του παρουσία το ibisclub.blogspot.com ολοκληρώνει το
ταξίδι του στην ελληνική blogoσφαιρα...
μέχρι το επόμενο...

Τα λέμε σύντομα από τον νεό μας διαδικτυακό σύννεφο.
Οι ibis σκέψεις.....θα μας συνοδεύουν και εκει.


“Nothing is more powerful than an idea whose time has come.” - Victor Hugo

18 λιανοτράγουδα της πικρής πατρίδας – Έτος Αφιερωμένο στον Γιάννη Ρίτσο

Το 2009 συμπληρώνονται 100 χρόνια από την γέννηση του Γιάννη Ρίτσου και η χρονιά που διανύουμε είναι αφιερωμένη στον Έλληνα ποιητή. Το ibis blog συνεχίζει τις αναφορές του σπουδαίο πνευματικό και σας παρουσιάζει τα 18 λιανοτράγουδα της πικρής πατρίδας. Μια σπουδαία ποιητική αναφορά που ίσως αποτελεί την πιο εκφραστική,συναισθηματική και συνάμα πλούσια γλαφυρή, περιγραφή της ελληνικής ψυχοσύνθεσης. Την ρωμιοσύνη μην την κλαις.....
Ο Γιάννη Ρίτσος συλλαμβάνεται από την χούντα και εξορίζεται στην Γυάρο, την Σάμο και την Λέρο. Κάτω από δύσκολες συνθήκες ο ποιητής συνθέτει τα ποιήματα και τα στέλνει κρυφά στον αυτοεξόριστο Μίκη που βρίσκεται στην Γαλλία. Ο ποιητής γράφει τα τετράστιχα μετά από παρότρυνση του Έλληνα μουσικοσυνθέτη. Ο Μίκης βρίσκεται στο Παρίσι και μελοποιεί (1971 – 1973) τα 18 λιανοτράγουδα της πικρής πατρίδας τα οποία παρουσιάζονται στις 17/01/73 στο Albert Hall. Η επιρροή στο στίχο από τις κοινωνικοπολιτικές εξελίξεις στην Ελλάδα της εποχής είναι κάτι παραπάνω από εμφανής.

Ω γλυκύ μου έαρ

Εγκώμια - Επιτάφιος Θρήνος - Αι γενεαί πάσαι
( Στάση Τρίτη )


Ω γλυκύ μου έαρ, γλυκύτατόν μου Τέκνον, πού έδυ σου το κάλλος;
Υιέ Θεού παντάναξ, Θεέ μου πλαστουργέ μου, πώς πάθος κατεδέξω;

Έρραναν τον τάφον αι Μυροφόροι μύρα, λίαν πρωί ελθούσαι.
Ω Τριάς Θεέ μου, Πατήρ Υιός και Πνεύμα, ελέησον τον κόσμον.
Ιδείν την του Υιού σου, Ανάστασιν, Παρθένε, αξίωσον σους δούλους.

- Ολόκληρο το τροπάριο εδώ και εδώ

[ Φωτογραφία ] : boston