Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Τα Κεφάλια Μέσα

ostrichTο ibis blog πέταξε στα γαλάζια νερά του Αιγαίου και επιστρέφει φέρνοντας μαζί του τον Σεπτέμβριο. Ο μήνας που σηματοδοτεί το τέλος του καλοκαιριού και την επιστροφή του φθινοπώρου θα μας βρει ξεκούραστους και έτοιμους για την χειμωνιάτικη μας εξόρμηση στα διαδικτυακά σοκάκια της ελληνικής blogoσφαιρας.
Αφού γεμίσαμε τις μπαταρίες μας επιστρέφουμε, ετοιμάζοντας τα πρώτα μας διαδικτυακά γενέθλια. Το ibis blog θα γιορτάσει ένα χρόνο λειτουργίας γεμάτο εμπειρίες, γνώσεις και πλούσια συναισθήματα. Ένα εξαιρετικό και σπουδαίο ταξίδι.
Κάθε τέλος μια αρχή. Καλό φθινόπωρο.
Make A Clear Start, Be One Of Us
P1000161
P1000386
[φωτογραφία : ] στρουθοκάμηλοι

Σχόλια

Ο χρήστης Tatiana Kontouli είπε…
Καλό φθινόπωρο!
Και χρόνια πολλά :)
Ο χρήστης Magos Gsisspor είπε…
Κάθε αρχή και δύσκολη. Και για το Σεπτέμβρη και για την επερχόμενη επέτειο. Τα κεφάλια μέσα, οι ιδέες έξω...
Ο χρήστης Antipariafwni είπε…
Kali dynami ibis !
Ο χρήστης Ανώνυμος είπε…
l like it,i like it like that!

@antiparos blog,kathe arhi kai omorfi gemati tripakia pou se kratane se egrigorsi kai to myalo pairnei fwtia.

V.
Ο χρήστης Marioneta είπε…
Xronia Polla!!!
Ο χρήστης Ibis είπε…
Καλό φθινόπωρο σε όλους.

ευχαριστούμε για τις ευχές. Ακόμα δεν έχουμε μπει στην επίσημη εορταστική περίοδο. Δεν θα αργήσουμε.

Μέχρι τότε κάποιος ΑΛΛΟΣ προηγείται.
Antipariafwni άρχισαν οι ετοιμασίες έχω μάθει? ;-)

@V.
Welcome Back
Ο χρήστης L.A. woman είπε…
τι γίνεται???
εξαιρετικές φωτογραφίες!!
[θα'ναι καλό και το μηχάνημα :) ]

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Mέχρι Tο Eπόμενο Tέλος

http://www.gastónviñas.com.ar     Αγναντεύοντας την διαδικτυακή του παρουσία το ibisclub.blogspot.com ολοκληρώνει το   ταξίδι του στην ελληνική blogoσφαιρα... μέχρι το επόμενο... Τα λέμε σύντομα από το νεό μας διαδικτυακό σύννεφο . Οι ibis σκέψεις.....θα μας συνοδεύουν και στο Running Scenes . “Nothing is more powerful than an idea whose time has come.” - Victor Hugo

Ω γλυκύ μου έαρ

Εγκώμια - Επιτάφιος Θρήνος - Αι γενεαί πάσαι ( Στάση Τρίτη ) Ω γλυκύ μου έαρ, γλυκύτατόν μου Τέκνον, πού έδυ σου το κάλλος; Υιέ Θεού παντάναξ, Θεέ μου πλαστουργέ μου, πώς πάθος κατεδέξω; Έρραναν τον τάφον αι Μυροφόροι μύρα, λίαν πρωί ελθούσαι. Ω Τριάς Θεέ μου, Πατήρ Υιός και Πνεύμα, ελέησον τον κόσμον. Ιδείν την του Υιού σου, Ανάστασιν, Παρθένε, αξίωσον σους δούλους. - Ολόκληρο το τροπάριο εδώ και εδώ [ Φωτογραφία ] : boston

Θα τα χορέψω το λοιπόν!

- Αφεντικό, φώναξε, έχω πολλά να σου πω, άνθρωπο δεν αγάπησα σαν εσένα, έχω πολλά να σου πω, μα δεν τα πάει η γλώσσα μου.... Θα τα χορέψω το λοιπόν! Στάσου παράμερα μην σε πατήσω! Βίρα! χοπ! χοπ! Έδωκε ένα σάλτο, τα πόδια και τα χέρια του έγιναν φτερούγες. Όρθιος χιμούσε απάνω από την γης, κι έτσι που τον έβλεπα στο βάθος τ` ουρανού και της θάλασσας, μου φάνταζε σαν ένας γέρος αρχάγγελος αντάρτης. Γιατί ο χορός αυτός του Ζορμπά ήταν όλο πρόκληση, πείσμα κι ανταρσία. Θαρρείς και φώναζε "Τι μπορείς να μου κάνεις Παντοδύναμε; Τίποτα δεν μπορείς να μου κάμεις, αν με σκοτώσεις μονάχα. Σκότωσε με καρφί δεν μου καίγεται, έβγαλα το άχτι μου, είπα ότι ήθελα να πω, πρόφτασα και χόρεψα και πια δεν σε έχω ανάγκη!" Έβλεπα τον Ζορμπά να χορεύει και ένιωθα για πρώτη φορά την δαιμονικιάν ανταρσία του ανθρώπου, να νικήσει το βάρος και την ύλη, την προγονική κατάρα. Καμάρωνα την αντοχή του, τη σβελτέτσα, την περηφάνια. Κάτω στην αμμουδιά τα ορμητικά κι αντάμα περίτεχν...