Για πολλές δεκαετίες οι χωμάτινες ποδοσφαιρικές αλάνες, τα αυτοσχέδια γήπεδα βόλεϋ και τα ανοιχτά γήπεδα μπάσκετ αποτελούσαν έναν πρόσκαιρο καλοκαιρινό τόπο συνάντησης. Πιτσιρικάδες με ποδήλατα διασκορπίζονταν ανέμελα προσμένοντας την τυχαία συμμετοχή τους στο παιχνίδι των "μεγάλων". Κρυφά βλέμματα, συζητήσεις και παιδικές αγωνίες για τα πρώτα αθλητικά βήματα. Το σκηνικό γνώριμο σε πολλούς. Λερωμένα παντελόνια, ματωμένα γόνατα, ιδρώτας, κλάματα, τσακωμοί και ένα πρόσκαιρο αθλητικό καλοκαιρινό όνειρο. Αρκετά χρόνια μετά οι πιτσιρικάδες χάνονται στην οθόνη του υπολογιστή. Τα ποδήλατα μένουν στην άκρη και το καλοκαιρινό όνειρο μοιάζει να ακολουθεί την φθορά του χρόνου. Εκεί που το ποδόσφαιρο χάνεται, εκεί που τα γήπεδα ερημώνουν φαίνεται ότι κρίκετ αποκτά την δική του λάμψη το δικό του όνειρο. Μετανάστες από Ινδία, Πακιστάν,Μπανγκλαντές και Σρι Λάνκα συγκεντρώνονται κατά δεκάδες στου τόπους συνάντησης όπου για πολλές δεκαετίες τα καλ...