Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Stree Art στο τείχος του Βερολίνου (photos)



Οι ταξιδιωτικές μας αναζητήσεις συνεχίστηκαν με τελευταίο προορισμό το Βερολίνο. Μετά το "ταξιδιωτικό ναρκωτικό" και όπως είχαμε προαναφέρει σήμερα σας παρουσιάζουμε σειρά φωτογραφιών από το τείχους του Βερολίνου.

Mε την συμπλήρωση των 20 χρόνων από την επανένωση της Γερμανίας και της πτώση του τείχους οι τοπικές αρχές κάλεσαν δεκάδες καλλιτέχνες (102) Urban art να επαναλάβουν τα έργα  τους σε τμήμα του τείχους το οποίο μέχρι σήμερα παραμένει άθικτο. Η περιοχή αυτή είναι γνωστή και ως East Side Gallery και το τείχος έχει μήκος περίπου 1,5 χιλιόμετρα.
Μέχρι το τέλος του 2009, σε ένα από τα πιο ουσιαστικά αξιοθέατα της γερμανικής πόλης, είχε δημιουργηθεί μια αξιόλογη συλλογή έργων τέχνης με πολιτικά, κοινωνικά και ηθικά μηνύματα.

***
Στις φωτογραφίες που ακολουθούν παρουσιάζονται σχεδόν όλα τα έργα.




Berlin_Wall_Street_Art_ (13)

Berlin_Wall_Street_Art_ (21)

Berlin_Wall_Street_Art_ (35)  
Berlin_Wall_Street_Art_ (60)


Berlin_Wall_Street_Art_ (42) Berlin_Wall_Street_Art_ (19)


















Berlin_Wall_Street_Art_ (43)


Berlin_Wall_Street_Art_ (53)

Berlin_Wall_Street_Art_ (65)

Σχόλια

Ο χρήστης Rodia είπε…
Εξαιρετικο! Ετχαριστω :))

..μονο ενα λαθακι, μη σου την πει κανεις: ειναι το τείχος (ο τοίχος γραφεται με *οι*)
Ο χρήστης Ibis είπε…
@Rodia
Δαίμονες στα blog ;)

Ευχαριστούμε για την υπενθύμιση.

Καλημέρα και καλή εβδομάδα.

Ibis

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Mέχρι Tο Eπόμενο Tέλος

http://www.gastónviñas.com.ar     Αγναντεύοντας την διαδικτυακή του παρουσία το ibisclub.blogspot.com ολοκληρώνει το   ταξίδι του στην ελληνική blogoσφαιρα... μέχρι το επόμενο... Τα λέμε σύντομα από το νεό μας διαδικτυακό σύννεφο . Οι ibis σκέψεις.....θα μας συνοδεύουν και στο Running Scenes . “Nothing is more powerful than an idea whose time has come.” - Victor Hugo

Ω γλυκύ μου έαρ

Εγκώμια - Επιτάφιος Θρήνος - Αι γενεαί πάσαι ( Στάση Τρίτη ) Ω γλυκύ μου έαρ, γλυκύτατόν μου Τέκνον, πού έδυ σου το κάλλος; Υιέ Θεού παντάναξ, Θεέ μου πλαστουργέ μου, πώς πάθος κατεδέξω; Έρραναν τον τάφον αι Μυροφόροι μύρα, λίαν πρωί ελθούσαι. Ω Τριάς Θεέ μου, Πατήρ Υιός και Πνεύμα, ελέησον τον κόσμον. Ιδείν την του Υιού σου, Ανάστασιν, Παρθένε, αξίωσον σους δούλους. - Ολόκληρο το τροπάριο εδώ και εδώ [ Φωτογραφία ] : boston

Θα τα χορέψω το λοιπόν!

- Αφεντικό, φώναξε, έχω πολλά να σου πω, άνθρωπο δεν αγάπησα σαν εσένα, έχω πολλά να σου πω, μα δεν τα πάει η γλώσσα μου.... Θα τα χορέψω το λοιπόν! Στάσου παράμερα μην σε πατήσω! Βίρα! χοπ! χοπ! Έδωκε ένα σάλτο, τα πόδια και τα χέρια του έγιναν φτερούγες. Όρθιος χιμούσε απάνω από την γης, κι έτσι που τον έβλεπα στο βάθος τ` ουρανού και της θάλασσας, μου φάνταζε σαν ένας γέρος αρχάγγελος αντάρτης. Γιατί ο χορός αυτός του Ζορμπά ήταν όλο πρόκληση, πείσμα κι ανταρσία. Θαρρείς και φώναζε "Τι μπορείς να μου κάνεις Παντοδύναμε; Τίποτα δεν μπορείς να μου κάμεις, αν με σκοτώσεις μονάχα. Σκότωσε με καρφί δεν μου καίγεται, έβγαλα το άχτι μου, είπα ότι ήθελα να πω, πρόφτασα και χόρεψα και πια δεν σε έχω ανάγκη!" Έβλεπα τον Ζορμπά να χορεύει και ένιωθα για πρώτη φορά την δαιμονικιάν ανταρσία του ανθρώπου, να νικήσει το βάρος και την ύλη, την προγονική κατάρα. Καμάρωνα την αντοχή του, τη σβελτέτσα, την περηφάνια. Κάτω στην αμμουδιά τα ορμητικά κι αντάμα περίτεχν...