Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Tilt-shift photography - Από τον πραγματικό κόσμο στον μικρόκοσμο


Tilt-shift photography ονομάζεται η τεχνική κατά την οποία αντικείμενα του πραγματικού κόσμου μετασχηματίζονται από το φυσική τους μορφή σε ένα μικρόκοσμο που δίνει την αίσθηση της μινιατούρας. Με αυτό τον τρόπο φωτογραφίες δίνουν την ψευδαίσθηση ότι προέρχονται από μικρές κατασκευές και όχι από πραγματικές απεικονίσεις.
Η δημιουργία Tilt-shift φωτογραφιών χρειάζονται οι αντίστοιχοι φακοί που προστίθενται στις dSLR  φωτογραφικές μηχανές ενώ για την δημιουργία των βίντεο που παρουσιάζονται παρακάτω απαιτείται η επεξεργασία με το ανάλογο λογισμικό επεξεργασίας βίντεο.



























Μια αξιόλογη συλλογή από την τεχνική tilt-shift θα βρείτε εδώ.

Σχόλια

Ο χρήστης Tatiana Kontouli είπε…
Πάρα πολύ καλό ποστ! Τι κάνουν οι άνθρωποι...
Ο χρήστης kala-nea.gr είπε…
απλά απίστευτο..
αμα έχεις πολυυ χρόνο ε?
Ο χρήστης Ibis είπε…
@psyboom
Εντυπωσιακή τεχνική πράγματι.Αν και δεν είναι καθόλου εύκολη να την υλοποιήσεις.

@kala-nea.gr
Μα πολύ χρόνο και πολύ υπομονή. Το αποτέλεσμα είναι εκπληκτικά αντιφατικό!

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Mέχρι Tο Eπόμενο Tέλος

http://www.gastónviñas.com.ar     Αγναντεύοντας την διαδικτυακή του παρουσία το ibisclub.blogspot.com ολοκληρώνει το   ταξίδι του στην ελληνική blogoσφαιρα... μέχρι το επόμενο... Τα λέμε σύντομα από το νεό μας διαδικτυακό σύννεφο . Οι ibis σκέψεις.....θα μας συνοδεύουν και στο Running Scenes . “Nothing is more powerful than an idea whose time has come.” - Victor Hugo

Ω γλυκύ μου έαρ

Εγκώμια - Επιτάφιος Θρήνος - Αι γενεαί πάσαι ( Στάση Τρίτη ) Ω γλυκύ μου έαρ, γλυκύτατόν μου Τέκνον, πού έδυ σου το κάλλος; Υιέ Θεού παντάναξ, Θεέ μου πλαστουργέ μου, πώς πάθος κατεδέξω; Έρραναν τον τάφον αι Μυροφόροι μύρα, λίαν πρωί ελθούσαι. Ω Τριάς Θεέ μου, Πατήρ Υιός και Πνεύμα, ελέησον τον κόσμον. Ιδείν την του Υιού σου, Ανάστασιν, Παρθένε, αξίωσον σους δούλους. - Ολόκληρο το τροπάριο εδώ και εδώ [ Φωτογραφία ] : boston

Θα τα χορέψω το λοιπόν!

- Αφεντικό, φώναξε, έχω πολλά να σου πω, άνθρωπο δεν αγάπησα σαν εσένα, έχω πολλά να σου πω, μα δεν τα πάει η γλώσσα μου.... Θα τα χορέψω το λοιπόν! Στάσου παράμερα μην σε πατήσω! Βίρα! χοπ! χοπ! Έδωκε ένα σάλτο, τα πόδια και τα χέρια του έγιναν φτερούγες. Όρθιος χιμούσε απάνω από την γης, κι έτσι που τον έβλεπα στο βάθος τ` ουρανού και της θάλασσας, μου φάνταζε σαν ένας γέρος αρχάγγελος αντάρτης. Γιατί ο χορός αυτός του Ζορμπά ήταν όλο πρόκληση, πείσμα κι ανταρσία. Θαρρείς και φώναζε "Τι μπορείς να μου κάνεις Παντοδύναμε; Τίποτα δεν μπορείς να μου κάμεις, αν με σκοτώσεις μονάχα. Σκότωσε με καρφί δεν μου καίγεται, έβγαλα το άχτι μου, είπα ότι ήθελα να πω, πρόφτασα και χόρεψα και πια δεν σε έχω ανάγκη!" Έβλεπα τον Ζορμπά να χορεύει και ένιωθα για πρώτη φορά την δαιμονικιάν ανταρσία του ανθρώπου, να νικήσει το βάρος και την ύλη, την προγονική κατάρα. Καμάρωνα την αντοχή του, τη σβελτέτσα, την περηφάνια. Κάτω στην αμμουδιά τα ορμητικά κι αντάμα περίτεχν...