Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Irving Penn: Άλλος ένας σημαντικός εκφραστής της αμερικανικής φωτογραφίας

A good photograph is one that communicate a fact. Touches the heart, leaves the viewer a changed person for having seen it. It is, in one word, EFFECTIVE......

Irving Penn(June 16, 1917 – October 7, 2009)


Cuzco Children, 1948

 
Vogue cover, New York 1950


Truman Capote, New York 1965


Picasso at La Californie, Cannes, France, 1957


S.J. Perelman, New York 1962



Banett Newman, New York 1966


Street Findings, New York 1999


Tullip, New York 1967


Still life with watermelon, New York 1947

Still life, New York 1947

O Irving Penn αποτέλεσε άλλον ένα σημαντικό εκφραστή της αμερικανικής σχολής φωτογραφίας. Για χρόνια εργάστηκε στο περιοδικό μόδας Vogue και εστίασε τα έργα του στις ανθρώπινες σχέσεις(πορτραίτα, εθνογραφικά θέματα) και τα συναισθήματα(ασπρόμαυρη φωτογραφία).

Αφιέρωμα των NewYork Times
Δείτε on-line φωτογραφίες του καλλιτέχνη εδώ και εδώ.
Δημοσιεύσεις-Βιβλία

Σχόλια

Ο χρήστης Tatiana Kontouli είπε…
Οι ασπρόμαυρες είναι όλα τα λεφτά!
Ο χρήστης Ibis είπε…
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.
Ο χρήστης Ibis είπε…
Τι πιο εκφραστικό από την ασπρόμαυρη φωτογραφία.....

Είναι ίσως από τα λίγα πράγματα στα οποία η Αμερική προκαλεί τον θαυμασμό. Την φωτογραφία της.

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Mέχρι Tο Eπόμενο Tέλος

http://www.gastónviñas.com.ar     Αγναντεύοντας την διαδικτυακή του παρουσία το ibisclub.blogspot.com ολοκληρώνει το   ταξίδι του στην ελληνική blogoσφαιρα... μέχρι το επόμενο... Τα λέμε σύντομα από το νεό μας διαδικτυακό σύννεφο . Οι ibis σκέψεις.....θα μας συνοδεύουν και στο Running Scenes . “Nothing is more powerful than an idea whose time has come.” - Victor Hugo

Ω γλυκύ μου έαρ

Εγκώμια - Επιτάφιος Θρήνος - Αι γενεαί πάσαι ( Στάση Τρίτη ) Ω γλυκύ μου έαρ, γλυκύτατόν μου Τέκνον, πού έδυ σου το κάλλος; Υιέ Θεού παντάναξ, Θεέ μου πλαστουργέ μου, πώς πάθος κατεδέξω; Έρραναν τον τάφον αι Μυροφόροι μύρα, λίαν πρωί ελθούσαι. Ω Τριάς Θεέ μου, Πατήρ Υιός και Πνεύμα, ελέησον τον κόσμον. Ιδείν την του Υιού σου, Ανάστασιν, Παρθένε, αξίωσον σους δούλους. - Ολόκληρο το τροπάριο εδώ και εδώ [ Φωτογραφία ] : boston

Θα τα χορέψω το λοιπόν!

- Αφεντικό, φώναξε, έχω πολλά να σου πω, άνθρωπο δεν αγάπησα σαν εσένα, έχω πολλά να σου πω, μα δεν τα πάει η γλώσσα μου.... Θα τα χορέψω το λοιπόν! Στάσου παράμερα μην σε πατήσω! Βίρα! χοπ! χοπ! Έδωκε ένα σάλτο, τα πόδια και τα χέρια του έγιναν φτερούγες. Όρθιος χιμούσε απάνω από την γης, κι έτσι που τον έβλεπα στο βάθος τ` ουρανού και της θάλασσας, μου φάνταζε σαν ένας γέρος αρχάγγελος αντάρτης. Γιατί ο χορός αυτός του Ζορμπά ήταν όλο πρόκληση, πείσμα κι ανταρσία. Θαρρείς και φώναζε "Τι μπορείς να μου κάνεις Παντοδύναμε; Τίποτα δεν μπορείς να μου κάμεις, αν με σκοτώσεις μονάχα. Σκότωσε με καρφί δεν μου καίγεται, έβγαλα το άχτι μου, είπα ότι ήθελα να πω, πρόφτασα και χόρεψα και πια δεν σε έχω ανάγκη!" Έβλεπα τον Ζορμπά να χορεύει και ένιωθα για πρώτη φορά την δαιμονικιάν ανταρσία του ανθρώπου, να νικήσει το βάρος και την ύλη, την προγονική κατάρα. Καμάρωνα την αντοχή του, τη σβελτέτσα, την περηφάνια. Κάτω στην αμμουδιά τα ορμητικά κι αντάμα περίτεχν...