Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Όταν Η Σκωτσέζικη Κουλτούρα Γίνεται Τέχνη - The Man Who Walked Around The World

Όταν η σκωτσέζικη κουλτούρα γίνεται τέχνη στην διαφήμιση. Στα πλαίσια καμπάνιας γνωστής εταιρίας παραγωγής ουίσκι, ο Jamie Rafn σκηνοθέτησε μια διαφήμιση-ταινία μικρού μήκους με πρωταγωνιστή τον Σκωτσέζο ηθοποιό Robert Carlyle.Το αποτέλεσμα εντυπωσιακό.



  • Η ταινία γυρίστηκε με μία λήψη μετά από 40 προσπάθειες και με την χρήση μικρής κάμερα HD.
  • Η περιοχή που έγινα τα γυρίσματα ονομάζεται Loch Doine(Σκωτία).
  • Ο καμεραμαν στέκονταν σε χειροκίνη άμαξα.
  •  
 ibis: To ποστ είναι μικρό αλλά αντιστρόφως ανάλογα συναισθηματικό. Οι μνήμες σπουδαίες και συνάμα τόσο νοσταλγικές. "Η πιο όμορφη μικρή χώρα του κόσμου"- έτσι τουλάχιστον την χαρακτηρίζουν οι Σκωτσέζοι- συνεχίζει να μας εμπνέει και να μας καθοδηγεί.

[Πηγή ]: www.filmdetail.com

Σχόλια

Ο χρήστης Tatiana Kontouli είπε…
Υπέροχο video! Τόσο απλό αλλά και τόσο περιεκτικό! Μακάρι να βλέπαμε συχνότερα τέτοιες δουλειές.
Ο χρήστης dimi είπε…
Δεν ξέρω αν οφείλεται στο γεγονός ότι είμαι συναισθηματικά φορτισμένη και καθ'όλα υποκειμενική και ισχυρα δεμένη με αυτή τη χώρα, αλλά θεωρώ ότι είναι μια σπουδαία δουλειά. Μια σπουδαία δουλειά από έναν υπέροχο λαό..
Ο χρήστης L.A. woman είπε…
Τι ηθοποιάρα ο τύπος!!!!
Τα μισά έπιανα αλλά τον καταχάρηκα..
Μην μας τα θυμίζετε ρε παιδιά και έχουμε δύο χρόνια να πάμε frige..
klaps
Ο χρήστης Ibis είπε…
@dimi
We share the same feelings ;-)

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Mέχρι Tο Eπόμενο Tέλος

http://www.gastónviñas.com.ar     Αγναντεύοντας την διαδικτυακή του παρουσία το ibisclub.blogspot.com ολοκληρώνει το   ταξίδι του στην ελληνική blogoσφαιρα... μέχρι το επόμενο... Τα λέμε σύντομα από το νεό μας διαδικτυακό σύννεφο . Οι ibis σκέψεις.....θα μας συνοδεύουν και στο Running Scenes . “Nothing is more powerful than an idea whose time has come.” - Victor Hugo

Ω γλυκύ μου έαρ

Εγκώμια - Επιτάφιος Θρήνος - Αι γενεαί πάσαι ( Στάση Τρίτη ) Ω γλυκύ μου έαρ, γλυκύτατόν μου Τέκνον, πού έδυ σου το κάλλος; Υιέ Θεού παντάναξ, Θεέ μου πλαστουργέ μου, πώς πάθος κατεδέξω; Έρραναν τον τάφον αι Μυροφόροι μύρα, λίαν πρωί ελθούσαι. Ω Τριάς Θεέ μου, Πατήρ Υιός και Πνεύμα, ελέησον τον κόσμον. Ιδείν την του Υιού σου, Ανάστασιν, Παρθένε, αξίωσον σους δούλους. - Ολόκληρο το τροπάριο εδώ και εδώ [ Φωτογραφία ] : boston

Θα τα χορέψω το λοιπόν!

- Αφεντικό, φώναξε, έχω πολλά να σου πω, άνθρωπο δεν αγάπησα σαν εσένα, έχω πολλά να σου πω, μα δεν τα πάει η γλώσσα μου.... Θα τα χορέψω το λοιπόν! Στάσου παράμερα μην σε πατήσω! Βίρα! χοπ! χοπ! Έδωκε ένα σάλτο, τα πόδια και τα χέρια του έγιναν φτερούγες. Όρθιος χιμούσε απάνω από την γης, κι έτσι που τον έβλεπα στο βάθος τ` ουρανού και της θάλασσας, μου φάνταζε σαν ένας γέρος αρχάγγελος αντάρτης. Γιατί ο χορός αυτός του Ζορμπά ήταν όλο πρόκληση, πείσμα κι ανταρσία. Θαρρείς και φώναζε "Τι μπορείς να μου κάνεις Παντοδύναμε; Τίποτα δεν μπορείς να μου κάμεις, αν με σκοτώσεις μονάχα. Σκότωσε με καρφί δεν μου καίγεται, έβγαλα το άχτι μου, είπα ότι ήθελα να πω, πρόφτασα και χόρεψα και πια δεν σε έχω ανάγκη!" Έβλεπα τον Ζορμπά να χορεύει και ένιωθα για πρώτη φορά την δαιμονικιάν ανταρσία του ανθρώπου, να νικήσει το βάρος και την ύλη, την προγονική κατάρα. Καμάρωνα την αντοχή του, τη σβελτέτσα, την περηφάνια. Κάτω στην αμμουδιά τα ορμητικά κι αντάμα περίτεχν...