Η μουσική μου επιρροή από τους Πυξ-Λαξ είναι αρκετά μεγάλη. Ήταν και είναι το πρώτο ελληνικό συγκρότημα που με άγγιξε. Ήταν οι στίχοι τους αλλά και το κάτι διαφορετικό στην πολύ ανώριμη μουσικά ηλικία των 16. ''Ο Μπαμπούλας Τραγουδάει Μόνος Τις Νύχτες'' . Πόσες φόρες έχει παίξει αυτό το cd στο πρώτο μου cd player. Αμέτρητες.
Ο Μπάμπης,ο Μάνος, ο Φίλιππος και η παρέας τους ακολουθούν διαφορετικούς δρόμους. Οι Πυξ-Λαξ μουσικά ανήκουν στο πολύ πλούσιο παρελθόν τους.
Πριν από αρκετές μέρες άρχισα να ακούω την τελευταία δισκογραφική δουλειά του Μπάμπη Στόκα. ''Τραγουδήστε μην ντρέπεστε'' ζωντανές εκτελέσεις από το Zoo. Βρήκα παλιές επιτυχίες των Πυξ-Λαξ αλλά και κομμάτια του 70' , που έχουν ερμηνεύσει Στράτος Διονυσίου, Χάρις Αλεξίου, Μανώλης Μητσιάς, Δημήτρης Μητροπάνος και άλλοι.
Κάποιοι ιστοσυνάδελφοι(προσωπική ορολογία για τους blogger) υποστηρίζουν ότι ο Μπάμπης κάνει στροφή στην καριέρα του κατακρίνοντας τις μουσικές του επιλογές. Η πρώτη και αυθόρμητη σκέψη μου ήταν παρόμοια. Στην συνέχεια διερωτήθηκα χαμένος στην μουσική :
Μήπως δεν είναι στροφή αλλά επιστροφή?
Μήπως τα πρώτα μουσικά ερεθίσματα των περισσοτέρων καλλιτεχνών είναι κρυμμένα στην δεκαετία του 60 και 70? Ίσως και λίγο πιο πριν.
Μια μεγάλη μερίδα τραγουδιστών και συνθετών έχει δηλώσει ότι η επιρροή τούς βρίσκεται στο μαγικό μουσικό ψηφιδωτό που δημιούργησαν και συντηρούν μοναδικά μέχρι σήμερα οι
Βαμβακάρης, Μπιθικώτσης, Καζαντζίδης, Τσιτσάνης, Θεοδωράκης, Λοΐζος, Χατζιδάκις, Ξαρχάκος, Λ.Παπαδόπουλος και τόσοι άλλοι.
Τεράστια μουσικά ονόματα.....
Επιστρέφοντας στο παραπάνω ερώτημα, για μένα είναι απλά μια αναμενόμενη επιστροφή. Επιστροφή στις μουσικές ρίζες.
Σε αυτόν το δίσκο ξεχώρισα ένα εκπληκτικό κομμάτι με μαγικούς στίχους του Λευτέρη Παπαδόπουλου. Το κομμάτι ''Με όποια να 'ναι'' που αρχικά πρωτοκυκλοφόρησε στο δίσκο ''Λευτέρης Παπαδόπουλος - Σπάει Το Ρόδι''. Εκπληκτικό....
Enjoy...
Μπάμπης Στόκας - Με όποια να 'ναι
Στίχοι: Παπαδόπουλος Λευτέρης
Μουσική: Μακρίδης Ηλίας
Πρώτη εκτέλεση: Μπάμπης Στόκας
Θα βγω και θα πλαγιάσω μ’ όποια να ‘ναι
στα πρώτα μπαρ, στην πρώτη τη γωνιά
γιατί τα σωθικά σου όταν πονάνε
στη λάσπη ψάχνεις πάντα λησμονιά.
Χαράματα, ένα κουρέλι πάλι
στο πάτωμα βαριά θα κοιμηθώ.
Και σένα, που ‘σαι σ’ άλλο προσκεφάλι
σε θα προφτάσω να σ’ ονειρευτώ.
Θα βγω και θα φορτώσω το μυαλό μου
με βρόμικες εικόνες και καπνούς
για να γλιτώσω απ’ τον εαυτό μου
απόψε που μου σάλταρε νους
στα πρώτα μπαρ, στην πρώτη τη γωνιά
γιατί τα σωθικά σου όταν πονάνε
στη λάσπη ψάχνεις πάντα λησμονιά.
Χαράματα, ένα κουρέλι πάλι
στο πάτωμα βαριά θα κοιμηθώ.
Και σένα, που ‘σαι σ’ άλλο προσκεφάλι
σε θα προφτάσω να σ’ ονειρευτώ.
Θα βγω και θα φορτώσω το μυαλό μου
με βρόμικες εικόνες και καπνούς
για να γλιτώσω απ’ τον εαυτό μου
απόψε που μου σάλταρε νους
Σχόλια