Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Μιαούλια 2010 (video , images)


Μιαούλια 2010
 
Κάθε χρόνο τέτοια εποχή η Ύδρα τιμά τους αγωνιστές του 1821 και τον Ανδρέα Μιαούλης(Ανδρέας Βώκος). Σε μια ξεχωριστή πολιτιστική εκδήλωση που συνδυάζει τις ιστορικές αναφορές με τα λαογραφικά στοιχεία και τις μνήμες του παρελθόντος το νησί φορά τα γιορτινά του και υποδέχεται χιλιάδες επισκέπτες.

P1020983   Οι εκδηλώσεις λαμβάνουν χώρα την ναυτική εβδομάδα και διαρκούν τρεις μέρες περιλαμβάνοντας δημοτικούς χορούς, λαμπαδηδρομίες, λεμβοδρομίες και αθλητικούς αγώνες, ενώ ολοκληρώνονται  με την αναπαράσταση της πυρπόλησης της τουρκικής ναυαρχίδας.

Ξεχωριστή νότα στην εκδήλωση που πραγματοποιήθηκε το περασμένο Σαββάτο ήταν  η εκφραστική φωνή της Κάτιας Δανσουλάκης που μέσα από μια ταινία μικρού μήκους μας ταξίδεψε στις μέρες της ελληνικής επανάστασης και τις ενέργειές του Ανδρέα Μιαούλη και των κατοίκων της 'Υδρας.

  Η μουσική του Βαγγέλη Παπαθανασίου συνόδευε τις αναπαραστάσεις ενώ οι επισκέπτες είχαν γεμίσει το λιμάνι του νησιού περισσότερο για να θαυμάσουν τα πυροτεχνήματα και λιγότερο την πολιτιστική βραδιά.

  Η σκηνοθεσία και φωτισμός της βραδείας ξεχώρισαν για τον ρεαλισμό τους και την συνοχή που παρουσίαζαν ως προς τις εικόνες, τους ήχους  και τα χρώματα.
Ντόπιοι με παραδοσιακές στολές, νέοι, παιδιά και ηλικιωμένοι  ξεχωρίσουν μέσα στο πλήθος.
P1030012

Λίγο πριν το τέλος, το ξύλινο ομοίωμα φλέγεται και μουσική συγχρονίζεται με τα δεκάδες πυροτεχνήματα που γεμίζουν τον μέχρι τότε σκοτεινό ουρανό της Υδρας.

Οι μνήμες του παρελθόντος ξαναζωντανεύουν έστω για λίγο.
Η λάμψη των πυροτεχνημάτων και ο αγώνας του Ανδρέα Μιαούλη συναντά την χλιδή και το σύγχρονο glamourous των δεκάδων θαλαμηγών.
Ελληνικά αντιφατικό.
Λίγα μέτρα πιο κάτω το ξύλινο ομοίωμα βυθίζεται.





Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Mέχρι Tο Eπόμενο Tέλος

http://www.gastónviñas.com.ar     Αγναντεύοντας την διαδικτυακή του παρουσία το ibisclub.blogspot.com ολοκληρώνει το   ταξίδι του στην ελληνική blogoσφαιρα... μέχρι το επόμενο... Τα λέμε σύντομα από το νεό μας διαδικτυακό σύννεφο . Οι ibis σκέψεις.....θα μας συνοδεύουν και στο Running Scenes . “Nothing is more powerful than an idea whose time has come.” - Victor Hugo

Ω γλυκύ μου έαρ

Εγκώμια - Επιτάφιος Θρήνος - Αι γενεαί πάσαι ( Στάση Τρίτη ) Ω γλυκύ μου έαρ, γλυκύτατόν μου Τέκνον, πού έδυ σου το κάλλος; Υιέ Θεού παντάναξ, Θεέ μου πλαστουργέ μου, πώς πάθος κατεδέξω; Έρραναν τον τάφον αι Μυροφόροι μύρα, λίαν πρωί ελθούσαι. Ω Τριάς Θεέ μου, Πατήρ Υιός και Πνεύμα, ελέησον τον κόσμον. Ιδείν την του Υιού σου, Ανάστασιν, Παρθένε, αξίωσον σους δούλους. - Ολόκληρο το τροπάριο εδώ και εδώ [ Φωτογραφία ] : boston

Θα τα χορέψω το λοιπόν!

- Αφεντικό, φώναξε, έχω πολλά να σου πω, άνθρωπο δεν αγάπησα σαν εσένα, έχω πολλά να σου πω, μα δεν τα πάει η γλώσσα μου.... Θα τα χορέψω το λοιπόν! Στάσου παράμερα μην σε πατήσω! Βίρα! χοπ! χοπ! Έδωκε ένα σάλτο, τα πόδια και τα χέρια του έγιναν φτερούγες. Όρθιος χιμούσε απάνω από την γης, κι έτσι που τον έβλεπα στο βάθος τ` ουρανού και της θάλασσας, μου φάνταζε σαν ένας γέρος αρχάγγελος αντάρτης. Γιατί ο χορός αυτός του Ζορμπά ήταν όλο πρόκληση, πείσμα κι ανταρσία. Θαρρείς και φώναζε "Τι μπορείς να μου κάνεις Παντοδύναμε; Τίποτα δεν μπορείς να μου κάμεις, αν με σκοτώσεις μονάχα. Σκότωσε με καρφί δεν μου καίγεται, έβγαλα το άχτι μου, είπα ότι ήθελα να πω, πρόφτασα και χόρεψα και πια δεν σε έχω ανάγκη!" Έβλεπα τον Ζορμπά να χορεύει και ένιωθα για πρώτη φορά την δαιμονικιάν ανταρσία του ανθρώπου, να νικήσει το βάρος και την ύλη, την προγονική κατάρα. Καμάρωνα την αντοχή του, τη σβελτέτσα, την περηφάνια. Κάτω στην αμμουδιά τα ορμητικά κι αντάμα περίτεχν...