Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Όταν ένα ηφαίστειο γίνεται τέχνη

Μια χώρα σε ύφεση φιλοξενεί το πιο "ισχυρό" ηφαίστειο των τελευταίων ετών. 
Η δύναμη της φύσης μπόρεσε να καθηλώσει εκατοντάδες αεροπλάνα προκαλώντας αστείο πανικό σε αεροπορικές εταιρίες, επιβάτες ακόμα και σε χρηματιστήρια.
Θαυμάστε τη μαγεία της φύσης με καλλιτεχνική απόχρωση.




Iceland, Eyjafjallajökull - May 1st and 2nd, 2010 

Σχόλια

Ο χρήστης Ibis είπε…
To κομμάτι που ακούγεται στο βίντεο:
Jónsi - Kolniður

Αξίζει να δείτε το επίσημο βίντεο κλίπ του τραγουδιού.

Θαυμάσιο!
Ο χρήστης Marioneta είπε…
Εντυπωσιακό...
Ο χρήστης L.A. woman είπε…
σ'αυτό ελπίζουμε όλοι στις χώρες της "ύφεσης":

την έκρηξη του ηφαιστείου!!
Ο χρήστης Rodia είπε…
Ευχαριστω για το θεαμα και τη μουσικη :)
..μα που τα βρισκεις...
Ο χρήστης ΠΡΟΚΑΤ είπε…
Περήφανος λαός ρε πούστη μου!!!Sigur Ros Jonsi σας αγαπώ!!!!!!
Ο χρήστης ΠΡΟΚΑΤ είπε…
To πούστης το γράφω με πόνο ψυχής!!!Να μην "στοχοποιήθω" κιόλας!Ευχαριστώ!!
Ο χρήστης Ibis είπε…
Ύφεση, ηφαίστειο, Ιρλανδία, ΔΝΤ, κοινωνικά μέτρα, οικονομικές απώλειες και η αντίδραση της φύσης. Τυχαιότητα, συμβολισμοί και σημεία των καιρών.

@Rodia
Να είσαι καλά Rodia. To συγκεκριμένο βίντεο, αν θυμάμαι καλά, το αλιεύσαμε από το αξιόλογο blog media.yooblog.gr

@ΠΡΟΚΑΤ
Κανένα πρόβλημα ΠΡΟΚΑΤ ο λόγος σου είναι κατανοητός και βρίσκει σίγουρα πολλούς σύμφωνους.
Η ελληνική περηφάνια χάνεται και ξεφτίζει και αυτή είναι η ουσία των πεπραγμένων της εποχής μας.

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Mέχρι Tο Eπόμενο Tέλος

http://www.gastónviñas.com.ar     Αγναντεύοντας την διαδικτυακή του παρουσία το ibisclub.blogspot.com ολοκληρώνει το   ταξίδι του στην ελληνική blogoσφαιρα... μέχρι το επόμενο... Τα λέμε σύντομα από το νεό μας διαδικτυακό σύννεφο . Οι ibis σκέψεις.....θα μας συνοδεύουν και στο Running Scenes . “Nothing is more powerful than an idea whose time has come.” - Victor Hugo

Ω γλυκύ μου έαρ

Εγκώμια - Επιτάφιος Θρήνος - Αι γενεαί πάσαι ( Στάση Τρίτη ) Ω γλυκύ μου έαρ, γλυκύτατόν μου Τέκνον, πού έδυ σου το κάλλος; Υιέ Θεού παντάναξ, Θεέ μου πλαστουργέ μου, πώς πάθος κατεδέξω; Έρραναν τον τάφον αι Μυροφόροι μύρα, λίαν πρωί ελθούσαι. Ω Τριάς Θεέ μου, Πατήρ Υιός και Πνεύμα, ελέησον τον κόσμον. Ιδείν την του Υιού σου, Ανάστασιν, Παρθένε, αξίωσον σους δούλους. - Ολόκληρο το τροπάριο εδώ και εδώ [ Φωτογραφία ] : boston

Θα τα χορέψω το λοιπόν!

- Αφεντικό, φώναξε, έχω πολλά να σου πω, άνθρωπο δεν αγάπησα σαν εσένα, έχω πολλά να σου πω, μα δεν τα πάει η γλώσσα μου.... Θα τα χορέψω το λοιπόν! Στάσου παράμερα μην σε πατήσω! Βίρα! χοπ! χοπ! Έδωκε ένα σάλτο, τα πόδια και τα χέρια του έγιναν φτερούγες. Όρθιος χιμούσε απάνω από την γης, κι έτσι που τον έβλεπα στο βάθος τ` ουρανού και της θάλασσας, μου φάνταζε σαν ένας γέρος αρχάγγελος αντάρτης. Γιατί ο χορός αυτός του Ζορμπά ήταν όλο πρόκληση, πείσμα κι ανταρσία. Θαρρείς και φώναζε "Τι μπορείς να μου κάνεις Παντοδύναμε; Τίποτα δεν μπορείς να μου κάμεις, αν με σκοτώσεις μονάχα. Σκότωσε με καρφί δεν μου καίγεται, έβγαλα το άχτι μου, είπα ότι ήθελα να πω, πρόφτασα και χόρεψα και πια δεν σε έχω ανάγκη!" Έβλεπα τον Ζορμπά να χορεύει και ένιωθα για πρώτη φορά την δαιμονικιάν ανταρσία του ανθρώπου, να νικήσει το βάρος και την ύλη, την προγονική κατάρα. Καμάρωνα την αντοχή του, τη σβελτέτσα, την περηφάνια. Κάτω στην αμμουδιά τα ορμητικά κι αντάμα περίτεχν...