Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Pablo Picasso και Light drawing

50378944 Light drawing ή light painting είναι η φωτογραφική τεχνική  όπου η λήψη πραγματοποιείται σε σκοτεινούς χώρους είτε κουνώντας την κάμερα είτε την πηγή φωτός.

Το 1949 ο φωτογράφος Gjon Mili επισκέπτεται στην Γαλλία για πρώτη φορά(ακολούθησε άλλη μια συνάντηση μετά από 18 χρόνια) τον Pablo Picasso  και του παρουσιάζει κάποιες λήψεις από ice skaters που κρατούν μικρές πηγές φωτός και πραγματοποιούν σχηματισμούς.
Ο Ισπανός καλλιτέχνη επηρεάζεται και αρχίζει να σχηματίζει αέρινους σχηματισμούς με την χρήση των χεριών και εν συνεχεία με μικρές ηλεκτρικές πηγές φωτός . Είχε μόλις συμβάλει σημαντικά στην δημιουργία των πρώτων φωτογραφιών της τεχνικής Light drawing.

53369037
72386434 50378939
50378942   50659719
Extra Info: www.vpphotogallery.com,

Σχόλια

Ο χρήστης Beethoven είπε…
Εξαιρετικό το άρθρο !
Ο χρήστης Rodia είπε…
Fantastic! :D
Ο χρήστης Ibis είπε…
@Beethoven & @Rodia
Ευχαριστούμε....

More than welcome

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Mέχρι Tο Eπόμενο Tέλος

http://www.gastónviñas.com.ar     Αγναντεύοντας την διαδικτυακή του παρουσία το ibisclub.blogspot.com ολοκληρώνει το   ταξίδι του στην ελληνική blogoσφαιρα... μέχρι το επόμενο... Τα λέμε σύντομα από το νεό μας διαδικτυακό σύννεφο . Οι ibis σκέψεις.....θα μας συνοδεύουν και στο Running Scenes . “Nothing is more powerful than an idea whose time has come.” - Victor Hugo

Ω γλυκύ μου έαρ

Εγκώμια - Επιτάφιος Θρήνος - Αι γενεαί πάσαι ( Στάση Τρίτη ) Ω γλυκύ μου έαρ, γλυκύτατόν μου Τέκνον, πού έδυ σου το κάλλος; Υιέ Θεού παντάναξ, Θεέ μου πλαστουργέ μου, πώς πάθος κατεδέξω; Έρραναν τον τάφον αι Μυροφόροι μύρα, λίαν πρωί ελθούσαι. Ω Τριάς Θεέ μου, Πατήρ Υιός και Πνεύμα, ελέησον τον κόσμον. Ιδείν την του Υιού σου, Ανάστασιν, Παρθένε, αξίωσον σους δούλους. - Ολόκληρο το τροπάριο εδώ και εδώ [ Φωτογραφία ] : boston

Θα τα χορέψω το λοιπόν!

- Αφεντικό, φώναξε, έχω πολλά να σου πω, άνθρωπο δεν αγάπησα σαν εσένα, έχω πολλά να σου πω, μα δεν τα πάει η γλώσσα μου.... Θα τα χορέψω το λοιπόν! Στάσου παράμερα μην σε πατήσω! Βίρα! χοπ! χοπ! Έδωκε ένα σάλτο, τα πόδια και τα χέρια του έγιναν φτερούγες. Όρθιος χιμούσε απάνω από την γης, κι έτσι που τον έβλεπα στο βάθος τ` ουρανού και της θάλασσας, μου φάνταζε σαν ένας γέρος αρχάγγελος αντάρτης. Γιατί ο χορός αυτός του Ζορμπά ήταν όλο πρόκληση, πείσμα κι ανταρσία. Θαρρείς και φώναζε "Τι μπορείς να μου κάνεις Παντοδύναμε; Τίποτα δεν μπορείς να μου κάμεις, αν με σκοτώσεις μονάχα. Σκότωσε με καρφί δεν μου καίγεται, έβγαλα το άχτι μου, είπα ότι ήθελα να πω, πρόφτασα και χόρεψα και πια δεν σε έχω ανάγκη!" Έβλεπα τον Ζορμπά να χορεύει και ένιωθα για πρώτη φορά την δαιμονικιάν ανταρσία του ανθρώπου, να νικήσει το βάρος και την ύλη, την προγονική κατάρα. Καμάρωνα την αντοχή του, τη σβελτέτσα, την περηφάνια. Κάτω στην αμμουδιά τα ορμητικά κι αντάμα περίτεχν...