Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Mobywave Festival : Μετονομασία ή Ακύρωση

Το φετινό Rockwave Festival χαρακτηρίστηκε από χρώμα ηλεκτρονικό, απόχρωση ethnic και λίγες -έως ελάχιστες- πινελιές rock.
Η αρχή και το τέλος του festival (υπάρχουν αμφιβολίες για τον αν ο όρος ταιριάζει πλέον στο συγκεκριμένο μουσικό event) ήταν η ξεχωριστή μουσική του Moby.
Gogol Bordelo ανεβάζουν την διάθεση που ο Νεοϋορκέζος μουσικός απογειώνει με το hight light της μέρας. Μέχρι εκεί. Μετά....μετά τι? Τέλος......Αποχωρήσεις, ακυρώσεις, παράπονα και μια εταιρία που ηθικά και επαγγελματικά υπέστη τεράστιο πλήγμα. Ποια μουσική σε ποιο festival?Ένα κλικ στη Σκωτία για το πλούσιο fringe festival(events) και ένα κλικ στην Αγγλία. Τα σχόλια περιττεύουν.

Πριν καν νιώσουμε την μουσική ο ίδιος ο Moby ακυρώνει ένα festival που δεν έγινε ποτέ. Ένα μουσικό παζλ που δεν μπόρεσε να βρει τα κομμάτια του, ένα μουσικό πανηγύρι που δεν μπόρεσε ποτέ να γίνει πανηγύρι. Ακυρώνει με ένα δυνατό και ουσιαστικό live. Προτείνουμε λοιπόν την πρωτοποριακή μετονομασία σε Mobywave Festival. Ωστόσο έχουμε την αίσθηση ότι κάποιοι αρχίζουν να σκέφτονται και την οριστική ακύρωση.

Θέλουμε πολλούς extreme ways για να κάνουμε ένα πραγματικό μουσικό festival. Ως τότε απολαμβάνουμε τον υπέροχο OropoVibe και ταξιδεύουμε με τις ανατρεπτικές μουσικές του ταλαντούχου μουσικού.



-Ευχαριστούμε τον φίλο Βασίλη για την παραχώρηση του οπτικοακουστικού υλικού.

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Mέχρι Tο Eπόμενο Tέλος

http://www.gastónviñas.com.ar     Αγναντεύοντας την διαδικτυακή του παρουσία το ibisclub.blogspot.com ολοκληρώνει το   ταξίδι του στην ελληνική blogoσφαιρα... μέχρι το επόμενο... Τα λέμε σύντομα από το νεό μας διαδικτυακό σύννεφο . Οι ibis σκέψεις.....θα μας συνοδεύουν και στο Running Scenes . “Nothing is more powerful than an idea whose time has come.” - Victor Hugo

Ω γλυκύ μου έαρ

Εγκώμια - Επιτάφιος Θρήνος - Αι γενεαί πάσαι ( Στάση Τρίτη ) Ω γλυκύ μου έαρ, γλυκύτατόν μου Τέκνον, πού έδυ σου το κάλλος; Υιέ Θεού παντάναξ, Θεέ μου πλαστουργέ μου, πώς πάθος κατεδέξω; Έρραναν τον τάφον αι Μυροφόροι μύρα, λίαν πρωί ελθούσαι. Ω Τριάς Θεέ μου, Πατήρ Υιός και Πνεύμα, ελέησον τον κόσμον. Ιδείν την του Υιού σου, Ανάστασιν, Παρθένε, αξίωσον σους δούλους. - Ολόκληρο το τροπάριο εδώ και εδώ [ Φωτογραφία ] : boston

Θα τα χορέψω το λοιπόν!

- Αφεντικό, φώναξε, έχω πολλά να σου πω, άνθρωπο δεν αγάπησα σαν εσένα, έχω πολλά να σου πω, μα δεν τα πάει η γλώσσα μου.... Θα τα χορέψω το λοιπόν! Στάσου παράμερα μην σε πατήσω! Βίρα! χοπ! χοπ! Έδωκε ένα σάλτο, τα πόδια και τα χέρια του έγιναν φτερούγες. Όρθιος χιμούσε απάνω από την γης, κι έτσι που τον έβλεπα στο βάθος τ` ουρανού και της θάλασσας, μου φάνταζε σαν ένας γέρος αρχάγγελος αντάρτης. Γιατί ο χορός αυτός του Ζορμπά ήταν όλο πρόκληση, πείσμα κι ανταρσία. Θαρρείς και φώναζε "Τι μπορείς να μου κάνεις Παντοδύναμε; Τίποτα δεν μπορείς να μου κάμεις, αν με σκοτώσεις μονάχα. Σκότωσε με καρφί δεν μου καίγεται, έβγαλα το άχτι μου, είπα ότι ήθελα να πω, πρόφτασα και χόρεψα και πια δεν σε έχω ανάγκη!" Έβλεπα τον Ζορμπά να χορεύει και ένιωθα για πρώτη φορά την δαιμονικιάν ανταρσία του ανθρώπου, να νικήσει το βάρος και την ύλη, την προγονική κατάρα. Καμάρωνα την αντοχή του, τη σβελτέτσα, την περηφάνια. Κάτω στην αμμουδιά τα ορμητικά κι αντάμα περίτεχν...